Ed Miliband is de laatste dwaas die nog achter Net Zero staat

Donald Trump is van plan om de ‘endangerment finding’, de grondslag van de meeste klimaat-regelgeving in Amerika, terug te draaien. Dit is opnieuw een bewijs dat Groot-Brittannië steeds verder achterop raakt in de wereldwijde rush om de klimaatpaniek te ontmantelen. Ed Miliband (Brits energie-minister, red.) staat nu bijna alleen in zijn streven naar versnelde decarbonisatie. Zelfs als je het moedig vindt dat hij uit de loopgraaf springt, moet je toegeven dat het geen zin om dat alleen te doen.

Als je buiten Groot-Brittannië komt, besef je hoe geïsoleerd we aan het raken zijn op het gebied van klimaatbeleid. Amerika schrapt de meeste subsidies en regels op het gebied van klimaatverandering. Stellantis, voorheen bekend als Chrysler, is weer een autofabrikant die een enorme afschrijving neemt omdat het afziet van de overstap naar elektrische auto’s. De AI-industrie omarmt gasgestookte energie om haar onverzadigbare honger naar elektriciteit te stillen. De olie-industrie laat hernieuwbare energiebronnen vallen. De financiële sector heeft veel van zijn klimaatinitiatieven stopgezet. Zelfs de Democratische Partij praat niet meer over het klimaat. China en India bouwen volop kolencentrales. Europa laat zijn klimaatdoelstellingen verwateren.

Binnenkort zijn wij Britten de enige soldaten die nog steeds door het niemandsland naar de vijand stormen. Alle anderen zitten veilig terug in de loopgraven. Met andere woorden, de effecten van kooldioxide op de wereld zullen hoe dan ook plaatsvinden, dus we kunnen ons beter aanpassen dan proberen onze eigen bijdrage te verminderen. Ongeveer 99,2 procent van de wereldwijde uitstoot vindt plaats buiten Groot-Brittannië, dus wat we hier doen, heeft bijna geen effect.

Jarenlang werd mensen zoals ik verteld dat we het niet begrepen. Groot-Brittannië gaf namelijk het goede voorbeeld aan de wereld. We hadden de plicht om het voortouw te nemen en als we als eerste netto nul zouden bereiken, zouden we rijkelijk beloond worden door deze droom te verkopen aan degenen die ons volgden. In plaats daarvan zijn we afhankelijk geworden van geïmporteerd gas en olie en vertrouwen we op onbetrouwbare wind- en zonne-energie. Daardoor zitten we opgezadeld met torenhoge elektriciteitsprijzen, waardoor we de echte economische kansen van eind jaren 2020 grotendeels zullen mislopen: op het gebied van kunstmatige intelligentie.

Om ons ervan te overtuigen dat kooldioxide gevaarlijk was, heeft Groot-Brittannië de wetenschappelijke boeken gemanipuleerd. De technische term voor de netto schade die kooldioxide veroorzaakt, is de “maatschappelijke kosten van koolstof”. Maar als je het standpunt van de regering opzoekt, staat er: “bij de beleidsbeoordeling wordt voor de koolstofwaardering niet langer gebruikgemaakt van de maatschappelijke kosten van koolstof”. De reden hiervoor is dat economen, hoe hard ze ook hun best deden, de maatschappelijke kosten van koolstof niet hoger konden maken dan de maatschappelijke kosten van decarbonisatie. In plaats daarvan hebben ze gewoon besloten om de uitstoot koste wat kost te verminderen.

Evenzo was de endangerment finding (vaststelling van het gevaar) een politiek gemotiveerde actie van het Environmental Protection Agency onder Barack Obama. Het Hooggerechtshof oordeelde dat de EPA koolstofdioxide in aanmerking mocht nemen in het kader van de Clean Air Act. Dit gaf haar het groene licht om koolstofdioxide als een gevaar voor de volksgezondheid te beschouwen – ondanks het feit dat CO₂ reukloze, onzichtbare, niet-giftige plantenvoeding is die door de menselijke longen in veel hogere concentraties wordt geproduceerd dan in normale lucht. Als het een gevaar is, dan is dat ook het geval voor diwaterstofmonoxide, dat regelmatig mensen doodt (d.w.z. H₂O).

Wetenschappelijk gezien was de enige rechtvaardiging voor de endangerment finding, dat een kind in Tsjaad bijvoorbeeld over 50 jaar zou kunnen sterven aan een zonnesteek als gevolg van door kooldioxide veroorzaakte opwarming van de aarde. Maar dat is onzin als we weten dat datzelfde kind vandaag misschien niet sterft van de honger als gevolg van de door kooldioxide veroorzaakte wereldwijde vergroening – een effect dat de oogstopbrengsten en het geitenvoer in 40 jaar tijd met ongeveer 15-20 procent heeft doen toenemen.

Meneer Miliband, let op: eenzijdige economische ontwapening is nooit zinvol.