De ‘groene’ transitie is doordrenkt met het rood van dierenbloed
We moeten een halt toeroepen aan de roekeloze uitbreiding van energieprojecten met lage dichtheid (wind en zon) in waardevolle ecosystemen, zegt Vijay Jayaraj. De ‘groene’ transitie is doordrenkt met het bloed van de wezens die we juist zouden moeten beschermen. Over de impact van hernieuwbare energiebronnen op de leefomgeving van wilde dieren.
Talrijke studies door biologen en ornithologen uiten ondubbelzinnig hun toenemende bezorgdheid over het afslachten van vogels en andere dieren door zogenaamd milieuvriendelijke technologieën. Veel van de onderzoekers zijn weliswaar niet tegen het concept van alternatieve energiebronnen, maar laten de schijn dat wind- en zonne-energie onschadelijk zijn, varen.
De fundamentele tekortkoming van deze technologieën is hun lage energiedichtheid. Om dezelfde hoeveelheid betrouwbare elektriciteit op te wekken als een generator op aardgas of een kerncentrale, zijn voor wind- en zonne-energie duizenden hectaren extra land nodig. Dit is een kwestie van natuurkunde. Toch wordt, in een haast om willekeurige ‘netto nul’-doelstellingen te halen, het milieu dat zogenaamd wordt beschermd, vernietigd.
Wind- en zonne-energie-installaties verwoesten de natuur, vernietigen leefgebieden, versnipperen ecosystemen en laten ecologische ravage achter die veel verder reikt dan de groene lobby wil erkennen. Het verhaal van politici en kapitaalkrachtige milieu-ngo’s – dat wind- en zonne-energie de redders van de natuur zijn – is een leugen. De gegevens bewijzen dat deze projecten de natuur niet alleen verdringen, maar op industriële schaal vernietigen.
Schokkend
Een schokkende evaluatie laat de omvang van deze aantasting zien. Wind- en zonneparken overlappen wereldwijd met 2.310 bedreigde amfibieën, vogels, zoogdieren en reptielen. Dit vertegenwoordigt 36% van de bedreigde soorten ter wereld. De ‘groene’ utopie wordt gebouwd op de graven van de kwetsbaren.
Een onderzoek waarin de voetafdruk van ‘hernieuwbare’ energieprojecten werd geanalyseerd, wees uit dat 2.206 operationele installaties 886 beschermde gebieden, 749 ‘belangrijke biodiversiteitsgebieden’ en 40 afzonderlijke wildernisgebieden hadden aangetast. De onderzoekers voorspellen een uitbreiding van deze ‘voetafdruk’ met 30% naarmate natuurlijke toevluchtsoorden verder worden geïndustrialiseerd.
Een andere studie bekeek 84 peer-reviewed onderzoeken over windparken op het land en documenteerde 160 gevallen van verdringing van soorten, waaronder vogels, vleermuizen en diverse zoogdiersoorten.
Voor de majestueuze steenarend betekent dit de dood. In het westen van de Verenigde Staten is het aantal gedocumenteerde sterfgevallen tussen 2013 en 2024 meer dan verdubbeld, van 110 naar 270.
Een evaluatie van 42 Afrikaanse roofvogelsoorten documenteerde een afname van 88% over een periode van 20-40 jaar. De studie identificeerde windparken als een belangrijke factor. In China heeft de stormloop op windenergie geleid tot een afname van bijna 10% in de totale vogelpopulaties na de bouw van windparken. In Changdao County, gelegen op een cruciale migratieroute voor 330 vogelsoorten, meldden lokale gemeenschappen een afname van de vogelpopulaties en een toename van ongedierte. In een verbluffende erkenning van deze mislukking, werden 80 windturbines gesloopt om het ecosysteem te redden.
Zonne-energiecentrales
Recent onderzoek toont aan dat in vochtige regio’s grootschalige zonne-energiecentrales een bijna totale ineenstorting van de vegetatie veroorzaken. De panelen blokkeren de zon, waardoor het microklimaat verandert en de bodem instabiel wordt. Zonder wortels om de aarde vast te houden, gaat de basis van het ecosysteem verloren.
