Een land (Duitsland) dat tijdens een winderig weekend helemaal op hernieuwbare energie kan draaien, moet toch voldoende steenkool en gas in voorraad houden om de vraag in de week erna op te vangen. Dat betekent dat er voor twee energiesystemen moet worden betaald, aldus Charles Rotter.
Klimaat is tegenwoordig zo’n vies woord geworden, dat zelfs het hoofdkwartier van de globalistische linkse communicatie (The New York Times) nu pleit voor de term “energiezekerheid”, aldus Jo Nova. “Ze veranderen nooit het beleid, ze veranderen alleen de bewoordingen.”
Twintig jaar na An Inconvenient Truth gelooft Al Gore nog steeds in de strijd tegen klimaatverandering: “We gaan dit winnen.”
De cumulatieve wereldwijde hoeveelheid windenergieafval (alleen de turbinebladen) zal naar verwachting in 2050 200.000.000 ton bedragen en de cumulatieve wereldwijde hoeveelheid zonne-energieafval 78.000.000 ton. Waar moet al het afval van zonnepanelen, windturbines en EV-batterijen heen, vraagt Paul Driessen zich af.
Geoloog, energiedeskundige en filmmaker Scott Tinker zette tijdens zijn recente optreden in de populaire podcast Triggernometry enkele van de centrale aannames achter de moderne energietransitie op losse schroeven: “Hernieuwbare energie bestaat niet.”
De Britse energieanalist David Turver heeft een ongezouten beoordeling gegeven van het energiebeleid van het Verenigd Koninkrijk. Hij stelt dat het streven naar Net Zero elektriciteit steeds duurder maakt, de werking van het elektriciteitsnet bemoeilijkt en de conventionele energieopwekking ondermijnt.
De Europese inspanningen om hernieuwbare energie te bevorderen worden vrijwel onmiddellijk tenietgedaan door het gebruik van fossiele brandstoffen elders, aldus Samuel Furfari. Dit leidt bovendien tot economische achteruitgang.
We zien nu een bekende retorische manoeuvre van het klimaat-establishment, zegt Tilak Doshi: elke crisis wordt een reden om de energietransitie te versnellen, en elke ongewenste kostenpost wordt toegeschreven aan onvoldoende commitment voor de goede zaak.
TenneT waarschuwt in een nieuw rapport dat er in 2028 al een tekort aan stroom kan ontstaan. Wie echter de situatie in Nederland en Duitsland goed analyseert, ziet dat die boodschap behoorlijk vertekend is. Een overschot aan groene stroom is het echte probleem waar we mee zitten. En dat gaan we niet oplossen met nog meer windmolens en zonneparken, legt Marcel Crok uit.
We moeten een halt toeroepen aan de roekeloze uitbreiding van energieprojecten met lage dichtheid (wind en zon) in waardevolle ecosystemen, zegt Vijay Jayaraj. De ‘groene’ transitie is doordrenkt met het bloed van de wezens die we juist zouden moeten beschermen.
