Schaamteloze klimaatpropaganda van de WHO en The Lancet
De WHO probeerde ons deze week weer de stuipen op het lijf te jagen met angstporno over klimaatverandering. Het zou een catastrofale bedreiging vormen voor de volksgezondheid. Deze claims zijn eenvoudig door te prikken en roepen de vraag op wat de werkelijke agenda van de WHO is, stelt Marcel Crok.
Afbeelding gemaakt met ChatGPT
Marcel Crok
Datum: 23 mei 2026
“De impact van klimaatverandering is heel groot… zo groot dat er eigenlijk geen ontsnappen aan is.” Aldus Ernst Kuipers, de oud-minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, deze week in zijn hoedanigheid als lid van een speciale commissie die is opgezet door de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO). In een actieplan stelt die commissie dat klimaatverandering in Europa moet worden behandeld als een internationale noodsituatie voor de volksgezondheid.
Het is niet de eerste keer dat de WHO op de klimaattrom slaat. In december 2024 zei dr. Tedros, de directeur-generaal van de WHO, in een hoorzitting van het Internationaal Gerechtshof dat klimaatverandering in essentie een gezondheidscrisis is. Sinds 2023 heeft de WHO een pagina over klimaatverandering online staan die zo begint: “Klimaatverandering draagt direct bij aan humanitaire noodsituaties als gevolg van hittegolven, bosbranden, overstromingen, tropische stormen en orkanen, en deze nemen toe in omvang, frequentie en intensiteit.”
De aandacht voor klimaatverandering bij de WHO is groter geworden sinds de coronapandemie. Gezondheid wordt ingezet om de urgentie van klimaatverandering te benadrukken.
Sterfte door extreem weer
Catastrofaal, gezondheidscrisis, noodsituaties, al die termen suggereren weer dat de mensheid – in dit geval als gevolg van klimaatverandering – in een enorme crisis verkeert met miljoenen doden tot gevolg. De WHO laat echter na de grafiek te tonen met sterfte door extreem weer. Die sterfte daalde sinds 1920 met meer dan 97 procent. Ik liet die grafiek van de Deense milieueconoom Bjørn Lomborg al in een eerder artikel voor Indepen zien en zal het vermoedelijk nog vaker doen. Het is simpelweg de belangrijkste grafiek om de klimaatdiscussie in perspectief te kunnen zien.
Rond 1920 stierven er gemiddeld bijna een half miljoen mensen per jaar door orkanen, overstromingen en met name door droogte die leidde tot mislukte oogsten en hongersnoden. Tegenwoordig is sterfte door extreem weer vooral extreem zeldzaam. Dit komt vooral door welvaart, betere infrastructuur, vroegtijdige waarschuwingen, irrigatie, airco en rampenmanagement, met andere woorden: adaptatie werkt.
Bedenk daarbij dat de wereldbevolking in deze periode steeg van twee naar acht miljard mensen. In termen van risico is de kans op overlijden door extreem weer dus nog sterker gedaald, met 99,4 procent. Ieder overlijden door natuurgeweld is tragisch, maar laten we de zaken in perspectief blijven zien. De kans om te overlijden in het verkeer is tegenwoordig zo’n honderd keer groter.
Hittedoden
Niets van dit perspectief wordt gedeeld door de WHO. Integendeel, de WHO doet voorkomen alsof de mensheid kwetsbaarder dan ooit is voor extreme weersomstandigheden, en zet daarbij vooral in op hittedoden. Volgens het WHO-document sterven er in Europa steeds meer mensen door extreme hitte. De WHO verwijst daarbij naar een onderliggend wetenschappelijk document dat in april gepubliceerd werd in het medische tijdschrift The Lancet. Een op het eerste gezicht indrukwekkende paper, geschreven door tientallen wetenschappers waaronder vele hoogleraren. Dezelfde Bjørn Lomborg van de grafiek hierboven maakte echter op social media gehakt van de nieuwe studie en hij noemt het zelfs “klimaatmisleiding uit het boekje” en “schaamteloze oneerlijkheid”. De stijging die The Lancet-onderzoekers ontwaren in hittedoden is volgens hem vrijwel volledig toe te schrijven aan de ouder wordende Europese bevolking. Ouderen zijn kwetsbaarder voor hitte en meer ouderen betekent dus meer hittedoden, zelfs bij gelijkblijvende temperaturen.
Volgens Lomborg hanteert The Lancet deze strategie al jaren. In 2021 stuurde Lomborg een brief erover naar The Lancet maar het lijkt aan dovemansoren gericht. Dat het hier om bewuste misleiding gaat wordt nog eens versterkt door het weglaten van andere cruciale informatie over extreme temperaturen: veel meer mensen sterven wereldwijd – ook in Europa – door extreme koude dan door extreme hitte. Een paper uit 2021 in nota bene The Lancet doet deze belangrijke observatie. Jaarlijks sterven er wereldwijd volgens die paper zo’n 5 miljoen mensen aan niet-optimale temperaturen (maar liefst ruim 9 procent van alle sterfgevallen). Zo’n 4,6 miljoen daarvan zijn echter gerelateerd aan koude, niet aan hitte! De verhouding koude- staat tot hittedoden is wereldwijd bijna 10 staat tot 1. Overigens zijn er grote regionale verschillen. In Europa en Latijns-Amerika is de verhouding 4:1. In Afrika is dit verrassend genoeg maar liefst 46:1. Daar is koude dus vele malen gevaarlijker dan hitte.
