Allemaal kijken naar Lindzen en Happer bij Joe Rogan: geld allerbelangrijkste factor bij klimaatgekte
Twee vooraanstaande klimaatsceptici, Richard Lindzen en William Happer, gingen onlangs bij Joe Rogan in gesprek over de stand van de klimaatwetenschap en de krachtige financiële krachten achter de huidige klimaatalarmisme. Peter Baeten blikt terug op dit opmerkelijke gesprek en de bredere betekenis ervan.
Een heuglijke gebeurtenis voor klimaatsceptici: op dinsdag 21 oktober konden twee van ’s wereld meest prominente klimaatsceptici uitgebreid hun verhaal doen bij misschien wel de bekendste podcast ter wereld: de Joe Rogan Experience. Presentator Joe Rogan trekt doorgaans een miljoenenpubliek met zijn uitgebreide gesprekken met allerlei mensen, bijvoorbeeld uit de politiek of het entertainment, en nu dus met wetenschappers William Happer (emeritus-hoogleraar Princeton) en Richard Lindzen (emeritus-hoogleraar MIT).
Het is uitermate belangrijk dat zo veel mogelijk mensen het verhaal van Happer en Lindzen te horen krijgen. Al was het maar omdat ze samen met Rogan rustig de overdrijvingen en misvattingen in het officiële klimaatverhaal doornamen (bv. dat extreem weer niet toeneemt en dat het klimaat voortdurend verandert). Rogan bleek daarbij, voor een leek, vrij aardig op de hoogte van de stand van de klimaatwetenschap en de vele fouten daarin.
Maar nog interessanter werd het twee uur durende gesprek toen het ging over de (psychologische) mechanismes achter het klimaatalarmisme. Lindzen en Happer, ervaren tachtigers, wezen er ten eerste op dat het bepaald niet nieuw is dat de wetenschappelijke wereld kritiekloos achter een gekte aanloopt, zoals bij de rassenleer in de jaren dertig.
Verder leert de ervaring hen dat niets menselijks de individuele wetenschapper vreemd is. Wetenschappers zijn net zo gevoelig voor geld, banen, macht, status en ideologie als andere mensen. Volgens Lindzen is de neiging om kritiekloos mee te lopen in een hype, op de universiteiten zelfs nog sterker dan bij gewone mensen. Maar beide sceptici zien uiteindelijk geld als de allerbelangrijkste factor in de maar voortdurende klimaatgekte. Stop met de financiering van alarmistisch klimaatonderzoek en het hele ideologische kaartenhuis stort volgens hen vanzelf in elkaar. Dit is iets wat Trump momenteel probeert in de Verenigde Staten.
Zelfs voor iemand die zeer kritisch staat ten opzichte van de gevestigde orde, zoals Rogan, is het beeld dat Lindzen en Happer scheppen van de wetenschap(per) nog ontnuchterend en moeilijk te geloven. Hij ziet wetenschappers nog altijd als een betere categorie mensen, qua kennis, wijsheid en morele standaarden. En dat zie je veel, ook bij mensen die zelf niet in de academische wereld hebben verkeerd. Hopelijk opent deze podcast de ogen van miljoenen andere (niet-academisch opgeleide) mensen een beetje.
Daarmee hoeven we de wetenschap zeker niet in haar geheel af te wijzen; ze heeft ons veel vooruitgang gebracht maar is simpelweg te veel op een voetstuk gekomen. Lindzen: Science is not an authority, it’s a methodology.
Climate: The Movie
William Happer en Richard Lindzen zijn te zien in de bekroonde documentaire Climate: The Movie (The Cold Truth) van regisseur Martin Durkin, die te zien is op ons YouTube-kanaal. Daar kun je tevens de lezing van William Happer bij Clintel in Amsterdam, vier jaar geleden, bekijken.
meer nieuws
Alarmistische gletsjer-studie verwijdert alleen op het oog het RCP8.5-scenario
Een recente alarmistische gletsjerpublicatie lijkt het onwaarschijnlijke klimaatscenario RCP8.5 te vermijden, maar stilletjes worden de extreme aannames die ooit aan RCP 8.5 zijn gekoppeld, opnieuw in de analyse opgenomen.
De ineenstorting van de energietransitie kan leiden tot een wereldwijde tweedeling
Volgens Vijay Jayaraj zou 2025 wel eens het jaar kunnen worden waarin het verhaal van de energietransitie uiteenspatte. De energiegiganten keken naar de rand van de afgrond en weigerden uiteindelijk te springen.
Meteoroloog Ryan Maue: “Duitsland redt het niet” als de winter streng wordt
Ryan Maue waarschuwt op X dat als de winter van 1962-1963 zich opnieuw zou voordoen in het huidige Europese energiesysteem, “Duitsland het niet zal redden”. Het land kampt dan met “uitzonderlijke energietekorten”.





