De Endangerment Finding was voorgekookt
In deze analyse beschouwt dr. Matthew Wielicki de zogenoemde Endangerment Finding van de EPA uit 2009 en stelt hij dat deze uitspraak in feite al vooraf was bepaald. Later werd de uitspraak gerechtvaardigd door een gestructureerd wetenschappelijk onderzoek, met verstrekkende gevolgen voor klimaatregelgeving.
De Endangerment Finding van de EPA uit 2009 werd de wettelijke basis van het moderne klimaatbeleid van de VS. De belangrijkste klimaatbeslissing in de moderne geschiedenis van de VS wordt nu stilletjes ontmanteld.
Volgens berichtgeving in The Wall Street Journal is de regering-Trump van plan om de Endangerment Finding van de EPA uit 2009 in te trekken – de hoeksteen van de regelgeving die vijftien jaar lang klimaatregels, voertuigvoorschriften, controles op de energiesector en biljoenen dollars aan nalevingskosten mogelijk heeft gemaakt.
En toch heeft opmerkelijk genoeg bijna niemand het over de wetenschap.
Het publieke debat gaat bijna uitsluitend over het proces: of de intrekking juridische uitdagingen zal overleven, of instanties de juiste procedures hebben gevolgd, of de industrie te veel profiteert en of rechtbanken zullen ingrijpen. Wat opnieuw ontbreekt, is een serieuze discussie over de vraag of de Endangerment Finding überhaupt ooit wetenschappelijk of juridisch gerechtvaardigd was.
Die omissie is niet toevallig. Het is hét kenmerkende aspect van het moderne klimaatbeleid.
Eerst een besluit genomen, daarna gerechtvaardigd
De Endangerment Finding van de EPA volgde destijds op de uitspraak van het Hooggerechtshof in de zaak Massachusetts v. EPA, die alleen maar toestond dat broeikasgassen in aanmerking werden genomen in het kader van de Clean Air Act. De EPA werd niet verplicht om kooldioxide als een gevaar voor de volksgezondheid of het welzijn aan te merken. Dat oordeel werd aan de instantie zelf overgelaten.
En de instantie koos al snel voor een antwoord.
Een recent onderzoek door het Government Accountability & Oversight Office bevestigt wat velen van ons destijds al vermoedden: de Endangerment Finding was gebaseerd op een conclusie die al was getrokken. Het wetenschappelijke proces dat daarop volgde, was niet bedoeld om te testen of CO₂ een gevaar vormde, maar om een regelgevings-resultaat te verdedigen dat politiek noodzakelijk werd geacht.
Conclusie van het onderzoek:
“… de Endangerment Finding werd intern behandeld als een ‘startklare beslissing’, waarbij de wetenschappelijke beoordeling was opgezet om de uitkomst te verdedigen…”
Dit is het kernargument dat ik heb uiteengezet in mijn eerdere artikel op Irrational Fear, Mr. Zeldin, Will You Rescue America From the EPA’s Climate Fraud?. Daarin heb ik beschreven hoe één bureaucratische beslissing uitgroeide tot controle over de hele economie op het gebied van energie en mobiliteit. Ik heb dit uitgebreid in Climate Lawfare, waarin ik liet zien hoe rechtbanken later enorme programma’s voor klimaatuitgaven beschermden die volledig waren gebaseerd op de autoriteit van de Endangerment Finding.
Deze beschouwing was niet hypothetisch. Dit was gedocumenteerd. Dit was waarneembaar. En het werd genegeerd.
Waar de Endangerment Finding nooit mee werd geconfronteerd
Voor een echte wetenschappelijke beoordeling van de gevaren (van CO2) zou men moeten worden geconfronteerd met enkele ongemakkelijke feiten. Dat was in 2009 niet het geval.
Er werd nooit serieus aandacht besteed aan de rol van het natuurlijke herstel van de Kleine IJstijd, een periode van ongewoon koude mondiale omstandigheden die ruim vóór de industriële CO₂-uitstoot zijn hoogtepunt bereikte en waarvan de planeet zich al meer dan een eeuw aan het herstellen is. Om alle opwarming na de 19e eeuw als ongekend en gevaarlijk te kunnen bestempelen, moest die context stilletjes buiten beschouwing worden gelaten.
Ook werd geen aandacht besteed aan de netto voordelen van een bescheiden opwarming voor de menselijke samenleving. Kou is veel dodelijker dan hitte. De landbouwproductiviteit verbetert met langere groeiseizoenen. Toegang tot energie vermindert de kwetsbaarheid. Deze realiteit ondermijnen het simplistische schadebeeld dat in de Endangerment Finding is verankerd.