Bedenk dat dit statistische exercities zijn. Het is uiteraard niet zo dat er bij die doden ‘hittedode’ of ‘koudedode’ op de overlijdensakte staat. Het zijn epidemiologische schattingen van hoe hitte en koude kunnen hebben bijgedragen aan het overlijden van meestal al kwetsbare oudere mensen.
Lomborg wijst er geregeld op dat een opwarmende wereld gunstig zal zijn. Er zullen meer hittedoden vallen, maar daar staat een veel grotere daling van koudedoden tegenover:
Bron: Lomborg
Het WHO-document maakt überhaupt geen melding van koudedoden. De onderliggende Lancet-paper probeert wel een gekunsteld argument te maken dat in de toekomst hittedoden koudedoden zullen gaan overstijgen. Erg onwaarschijnlijk als je bovenstaande grafiek ziet. Bedenk ook dat het bij een stijgende welvaart vrij gemakkelijk is om je te wapenen tegen zowel koude als hitte. De cijfers uit Afrika maken duidelijk dat het vooral een armoedekwestie is en dat voor armen koude dus vele malen gevaarlijker en dodelijker is dan hitte.
Lomborg zie je niet vaak speculeren waarom de WHO zo schaamteloos aan klimaatpropaganda doet. Andere onderzoekers doen dat wel. Bij Clintel sprak twee jaar geleden de Zweedse onderzoeker Jacob Nordangård. Hij doet als academicus veel onderzoek naar de rol van de VN en het World Economic Forum en schreef een dik proefschrift over de rol van de Rockefellers op onder andere de internationale klimaatagenda.
In het artikel ’Who made WHO? One World, One Health, One Leader’ beschrijft hij hoe de WHO (via het programma One Health) gezondheid, klimaat, dieren en ecosystemen integreert. Dit creëert een allesomvattend kader waarin klimaatverandering gelijkgesteld wordt aan een gezondheidscrisis, wat moet leiden tot meer macht voor internationale organisaties als de WHO en de VN in het algemeen.
Dit artikel werd oorspronkelijk gepubliceerd op Indepen op 22 mei 2026
Marcel Crok
Marcel Crok is een Nederlandse wetenschapsjournalist, die sinds een bekroond artikel over de beruchte hockeystickgrafiek in 2005 fulltime schrijft over het klimaatdebat en het klimaatbeleid. Hij publiceerde twee boeken in het Nederlands (De Staat van het Klimaat en was coauteur van het boek Ecomodernisme). Samen met de Britse onafhankelijke onderzoeker Nic Lewis schreef hij een uitgebreid rapport over klimaatgevoeligheid, getiteld A Sensitive Matter.
Hij werd door de Nederlandse regering gevraagd om als deskundige beoordelaar van het IPCC AR5-rapport op te treden. Samen met de Nederlandse klimaatinstituten KNMI en PBL heeft Crok een internationaal discussieplatform opgezet, Climate Dialogue.
In 2019 hebben Crok en emeritus hoogleraar Guus Berkhout de Clintel Foundation opgericht. Zij publiceerden de World Climate Declaration, die inmiddels door meer dan 2000 wetenschappers en deskundigen is ondertekend.
Samen met Andy May en een team van wetenschappers uit het Clintel-netwerk heeft Crok bijgedragen aan het boek The Frozen Climate Views of the IPCC (De starre klimaatvisie van het IPCC), dat door hem is geredigeerd.
meer nieuws
Stop met al die foute rekenmodellen, ook bij windturbines
Politici zijn dol op rekenmodellen, die de werkelijkheid moeten nabootsen. Maar wat je in zo’n model invoert, bepaalt de uitkomst. En die uitkomsten ondersteunen ‘wetenschappelijk’ vooral het regeringsbeleid. Aan echte metingen hebben politici een hekel. En zo worden op basis van modellen (garbage in, garbage out) regels en wetten opgesteld, die compleet voorbijgaan aan wat burgers ervaren.
Valencia: hoe politici en de media natuurrampen exploiteren
Even voor alle duidelijkheid: de recente overstromingen in Valencia hebben niets te maken met klimaatverandering en alles met verwaarloosde infrastructuur en slechte stadsplanning. Het is bijna lachwekkend hoe snel politici en de mainstream media de overstromingen beschreven als veroorzaakt door klimaatverandering. Als je wat verder kijkt, zie je dat deze overstromingen niet alleen voorspelbaar waren maar ook te voorkomen.
Meer zon in Nederland
Meer zon in Nederland Clintel Foundation Datum: 4 november 2024 Vanaf 1901 wordt op het station De Bilt het aantal zonuren per etmaal bijgehouden, schrijft blogger Rob de Vos op zijn website klimaatgek.nl. Die data [...]
