Een compacte kernreactor in no time
Het Amerikaanse bedrijf Deployable Energy heeft in zeer korte tijd een compacte kernreactor geproduceerd. Energie- en klimaatexpert Andy May is er enthousiast over.
De hele reactor past op de laadbak van een Ford F150 pick-up. Bron: Deployable Energy
Andy May
Datum: 22 augustus 2026
Ik las voor het eerst over Deployable Energy op de website van Joanne Nova en was erg geïnteresseerd in hun innovatieve kleine modulaire kernreactor en hoe deze werkte. De reactor werd geproduceerd in het kader van het kernreactorplan uit 2025 van president Trump. Hij is ontworpen door de Australiër Bobby Gallagher en zijn team in Houston. Hij kan één megawatt aan stroom produceren tegen een kostprijs van 15 cent per kilowattuur, en kan vijf jaar lang functioneren voordat er nieuwe splijtstof moet worden bijgevuld.
Pick-up
De hele reactor past op de laadbak van een Ford F150 pick-up. Nog belangrijker is dat hij in een fabriek kan worden geproduceerd, in één 20-voets zeecontainer past, gebruikmaakt van de bestaande conventionele toeleveringsketen en geen exotische, op maat gemaakte onderdelen vereist.
De eerste Deployable Energy-reactor op weg naar het Idaho National Laboratory voor tests.
De voordelen liggen voor de hand: de reactor heeft een doorlooptijd van minder dan zes maanden en is vervoerbaar per spoor, schip, conventionele vrachtwagens en via de normale logistieke kanalen. Hij past op een gewone betonnen plaat of een andere kleine ondergrond en kan eenvoudig worden geïnstalleerd met standaard leidingen en bedrading. Hij wordt gekoeld met helium of water, of de overtollige warmte kan worden gebruikt voor extra stroomopwekking. De reactor is inherent veilig en vereist geen fulltime bewaking; hij is walk-away safe. De brandstof is standaard 4,95% verrijkt uraniumoxide; dat moet om de vijf jaar worden vervangen tegen een huidige kostprijs van 1,3 miljoen dollar. De brandstof ligt ruim onder weapons grade (onder de voor kernwapens vereiste kwaliteit, red.) en is direct verkrijgbaar.
Testen
Op de foto zie je hoe de eerste reactor van Deployable Energy per vrachtwagen naar het Idaho National Laboratory wordt vervoerd om te worden getest. Hun reactor bereikte voor het eerst de kritische toestand (waarbij de nucleaire kettingreactie zichzelf in stand houdt, red.) op 30 juni 2026. Onlangs hebben ze een miljardencontract getekend met Gridmarket voor de inzet van in totaal drie GW aan schone kernenergie.
Wat werkelijk verbazingwekkend is: het bedrijf bouwde zijn eerste reactor in 150 dagen en dat alles met minder dan 10 miljoen dollar aan particuliere financiering. Ze deden dit door gebruik te maken van laagverrijkt uranium-235 (<5%), standaard geproduceerde componenten en massaproductie-processen. Hun oorspronkelijke ontwerp was elegant en mooi, maar vereiste veel exotische componenten en materialen, waardoor het werd verlaten. Ze realiseerden zich al snel dat het ontwerp niet schaalbaar of economisch was. Ze hebben het ontwerp herzien om waar mogelijk gebruik te maken van kant-en-klare, direct beschikbare onderdelen. Hun doel was om kernenergie tot een massaproduct te maken; ze hadden een reactor nodig die in massa geproduceerd kon worden.
Hulp
Gallagher geeft toe dat hij en zijn team zonder de aanzienlijke hulp die hij kreeg van Chris Wright en het Ministerie van Energie nooit hadden kunnen bereiken wat ze hebben bereikt. Het verbaasde me dat de overheid en overheidsmedewerkers hem hielpen, in plaats van hem tegen te werken.
