India bouwt aan een ‘fossiele toekomst’

In 2022 publiceerde Alex Epstein ‘Fossil Future’, zijn verhandeling over waarom de mensheid meer kolen, olie en aardgas nodig heeft om te kunnen floreren. Toen het boek verscheen, deed de regering-Biden extravagante beloften om wereldwijde klimaatinitiatieven te financieren. Leidinggevenden van grote financiële instellingen en energiebedrijven deden theatrale toezeggingen om hun gebruik en productie van fossiele brandstoffen te verminderen.

Maar vier jaar later zoeken diezelfde industriereuzen naar excuses om hun netto-nul-doelstellingen uit te stellen of op te geven. Ze willen nu de energiebronnen ontwikkelen die ze publiekelijk hadden afgezworen. Bedrijfsleiders verwijzen naar de complexiteit van de toeleveringsketen, technologische belemmeringen en kostenoverschrijdingen. Sommigen erkennen zelfs dat fossiele brandstoffen een noodzaak zijn in het moderne leven.

Voor nationale regeringen is het echter ingewikkeld om het roer om te gooien vanwege de verwikkelingen in het bureaucratische web van internationale klimaatovereenkomsten. Daarom blijven ze de taal van ‘actie’ gebruiken – alsof ze iets zo groots en complex als het klimaatsysteem kunnen beheersen. En dit terwijl ze systematisch de lange-termijnvoorziening van fossiele brandstoffen veiligstellen en de infrastructuur voor koolwaterstoffen uitbreiden.

Geen enkel land toont dit pragmatisme beter dan India, dat stilletjes zijn netto-nulverplichtingen heeft uitgesteld tot het verre 2070. Achter een groene façade verdubbelt India zijn inzet op elke vorm van bruikbare en beschikbare fossiele brandstoffen. Hierdoor is het uitgegroeid tot een belangrijke exportmarkt voor Amerikaans vloeibaar aardgas (LNG) en tot een graadmeter voor de mondiale energiewerkelijkheid.

Steenkool maakt een einde aan de groene illusie

India is van plan om tegen 2035 zijn capaciteit voor energie uit steenkool met 46% te verhogen. Indiase elektriciteitsdistributeurs sluiten contracten met leveringsdata in 2030 – het jaar waarvan klimaatalarmisten beweerden dat steenkool op sterven na dood zou zijn. Sommige stimuleringsmaatregelen voor schone energieprojecten zijn ingetrokken.

Een senior analist bij Wood Mackenzie gaf onlangs toe dat zij hun prognoses voor de opwekking van elektriciteit uit steenkool in India hebben bijgesteld. Ze verwachten nu dat de piek zich begin jaren 2040 zal voordoen, wat een verschuiving betekent ten opzichte van hun eerdere prognose van de jaren 2030. Wees niet verbaasd als de nieuwe datum weer wordt verschoven naar een nog latere datum.

Energiehandel tussen de VS en India

New Delhi erkent dat energiesoevereiniteit een divers portfolio van betrouwbare partners vereist. Dit besef heeft de energiehandel tussen India en de VS nieuw leven ingeblazen en de banden tussen beide landen, die een jaar lang onder geopolitieke wrijvingen te lijden hadden, weer versterkt. In het boekjaar 2025 steeg de bilaterale handel in koolwaterstoffen tussen de twee landen tot bijna 14 miljard dollar, met een toename van het volume van ruwe olie, LNG en vloeibaar petroleumgas (LPG).

Tijdens de India Energy Expo-conferentie in januari toonden Indiase energiebedrijven grote belangstelling voor het verwerven van aandelen in Amerikaanse projecten voor LNG-vergassing. Zij richten zich op faciliteiten die momenteel in aanbouw zijn of waarvoor de definitieve investeringsbeslissingen bijna zijn genomen. India beschouwt Amerikaans gas als een hoeksteen van zijn energiezekerheid voor de komende decennia.

India zet ook krachtig in op binnenlandse olie-exploratie, wat westerse landen die fracking hebben verboden, tot schande zou moeten strekken. Oil India heeft de eilandengroep Andamanen en Nicobaren aangewezen als een nieuw gebied voor olie- en gasexploratie. Tegelijkertijd versterken Amerikaanse bedrijven hun aanwezigheid in de upstream-sector van India door samenwerkingsverbanden aan te gaan in de hele waardeketen van exploratie en productie.

Bovendien wil India graag een bilaterale energieovereenkomst met Japan sluiten en zijn er al Japanse bedrijven die deelnemen aan de ontwikkeling van 13 bekkens.

Het leidde tot verbazing bij sommigen (vanwege de interesse in de ontwikkeling van fossiele brandstoffen) maar de liberale Canadese regering regelde een ontmoeting tussen haar minister van Natural Resources met zijn Indiase tegenhanger. Dit om plannen af te ronden voor de levering van meer ruwe olie, LNG en LPG in ruil voor geraffineerde aardolieproducten uit India.

Zelfs Europa, het Vaticaan van de klimaatreligie, buigt voor de noodzaak van fossiele brandstoffen. De anti-fossiele EU-lobby heeft jarenlang geprobeerd de handel in koolwaterstoffen te verstikken, maar deals over Indiase geraffineerde producten blijven gewoon doorgaan. Europa heeft diesel en vliegtuigbrandstof nodig, en Europeanen maakt het niet uit of de ruwe olie afkomstig is uit een bron die volgens hun eigen regelgeving verboden zou zijn. India verwerkt de olie en Europa koopt het product, waardoor het de ‘emissies’ uitbesteedt en tegelijkertijd zijn economie draaiende houdt.

De Verenigde Staten hebben hier een enorme kans. Ze beschikken over de grondstoffen die India nodig heeft en over de technologie om India te helpen deze schoner en efficiënter te verbranden. Maar nog belangrijker: de regering-Trump erkent, met India, het belang van een wereld met overvloedige en betaalbare energie.

De ‘fossiele toekomst’ wordt door India stap voor stap opgebouwd, met de bouw van kolencentrales en talloze contracten voor de ontwikkeling van olie- en aardgasbronnen.