“Nederlandse ingenieur ontmaskert alarmisme rond zeespiegelstijging”
Ingenieur Evert Jesse concludeert dat satellietmetingen van de hoogte van de wereldwijde zeespiegel een structurele afwijking bevatten. Dat zou betekenen dat die stijging minder snel verloopt dan wordt gesteld. Hij lichtte dit onlangs toe bij LightHouse TV.
“Iedereen moet zich zorgen maken, want de zeespiegel stijgt dramatisch en zal tegen het einde van deze eeuw 1 tot 2 meter hoger liggen dan nu.” Dit soort uitspraken is gebaseerd op de uitkomsten van IPCC-klimaatmodellen. Volgens de Nederlandse ingenieur Evert Jesse, geven directe metingen via getijdestations aan de kust echter een ander beeld. Hij licht dit toe in onderstaand gesprek met Flavio Pasquino van LightHouse TV.
Jesse stelt dat de zeespiegel sinds het midden van de 19e eeuw met ongeveer 1 à 2 millimeter per jaar stijgt, en dat dit tempo tot op de dag van vandaag grotendeels constant is gebleven. Sinds 1992 worden ook satellietmetingen gebruikt, die een snellere stijging laten zien. Hoewel deze toename nog ver verwijderd is van de genoemde 1 tot 2 meter, zou zij wel wijzen op een mogelijke versnelling. Tegelijkertijd zouden metingen van getijdestations volgens hem onderbelicht zijn geraakt.
Evert Jesse deed zelf onderzoek en concludeert dat de satellietmetingen een structurele afwijking bevatten, terwijl de getijdemetingen een betrouwbaarder beeld geven. De structurele afwijking heeft te maken met de manier waarop satellieten omgaan met de aanwezigheid van schepen op de oceaan. Dat zou betekenen dat de zeespiegelstijging minder snel verloopt dan vaak wordt gesteld en mogelijk niet direct kan worden toegeschreven aan menselijke CO2-uitstoot. De volgende stap van Jesse is om zijn bevindingen in een peer-reviewed tijdschrift te publiceren.
Als de zeespiegelstijging niet (volledig) aan menselijke invloed toe te schrijven is, wat zegt dat dan over de bredere discussie rond klimaatverandering? Deze en andere vragen worden in dit interview besproken op een toepasselijke locatie: Aan de Waterkant.
meer nieuws
Europa’s ‘groene’ keizer is naakt en koud
Europa heef zichzelf gepositioneerd als de kathedraal van de "groene" transitie. Bureaucraten in Brussel en politici in Berlijn hebben decennialang de wereld toegesproken over de morele noodzaak om afstand te nemen van koolwaterstoffen. Ze hebben een verhaal geconstrueerd van de Europese Unie als een stralende stad van energie voorzien door de wind en de zon; het voorbeeld van de Net-Zero-heilstaat.
Noorwegen vermijdt het drijfzand van ‘groene’ energie
Terwijl de rest van Europa rilt onder de zelfopgelegde bezuinigingen van Net-Zeromaatregelen, houdt Noorwegen in het bevroren noorden de lichten aan – en de bankkluizen vol – , terwijl het het "groene" ideologische drijfzand vermijdt dat het energiebeleid van het Europese continent kenmerkt.
De onvermijdelijke teloorgang van de klimaatcultus
Voor iedereen met maar een greintje intellectuele integriteit zijn het uiteenvallen van het Akkoord van Parijs en het onthullen van de Net-Zero-illusie nooit moeilijk te voorspellen geweest. Je had er geen interessante onderzoekstitel of een gevorderde academische graad voor nodig. De tekst stond diep gebeiteld in het graniet van energierealiteit; geen persbericht, geen activistische lobby en geen miljardairsstichting kon deze uitwissen.






