De Duitse minister van Energie heeft onlangs een uitspraak gedaan die een jaar geleden nog als carrièrevernietigende ketterij zou zijn beschouwd: “Eén feit is te lang verzwegen: een energietransitie die de systeemkosten negeert, zal het land dat ze beweert te redden, te gronde richten.” Vijftien jaar na Merkels kernenergie-paniek dringt de kille realiteit zich opnieuw op.
De energiecrisis toont aan dat Nederland het niet redt op groene energie en hoezeer we afhankelijk zijn van olie en gas. Professor Guus Berkhout mist het leiderschap dat nodig is om met een antwoord te komen in zware tijden. "Nooit is zo duidelijk gebleken hoe weinig verstand ons kabinet heeft van elementaire energiezaken."
De hooghartige Europese heersende klasse, die inzette op een toekomst met onbetrouwbare wind- en zonne-energie, ontdekt nu de grenzen van haar eigen propaganda. Maar het Europese Armageddon is niet louter een energiecrisis. Het is het moment waarop de naoorlogse geopolitieke illusie ten einde komt — en de echte multipolaire wereld, koud, hard en meedogenloos, begint, aldus Tilak Doshi.
Duitsland dreigt in een energiecrisis te belanden nu de gasvoorraden slinken en zware industrieën mogelijk tot stilstand worden gedwongen. De dreigende economische schade lijkt minder het gevolg van een strenge winter dan van jarenlange beleidskeuzes. De huidige situatie is het resultaat van strategische beslissingen die de grootste economie van Europa steeds kwetsbaarder hebben gemaakt.
