We kunnen nog terug uit de Net Zero-fuik
Volgens Kees de Lange en Guus Berkhout is er nog altijd een uitweg uit de net-zero-fuik: wij kunnen terug en kiezen voor een realistische klimaatstrategie in plaats van een onhaalbare utopie.
Oud-politicus prof. Kees de Lange en Clintel-oprichter prof. Guus Berkhout geven in een nieuw essay aan dat er geen enkele reden is door te gaan met Net Zero-beleid.
In het eerste deel van het essay tonen ze uitgebreid aan dat er geen sprake is van een klimaatcrisis door de uitstoot van het broeikasgas CO2. Ze constateren onder meer dat de pijlen van het klimaatalarmisme zeer eenzijdig zijn gericht op CO2. Ook wordt het dempende verzadigingseffect dat bij alle broeikasgassen optreedt, in de angstverhalen bewust weggelaten. De beperkingen van de huidige klimaatmodellen zijn verder dusdanig dat zij vooralsnog geen serieuze basis vormen voor klimaatbeleid. Hun uitgangspunt dat de menselijke bijdrage aan de CO2-productie het recept is voor een toekomstige klimaatramp, wordt níet ondersteund door waarnemingen. Naast het negeren van het genoemde verzadigingseffect van CO2, is ook de onbegrepen rol van wolken zeer belangrijk. Het is duidelijk dat wolken de achilleshiel zijn van de klimaatwetenschap.
Er is dus geen klimaatcrisis, constateren De Lange en Berkhout. Maar we staan wél aan het begin van een zelfgemaakte energiecrisis. Daar gaat het tweede deel van het essay over. De betrouwbaarheid van vraag-gestuurde fossiele energie wordt momenteel opgeofferd aan aanbod-gestuurde illusies, zoals we zien bij wind- en zonne-energie. Het Westen is kennelijk bereid zijn welvaart op het spel te zetten en de rest van de wereld kijkt met verbazing toe.
Een nieuw kabinet moet daarom stoppen met de angstverhalen over klimaatrampen en nieuwe keuzen maken in energiebeleid. De Lange en Berkhout houden onder meer een pleidooi voor de verdere ontwikkeling van kernenergie, waarbij de optie op basis van de thoriumcyclus en de bijbehorende voordelen daarvan, speciale aandacht krijgt. Dit is op termijn de enige rationele manier om de wereld adequaat van energie te voorzien. Er is dan ook geen enkele reden nog verder de Net Zero-fuik in te zwemmen. We kunnen nog terug.
Voor het essay: klik hier
meer nieuws
Er ligt een enorme hoeveelheid energie in de Nederlandse ondergrond
We moeten zorgen voor voldoende betaalbare energie in allerlei vormen, vindt Rob de Vos. Dit kan onder meer door reactivatie van het Groninger aardgasveld. In Vlaanderen is men serieus aan het kijken of sommige recent gesloten mijnen niet heropend kunnen worden met behulp van nieuwe schachten. In Nederland is schachtbouw mogelijk in Zuid-Limburg, maar ook op de Peelhorst en in het Meinweggebied. Waarom niet eigenlijk?
China vergroot productie van brandstoffen uit steenkool
In dit artikel analyseert de Australische wetenschapsjournalist Jo Nova de snelle opkomst van China’s steenkool-naar-chemicaliën- en brandstoffenindustrie. Terwijl veel westerse landen inzetten op het uitfaseren van fossiele energie, bouwt China in stilte aan een grootschalige industrie die steenkool omzet in brandstoffen, kunststoffen en meststoffen. Dat roept fundamentele vragen op over energiezekerheid en het mondiale klimaatbeleid.
Nieuw ijskernonderzoek: geen duidelijk verband tussen CO2 en temperatuur
Nieuwe inzichten uit oude Antarctische ijskernen zetten gevestigde aannames over de rol van koolstofdioxide in de klimaatgeschiedenis van de aarde op losse schroeven. Uit het bewijs blijkt dat de concentraties van CO₂ en methaan gedurende miljoenen jaren opmerkelijk stabiel bleven—zelfs terwijl de aarde grote temperatuurschommelingen doormaakte. Deze bevindingen roepen nieuwe vragen op over de mate waarin broeikasgassen alleen klimaatveranderingen in het verleden en heden kunnen verklaren.






