Met de 2H-norm – een afstand van tweemaal de tiphoogte van een windturbine – kiest het kabinet voor de minimale variant die verdere bouw mogelijk houdt, zonder dat is aangetoond dat omwonenden daarmee afdoende worden beschermd. Intussen worden windparken afgeschakeld wegens stroomoverschotten en netcongestie. Waarom dan burgers blootstellen aan onbekende gezondheidsrisico’s om nog meer windturbines te kunnen bouwen?
Nederland staat voor een opgelegde Grote Verbouwing, vertelde onderzoeksjournaliste Elze van Hamelen onlangs in een interview bij De Nieuwe Wereld. Een belangrijk onderdeel daarvan is het plaatsen van vele windturbines op het land, waar Van Hamelen het kritische Clintel-rapport Het Windmolendrama over schreef. Dat rapport is helaas nog uiterst actueel.
De cumulatieve wereldwijde hoeveelheid windenergieafval (alleen de turbinebladen) zal naar verwachting in 2050 200.000.000 ton bedragen en de cumulatieve wereldwijde hoeveelheid zonne-energieafval 78.000.000 ton. Waar moet al het afval van zonnepanelen, windturbines en EV-batterijen heen, vraagt Paul Driessen zich af.
De gemeenteraadsverkiezingen van 18 maart hebben de discussie over windreuzen in Horst aan de Maas weer op scherp gezet: voors en tegens in de raad zijn aan elkaar gewaagd. Bij een stemming wordt het kantje-boord, weten de leden van de stichting Tegenwind Horst aan de Maas. Dit strijdbare collectief heeft vooralsnog alle plannen getorpedeerd. Haar aanpak werkt als een magneet op veel bewoners.
Meer windmolens op de Noordzee leveren volgens Maarten van Andel weinig op: door overschotten en netcongestie draaien ze vaak niet; ze dragen maar ongeveer 3% bij aan onze totale energievoorziening. Ook steeds meer prominenten hebben twijfels bij het nut van windturbines. Daaronder niet Sophie Hermans.
Duurzame energie is niet gratis. Zonder opslag, back-up en netverzwaring bestaat er geen betrouwbare groene stroom.
Hoogleraar elektrotechniek Frank Leferink: “We gaan meer problemen krijgen met zwerf-stromen door de toenemende elektrificatie van de samenleving”
Nieuwe wetenschappelijke bevindingen van de TU Delft zetten zware vraagtekens bij het Nederlandse optimisme over offshore windenergie en laten zien dat de werkelijke opbrengsten veel lager liggen dan jarenlang werd aangenomen.
Dit artikel van Tilak Doshi stelt de algemeen heersende aanname aan de kaak als zouden wind- en zonne-energie door hun aard 'goedkoop' zijn. Hij stelt dat als de volledige kosten van de levenscyclus, materiaalbeslag en intermittentie van deze energievormen in de beschouwing worden meegenomen, hernieuwbare energie wel eens veel duurder kan blijken dan vaak wordt beweerd.
Hoe de provincie Gelderland een kritisch rapport over windenergie intern bespreekt.