In woestijn-ecosystemen verstoren lokale veranderingen veroorzaakt door zonnepanelen de groeicycli van planten en het leven van micro-organismen die de woestijn gezond houden. In China heeft de ontwikkeling van fotovoltaïsche installaties geleid tot versnippering en habitatverlies in meer dan 2.100 vierkante mijl aan landbouw-, zand- en grasgebieden.
De ontwikkeling van zonne-energie in ongerepte landschappen vermindert de soortenrijkdom. Omheiningen vormen onoverkomelijke barrières, waardoor dieren worden ingesloten en de genetische uitwisseling die nodig is voor gezonde populaties wordt verhinderd.
In de Verenigde Staten wordt geschat dat zonne-energie alleen al jaarlijks tussen de 37.800 en 138.600 vogels doodt. Waarom? Omdat uit de lucht gezien uitgestrekte velden met zonnepanelen op water lijken.
Een studie uit Polen bevestigt dit ‘meereffect’ en toont aan dat fotovoltaïsche parken watervogels aantrekken vanwege waterachtige reflecties. Deze vogels dalen neer in de verwachting een koel meer te vinden, maar botsen in plaats daarvan tegen gloeiend heet glas. De studie identificeerde 70 vogelsoorten die op zes locaties gevaar lopen, waarbij het hoge risico op botsingen zich concentreert binnen 200 meter van de installaties.
Een Mojave-woestijnschildpad, een oeroude overlever van barre omstandigheden, verliest het van de zonne-energieboom. Tussen 2004 en 2014 kende de soort een afname van 39%. Zonne-energie op industriële schaal heeft ongeveer 40.000 hectare van hun leefgebied vernietigd. We verdrijven een soort die al miljoenen jaren in de Mojave leeft om plaats te maken voor panelen die over 20 jaar verouderd zullen zijn.
We moeten een einde maken aan de roekeloze uitbreiding van energieprojecten met lage dichtheid in waardevolle ecosystemen. De ‘groene’ transitie is doordrenkt met het bloed van de wezens die we juist zouden moeten beschermen.
Dit commentaar werd voor het eerst gepubliceerd op Blaze Media op 27 maart.

Vijay Jayaraj
Vijay Jayaraj is wetenschappelijk onderzoeker bij de CO2 Coalition in Fairfax, Virginia. Hij heeft een master in milieuwetenschappen van de Universiteit van East Anglia en een postdoctorale graad in energiebeheer van de Robert Gordon University, beide in het Verenigd Koninkrijk, en een bachelor in engineering van de Anna University in India. Hij was onderzoeker bij de Changing Oceans Research Unit van de Universiteit van British Columbia in Canada.
meer nieuws
Sterk staaltje klimaatalarmisme over zeespiegel
Is de zeespiegel werkelijk veel hoger dan aangenomen, zoals recente berichten suggereren? Een nieuwe studie van Seegers en Minderhoud leidde tot alarmerende krantenkoppen over grotere overstromingsrisico’s langs kusten. In dit artikel bekijken we wat het onderzoek daadwerkelijk laat zien en hoe aannames en rekenmethodes een belangrijke rol spelen in zulke conclusies.
Clintel-ambassadeur Ian Plimer bij Triggernometry: “Klimaatwetenschap is grootste sekte in de wetenschapsgeschiedenis”
Prof. Ian Plimer, Clintel-ambassadeur voor Australië, hield zich niet in tijdens zijn recente interview in de zeer populaire Triggernometry-podcast: “Er is een zeer grote groep mensen die wetenschap gebruikt om oplichting te promoten. Dit is absoluut verlammend voor Westerse landen. Je kunt een industriële samenleving niet runnen op wat zeewind en zonnestralen.”
Kabinet-Jetten: verder op weg naar de afgrond
Het nieuwe kabinet blijft vol inzetten op klimaatdoelen en groene groei. De netcongestie wordt gezien als grootste knelpunt op weg naar het klimaatnirvana. Dat gaat het kabinet oplossen met weer een nieuwe crisiswet. Het motto van het kabinet luidt “Bouwen aan een beter Nederland”, maar volgens Marcel Crok is dit Orwelliaanse Newspeak.