Het meest opvallend is dat de EPA de voordelen van CO₂-bemesting buiten beschouwing heeft gelaten, ondanks het toenemende en inmiddels overweldigende bewijs dat de hogere CO₂-concentratie het totale mondiale vegetatie-oppervlak heeft vergroot, de efficiëntie van het watergebruik van planten verbeterd en de gewasopbrengsten verhoogd. Satellietgegevens ondersteunden niet het verhaal van planetaire achteruitgang. Ze ondersteunden een verhaal van wijdverbreide vergroening.
Absurd: 420 ppm bestempelen als ‘vervuilde lucht’
Misschien wel de meest fundamentele tekortkoming in de Endangerment Finding is conceptueel van aard.
Gedurende het grootste deel van de geschiedenis van de aarde bedroeg het CO₂-gehalte in de atmosfeer niet 280 ppm of 420 ppm, maar 1000 tot meer dan 4000 ppm. Het leven stortte onder die omstandigheden niet in. Het bloeide. Bossen breidden zich uit. De biodiversiteit nam toe. Hele ecosystemen floreerden.
Tegen die achtergrond stort de bewering dat de huidige atmosfeer, met ongeveer 0,04% CO₂, ‘vervuilde lucht’ vormt, bij het minste onderzoek direct in. Kooldioxide is geen kwik. Het is geen zwaveldioxide. Het is geen lood. Het is een essentieel molecuul voor het leven.
Schattingen van de veranderingen in CO2-concentraties tijdens het Fanerozoïcum. Bron: commons.wikimedia.org
Dit is geen ideologische uitspraak. Het is elementaire scheikunde.
De Endangerment Finding vereiste een herdefiniëring van die scheikundige kennis om regulering mogelijk te maken.
Jarenlang schrijven, één conclusie
Bij Irrational Fear heb ik jarenlang de volgende kwesties vanuit meerdere invalshoeken onderzocht: rampen-statistieken, zeespiegelgegevens, orkaangegevens, klimaatkosten, adaptatie en het herhaaldelijk falen van modelprognoses om te kloppen met de waarnemingen. Ik heb die bevindingen formeel ingediend bij de EPA in mijn openbare commentaar ter ondersteuning van de heroverweging van de Endangerment Finding. Daarbij putte ik rechtstreeks uit honderden eerdere analyses.
De conclusie is consistent gebleven: het bewijsmateriaal heeft nooit een ‘bevinding van gevaar’ voor CO2 ondersteund.
De gegevens zijn niet veranderd.
Dit is veranderd: de juridische en politieke tolerantie om te doen alsof dat wel zo is.
Als u meer wilt lezen, gelieve u zich te abonneren op Irrational Fear
Als u hier nieuw bent: dit artikel maakt deel uit van een veel groter geheel. Ik heb meer dan 420 originele artikelen gepubliceerd op Irrational Fear, waar ik de klimaatwetenschap en het klimaatbeleid bekijk vanuit een bewijsgerichte invalshoek… de meeste zijn gratis te lezen, veel andere bevatten diepgaandere analyses die alleen voor abonnees toegankelijk zijn.
Na de betaalmuur, zal ik precies uitleggen wat de overzichtsdocumenten laten zien, hoe ze aansluiten bij jarenlange eerdere analyses en waarom de Endangerment Finding nu onder zijn eigen gewicht bezwijkt.
Dit artikel is op 10 februari 2026 gepubliceerd door dr. Matthew Wielicki op zijn website Irrational Fear.
Dr. Matthew Wielicki
Door je te abonneren krijg je toegang tot de volledige analyse en tot meer dan 380 diepgaande artikelen die de kern van het klimaatdebat kritisch onderzoeken.
meer nieuws
2025: Groenlands landijs krabbelt verder op
In 2025 toont het Groenlandse landijs een verdere opleving, waarbij recente metingen wijzen op een bescheiden toename van de ijsmassa.
Het klimaatbeleid blijkt een onbereikbare luchtspiegeling
Het klimaatbeleid blijkt een onbereikbare luchtspiegeling Vrijwel alle politieke partijen bezondigen zich in hun nieuwe verkiezingsprogramma’s aan onrealistisch en soms misleidend klimaatbeleid. Daarnaast hebben ook alle partijen verstandige voorstellen, maar er is er niet één die een samenhangend en waarheidsgetrouw beeld schetst van wat wel en niet mogelijk is. [...]
Het einde van de Europese verzorgingsstaat: netto nul, schulden en achteruitgang
Het einde van de Europese verzorgingsstaat: netto nul, schulden en achteruitgang Europa moet terugkeren naar het realisme dat ooit de basis vormde voor zijn welvaart. https://chappatte.com/en/images/european-crisis-spreading Tilak Doshi Datum: 4 september 2025 De [...]
