Green New Scam: Trump spot, Europa betaalt

Deze week reisde ik af naar Zwitserland om het … nee beste lezers, ik was niet uitgenodigd door het World Economic Forum. Zover zijn ze daar nog (lang) niet. De aanleiding van mijn trip was uiteraard wel het jaarlijkse event van de gewezen oprichter en voorzitter van het WEF, Klaus Schwab (waar zal hij uithangen deze week?). Mijn Amerikaanse collega’s van het (conservatieve) Heartland Institute organiseren deze week een online conferentie onder de titel World Prosperity Forum. De kersverse Clintel-president Václav Klaus (de vroegere president van Tsjechië) en ikzelf mochten daar spreken.

Gekozen was voor Zürich, zo’n 150 kilometer verwijderd van Davos, omdat iets organiseren in Davos zelf nagenoeg onmogelijk is, tenzij je geld als water hebt, zoals de 709 rijken die dit jaar met hun privéjet naar het Zwitserse bergoord vlogen. Wie in Davos een huis bezit doet er verstandig aan rond het WEF-event een paar weken op vakantie te gaan. Dan hoef je de rest van het jaar niet meer te werken.

Own Nothing

We herinneren ons allemaal de beroemde slogan van het WEF: “You’ll own nothing and you’ll be happy”. Die leus veroorzaakte zoveel commotie dat ‘ie stilletjes van de website is gehaald. Ook “The Great Reset” krijgt weinig aandacht meer. Het thema dit jaar is weinig opwindend en eerlijk gezegd ook vrij ongeloofwaardig: “A Spirit of Dialogue”. Natuurlijk is er geen dialoog met werkelijk andersdenkenden, zoals bijvoorbeeld de sprekers bij het Heartland-event in Zürich.

Maar de tijden zijn wel degelijk veranderd. Het WEF zelf likt zijn wonden. Schwab werd op basis van vage beschuldigingen weggestuurd, de werkelijke reden voor zijn vertrek blijft onduidelijk. De softe slogan dit jaar verraadt dat de mondiale elite zich in ieder geval publiekelijk wat op de vlakte wil houden. En over klimaatverandering praat het WEF steeds minder. Dit blijkt ook uit de jaarlijkse peiling onder 1300 ‘experts’ over wat zij zien als de grootste risico’s voor de planeet.

Bron: Climate Realism

Economische risico’s winnen terrein, klimaat- en milieurisico’s hebben de daling ingezet. Er zijn weinig mensen die zulke trends beter kunnen duiden dan Marc Morano, een Amerikaanse klimaatjournalist en commentator, die sinds 2002 als kritisch waarnemer alle grote VN-klimaatconferenties bezocht heeft. Hij publiceert op zijn eigen platform climatedepot.com en  publiceerde meerdere boeken (waaronder één getiteld: The Great Reset). Het is altijd een genoegen om hem te horen spreken. In Zürich was de strekking van zijn betoog (hier te zien vanaf minuut 42:20) dat klimaat helemaal passé is in de VS. Van Bill Gates (klimaat is niet het einde van de wereld), Jeff Bezos (schroefde klimaatinvesteringen flink terug) tot zelfs Larry Fink (de interim covoorzitter van het WEF), die geregeld laat doorschemeren dat je met zon en wind nooit de benodigde stroom kunt produceren voor de AI-revolutie.

Strafhof Den Haag

Morano interviewde Robert Kennedy Jr. (nu de minister van Volksgezondheid onder Trump) in 2014 voor een documentaire over klimaat. Het interview ging viral. Volgens Kennedy hoorden ceo’s van oliebedrijven thuis in de gevangenis in Den Haag om berecht te worden door het internationale strafhof. Tien jaar – en met name sinds de coronapandemie – later stelde Kennedy dat zijn ogen wat betreft klimaat geopend waren. “Klimaatverandering wordt uitgebuit door het World Economic Forum, Bill Gates en al die andere megamiljardairs, op precies dezelfde manier als Covid werd uitgebuit, om het als excuus te gebruiken voor top-down totalitaire controle op de samenleving.”

Volgens Morano was het de Orange Menage (denigrerende bijnaam voor Trump) die al in zijn 2020 Davos-speech de klimaatagenda van het WEF een zware klap toebracht. Destijds zei Trump, het waren de hoogtijdagen van Greta Thunberg: “Om de mogelijkheden van morgen te omarmen, moeten we de eeuwige profeten van het onheil en hun apocalypsvoorspellingen afwijzen.”

Green New Scam

In zijn veel langere speech deze week noemde Trump het woord klimaat niet eens meer. Wel deelde hij wederom een sneer uit aan Europa vanwege de investeringen in met name windenergie. Hij zei daarover: “Door mijn overweldigende verkiezingsoverwinning hebben de Verenigde Staten de rampzalige energie-instorting voorkomen die alle Europese landen trof die de Green New Scam nastreefden, misschien wel de grootste hoax aller tijden. De Green New Scam: windmolens overal, verwoest je hele land.”

Overigens ging Trump meteen daarna volledig de mist in door te stellen dat China weliswaar windmolens produceert en er economisch flink van profiteert maar dat de Chinezen slim genoeg zijn om ze zelf niet in het landschap neer te zetten. Dat is onzin. Volgens cijfers en schattingen heeft China inmiddels 600 gigawatt aan windcapaciteit geïnstalleerd wat neerkomt op ongeveer 225.000 windmolens.

