“Diederik Samsom enorme kostenpost voor Nederland”
Geen naoorlogse politicus heeft Nederland meer schade berokkend dan Diederik Samsom, stelde Arnout Jaspers onlangs in een uitstekend artikel in Wynia’s Week. Niet alleen ‘zijn’ stikstofbeleid maar ook zijn structurele verzet tegen kernenergie kost de Nederlandse burger miljarden.
Natuurlijk is het niet helemaal eerlijk om alle kosten van wanbeleid aan één man toe te rekenen, erkent Arnout Jaspers in het artikel, maar het is toch nuttig om het beleid van Diederik Samsom eens op een rijtje te zetten. Jaspers noemt stikstof als eerste kostenpost. “Samsom heeft als PvdA-politicus aan de basis van de PAS-regeling gestaan. De schade door de stikstofwaanzin is gigantisch, maar slechts gedeeltelijk in geld uit te drukken. De 25 miljard euro die expliciet in de begroting staat om de landbouwsector te slopen, is niet meer dan een beginnetje. Hoe zetten we dat allemaal op de factuur? Er is eigenlijk geen beginnen aan, dus daar ga ik deze keer aan voorbij.”
Op het politieke strafblad van Samsom staat echter nog een ander wapenfeit, constateert Jaspers: zijn structurele strijd tegen kernenergie. “In zijn functie bij Gasunie heeft hij nu weliswaar niet direct iets met kernenergie te maken, maar hij fungeert daar als aanjager van de groene waterstof-economie. Het hele bestaansrecht daarvan is dat die, volgens Samsom, in combinatie met de wiebelstroom uit windmolens en zonnepanelen, kernenergie overbodig maakt. [Maar] nu al worden pilot-projecten voor groene waterstof stopgezet wegens uit de hand lopende kosten.”
Wat had keuze voor kernenergie opgeleverd?
Nederland had dus beter voor kernenergie kunnen kiezen dan voor waterstof: “Als Nederland rond de eeuwwisseling kerncentrales was gaan bouwen, hadden we nu een elektriciteitsvoorziening gehad met 70 à 80 procent kernstroom, zonder netcongestie, zonder windmolenparken die de rest van deze eeuw op subsidie moeten draaien, zonder Stekker op Zee die een slordige 100 miljard euro kost, en die niet de energie-intensieve industrie het land uit jaagt.”
“Ik heb Grok een scenariootje laten doorrekenen wat dat voor Nederland had betekend, met behoud van de feitelijke ontwikkeling van zon- en wind-stroom. Dan hadden we sinds 2015 ongeveer 200 miljoen ton CO2-uitstoot bespaard. Daar komt dan voorlopig nog elk jaar 20 miljoen ton CO2-besparing bij. Aan CO2-uitstoot hangt in het EU ETS-systeem een prijskaartje, en dat schommelt momenteel rond de 80 euro per ton. Dus alleen al die niet-vermeden uitstoot kost Nederland nu jaarlijks 1,6 miljard euro, maar die prijs per ton zal in de toekomst sterk gaan stijgen.”
Het Planbureau voor de Leefomgeving (PBL) rekent met een klimaatschade van 174 euro per ton CO2, en dan komt de historische schuld op Samsoms factuur uit op 34,8 miljard euro, stelt Jaspers, waar vanaf nu nog ieder jaar minstens 3,48 miljard euro bij komt. Dat zou betekenen dat het beleid van Samsom een gemiddeld Nederlands huishouden nu al ruim 4.000 euro heeft gekost.
Hij vervolgt: “Over wat het bouwen van een stuk of tien grote kerncentrales vanaf 2003 gekost had, kun je eindeloos twisten maar uiteindelijk komen de kosten van het hele systeem tot uitdrukking in de kostprijs per kilowattuur. De kale kostprijs ligt in Frankrijk zo’n 2 eurocent per kilowattuur lager dan hier. Bij een jaarverbruik in Nederland van 120 terawattuur kost dat de burger 2,4 miljard euro per jaar. Hoewel stroom in Nederland vooral duur is door belastingen, maken ook de hoge netbeheerkosten stroom duur, en dat is weer grotendeels te wijten aan de netverstorende wiebelstroom uit zon en wind.”
Consument
Een gemiddelde consument betaalt in Frankrijk zo’n 6 cent per kilowattuur, in Nederland 18 cent per kilowattuur, wat alle Nederlandse consumenten gezamenlijk nog eens zo’n 3 miljard euro per jaar kost.
Jaspers besluit met: “Dit zijn maar een paar voorbeelden van posten die je op de politieke faalfactuur van Diederik Samsom kunt zetten. Dat houdt nog helemaal geen rekening met hoe zulk wanbeleid doorwerkt op de economie als geheel.”
Lees het hele artikel bij Wynia’s Week: Geen naoorlogs politicus heeft Nederland meer schade berokkend dan Diederik Samsom
meer nieuws
Dertig jaar COP-mislukkingen: de vernietigende beoordeling van een klimaatproces dat losstaat van de realiteit
Science-Climate-Energy vroeg Samuel Furfari om de essentie van zijn nieuwste boek, The Truth About the COPs, 30 years of illusions, te presenteren. Het boek is een rigoureuze en gedocumenteerde analyse van de opeenvolgende mislukkingen van de klimaatconferenties en bevraagt de relevantie ervan.
Nieuwe rampzalige klimaatdocu van Netflix
The White House Effect is de eenzijdige nieuwe klimaat-documentaire van Netflix. Hij zal er bij vele (jonge) Netflix-kijkers vast als zoete koek ingaan want, zie je wel, de (Amerikaanse) politiek deed en doet niets aan het klimaatprobleem, onder invloed van ‘de olie-industrie’. Was het maar waar.
Marcel Crok: unfaire aanval op relativerende zeespiegelstudie
Een nieuwe studie toonde met name aan dat er geen versnelling van de zeespiegelstijging plaatsvindt, maar deze conclusie wordt niet zomaar geaccepteerd door de gevestigde wetenschappelijke orde.