Hun volgende stappen zijn het voltooien van de volledige reeks vereiste tests van hun reactor en het werven van personeel voor de productie. Ze hebben ook een fabriek nodig en bekijken verschillende mogelijke bouwlocaties in Texas. Ze zijn ook van plan om soortgelijke speciale reactoren voor schepen te bouwen en hopen de eerste fabrikant van commerciële maritieme kerncentrales te worden. Hun installaties zijn ideaal voor kritieke infrastructuur, zoals datacenters, militaire installaties of ziekenhuizen.
Gallagher vermeldt in een interview met Oilfield 360 dat zowel China als Rusland kleine reactoren bouwen en contracten hebben om deze wereldwijd te leveren, terwijl we er in de VS geen enkele hebben. China en Rusland lopen voorop, en de VS heeft tot nu toe niets ondernomen op het gebied van commerciële kernenergie.
Aanvullende bronnen en video’s:
Dit artikel werd oorspronkelijk gepubliceerd op wattsupwiththat.com op 21 augustus 2026.
Andy May
Andy May is een gepensioneerd petrofysicus en heeft zes boeken gepubliceerd. Hij heeft gewerkt aan olie-, gas- en CO2-velden in de VS, Argentinië, Brazilië, Indonesië, Thailand, China, de Noordzee bij het Verenigd Koninkrijk, Canada, Mexico, Venezuela en Rusland. Hij was gespecialiseerd in schaliepetrofysica, gefragmenteerde reservoirs, interpretatie van wireline- en kernbeelden en capillaire drukanalyse, naast conventionele loganalyse. Zijn volledige cv vindt u hier: AndyMay
Wat u zojuist heeft gelezen, kon worden gepubliceerd dankzij onze donateurs.
Clintel publiceert dagelijks artikelen over klimaat, energie en wetenschap. Daarnaast vertalen wij internationale analyses in meerdere talen, maken wij video’s, publiceren wij rapporten en organiseren wij bijeenkomsten en lezingen.
Wij ontvangen geen overheidssubsidies en zijn volledig afhankelijk van de steun van onze donateurs. Dankzij uw bijdrage kunnen wij onafhankelijk onderzoek en een open debat over klimaat en energie blijven bevorderen.
Steunt u ons werk? Kies wat bij u past:
• Word Vriend van Clintel – vanaf €100 per jaar
• Word Trouwe Vriend van Clintel – via een fiscaal aantrekkelijke periodieke gift
• Doe een eenmalige donatie – iedere bijdrage helpt
Hartelijk dank voor uw steun.
meer nieuws
Meteoroloog Ryan Maue: “Duitsland redt het niet” als de winter streng wordt
Ryan Maue waarschuwt op X dat als de winter van 1962-1963 zich opnieuw zou voordoen in het huidige Europese energiesysteem, “Duitsland het niet zal redden”. Het land kampt dan met “uitzonderlijke energietekorten”.
IEA geeft toe dat fossiele brandstoffen keihard nodig blijven
Het Internationaal Energieagentschap (IEA) erkent in zijn nieuwste prognoses wat critici al jaren stellen: fossiele brandstoffen blijven onmisbaar. In dit artikel laat Vijay Jayaraj zien hoe harde cijfers de ‘netto-nul’-illusie ondermijnen en waarom olie en gas tot ver na 2050 een centrale rol zullen spelen.
Nóg meer dwang en nóg meer overheid: het Nationaal Burgerberaad Klimaat vertrouwt de burger voor geen cent
Volgens Lucas Bergkamp is het instrument van het burgerberaad aangeprezen als ‘democratische vernieuwing’. Maar het is iets heel anders. Omdat de progressieven niet altijd meteen hun zin konden krijgen in de Eerste en Tweede Kamer, zijn ze op zoek gegaan naar andere methodes. De gang naar de rechter was de eerste sluiproute, het burgerberaad de tweede. Met parlementaire democratie heeft het niets van doen.