Maar Trumps punt over windenergie in Europa is een schot in de roos. Hoe meer zon en wind landen gebruiken in hun stroomproductie des te hoger de elektriciteitsprijzen. Hoewel ik van nature een optimist ben, moest ik in mijn praatje in Zürich (hier te zien vanaf minuut 1:10:30) toegeven dat het contrast tussen het praatje van Morano over de VS (klimaatagenda in rap tempo weggevaagd) en Europa (dendert door met haar economisch verwoestende net zero-beleid) niet groter kon zijn. Ook Václav Klaus benadrukte in zijn eerste speech als Clintel-president (hier vanaf minuut 35:00) dat “we niet aan de winnende hand zijn”, waarbij ‘we’ slaat op de klimaatrealisten, maar vooral die in Europa.

Black-out Berlijn

Symbolisch voor de staat van Europa was de grote black-out die plaatsvond in Berlijn begin januari, die zo’n 100.000 mensen dagenlang in het donker en de kou hield. De grote black-out in Spanje vorig jaar had technische redenen (teveel zon en wind volgens sommige experts, achterblijvende investeringen in het elektriciteitsnet volgens anderen), maar de black-out in Berlijn was het gevolg van een terroristische aanslag door eco-activisten. In een verklarende brief stelden de activisten van de Vulkangruppe: “In hun hebzucht naar energie wordt de Aarde leeggezogen, uitgemergeld, verbrand, gemarteld, platgebrand, verkracht, vernietigd. Gehele regio’s worden onbewoonbaar gemaakt door de hitte. Ze branden gewoon weg. Of leefgebieden verdwijnen onder de watermassa’s van stortregens of door stijgende zeespiegels. Fossiele centrales uitzetten is geen kwestie van vrijblijvend gepraat, maar keihard fysiek werk.”

Hoe ironisch is het dat deze aanslag juist in Duitsland plaatsvond, het land dat zich in Europa, sowieso al het continent met het meest ambitieuze klimaatbeleid ter wereld, opwerpt als klimaatleider. Duitsland probeert de ‘groenste’ economie ter wereld te worden, sloot na Fukushima al zijn kerncentrales en investeerde al meer dan 500 miljard euro in de zogenaamde Energiewende. Het resultaat, zo laat ik in mijn praatje zien, is echter desastreus. De energieprijzen zijn er torenhoog en als gevolg daarvan vindt er een de-industrialisatie plaats van jewelste. Honderdduizenden banen zijn verdwenen in de Duitse industrie. Bedrijven vluchten het land en Europa uit.

Merz: grote strategische fout

Overigens gaf Friedrich Merz, de Duitse Bondskanselier, vorig week in een lezing voor Duitse ondernemers voor het eerst publiekelijk toe dat het sluiten van de kerncentrales een “grote strategische fout” was. Dat is een ongekende stap van Merz omdat die Atomausstieg in 2011 door zijn partijgenoot Angela Merkel was ingezet. Merz zei ook: “Zo voeren we nu de duurste energietransitie ter wereld uit. Ik ken geen enkel ander land land dat het zichzelf zo moeilijk en zo duur maakt als Duitsland.” Overigens is Merz niet van plan de kerncentrales weer in gebruik te nemen. Hij wil ze vervangen door gascentrales en het gas daarvoor komt veelal in de vorm van het dure LNG uit de VS.

Situatie in Nederland

Nederland, zo hield ik mijn Amerikaanse publiek voor, voert nauwelijks verstandiger beleid dan Duitsland. Wij sloten geheel vrijwillig het grootste Europese gasveld in Groningen. We investeren net als Duitsland vooral in zon en wind en ook hier verdwijnt steeds met energie-intensieve industrie. Het dorp Moerdijk moet plaatsmaken voor de converterstations die de stroom van de windparken op zee aan land moeten gaan brengen. Alle economische signalen voor deze groene transitie staan op rood, bedrijven bieden niet eens meer op nieuwe tenders voor wind op zee.

Maar in plaats van de koers te wijzigen doet Europa er eerder een schepje bovenop. Eurocommissaris Wopke Hoekstra drukte onlangs een nieuw en volledig onrealistisch klimaatdoel door van 90 procent CO₂-reductie in 2040. En klimaatminister Sophie Hermans besloot doodleuk om dan maar weer subsidie te gaan verstrekken voor wind op zee.

Symbolisch voor de situatie in Nederland is het rapport dat de groene lobby vorige week de wereld in slingerde en dat uiteraard kritiekloos werd overgenomen door de NOS: “Tekort aan duurzame energie kan Nederland miljarden euro’s kosten”. Tekort, zult u zich afvragen? Ja, stelt het rapport, Nederland zal zijn doelstelling voor duurzame energie in 2030 (39 procent) niet halen en zal het ‘gat’ dan moeten kopen bij landen die hun doelstelling al ruim gehaald hebben. Dit bedrag kan oplopen tot 2,6 miljard euro. Dus is het beter om nu weer miljardensubsidies te gaan verstrekken aan de duurzame energiesector, aldus het rapport.

Zijn er dan helemaal geen lichtpuntjes? Gelukkig wel. Oost-Europa verzet zich tegen de groene ambities van Brussel, voor zover dat mogelijk is, want sancties dreigen. Een rechtse regering in Zweden kiepert een groot deel van het klimaatbeleid overboord, stopt de bouw van windparken op zee, laat een grote batterijfabrikant gewoon failliet gaan in plaats van opnieuw staatssteun te verlenen en investeert in de bouw van kerncentrales. Wat dat betreft is het tekenend dat Greta Thunberg tegenwoordig vooral bezig is met het conflict in Gaza.