COP30 liegt om zijn bestaan te rechtvaardigen
COP30 bouwt zijn zaak op klimaatdesinformatie die het verleden herschrijft om een overwinning te claimen die het nooit heeft behaald.
In de COP30-overeenkomst wordt beweerd dat de wereld eerder op weg was naar een opwarming van meer dan 4 graden Celsius, totdat het Klimaatakkoord van Parijs dat traject heldhaftig ‘omboog’ naar 2,3–2,5 graden Celsius:
“Dit is echter misinformatie”, zegt Roger Pielke Jr. , hoogleraar milieustudies aan de Universiteit van Colorado in Boulder. Het is een fictie gebaseerd op het karkas van RCP8.5 – het extreme scenario dat wetenschappers jaren geleden stilletjes hebben laten varen omdat het een onmogelijk kolengebruik, onwaarschijnlijke demografische gegevens en een economische ineenstorting vereiste die nooit plaatsvond.
COP30 haalt een onrealistisch, verworpen scenario naar boven om te beweren dat Parijs de wereld heeft gered. Het probleem zijn de data. De werkelijke emissies laten geen curve-afbuiging, geen vertraging en geen “Parijs-effect” zien.
Parijs bracht geen verandering in de emissies, maar zorgde wel voor een permanente rechtvaardiging voor klimaatbelastingen, energierantsoenering en de ontmanteling van goedkope, betrouwbare energie – de basis voor economische welvaart.
COP30 heeft een overwinning nodig om zijn bestaan te rechtvaardigen. Dus heeft het de geschiedenis herschreven: bedenk een 4ᵒC-traject, doe alsof Parijs het heeft neergehaald en feliciteer jezelf met het redden van de mensheid.
De wereld was nooit op weg naar RCP8.5. Parijs heeft de emissies niet veranderd.
Pure leugens.
Dit artikel werd eerder onder de titel “COP30 Is Lying To Justify Its Existence” gepubliceerd op de Electroverse Substack.
meer nieuws
De energietransitie blijkt statistisch mooier dan ze is
In dit artikel toont energie-expert Samuel Furfari aan waarom de energietransitie statistisch mooier wordt voorgesteld dan ze is. Recente veranderingen in de primaire energiestatistieken maken duidelijk dat de bijdrage van hernieuwbare energie jarenlang structureel werd overschat in veelgebruikte internationale data. Deze methodologische verschuiving verandert fundamenteel hoe de energietransitie wordt begrepen, gecommuniceerd en politiek geïnterpreteerd.
Historische draai van het KNMI
Na een lange strijd van zeven jaar hebben vier critici van Clintel gelijk gekregen van het KNMI. Er waren door het KNMI inderdaad teveel tropische dagen en hittegolven in de periode 1901-1950 weg-gecorrigeerd, zoals Clintel in diverse publicaties heeft beschreven. Zeven 'verdwenen' hittegolven zijn weer terug in de boeken en 1947 is met vier hittegolven weer het jaar met de meeste hittegolven.
Van wetenschap naar sciëntisme: de crisis van de moderne wetenschap
In dit essay over de crisis van de moderne wetenschap betoogt Apostolos Efthymiadis dat de hedendaagse wetenschappelijke cultuur is afgedreven van haar filosofische fundamenten en steeds meer is gaan steunen op dogmatisch denken en autoriteit. Vanuit de epistemologie van Aristoteles bekritiseert hij sciëntisme — het idee dat wetenschap tot onbetwistbaar gezag wordt verheven en wordt ingezet om politieke en maatschappelijke beslissingen af te rechtvaardigen —, politisering en consensusdenken, en pleit hij voor herstel van intellectuele scherpte en wetenschappelijke bescheidenheid.








