Veel organisaties erkennen inmiddels dat het opwekken van elektriciteit niet hetzelfde is als het opzetten van een betaalbaar en betrouwbaar elektriciteitsnet. Isaac Orr en Mitch Rolling leggen uit dat dit een erkenning is dat wind- en zonne-energie nooit de goedkoopste energiebronnen zijn geweest — de verborgen kosten werden simpelweg genegeerd door gebruik te maken van de zogenoemde LCOE-maatstaf.
Het lijkt heel langzaam door te dringen in de media dat de stroomvraag in Nederland helemaal niet groeit. En dat dit dus níet de oorzaak is van mogelijke stroomtekorten in de toekomst (en ook netcongestie). Energie-expert Maarten van Andel schrijft erover in een recent artikel in Wynia’s Week.
De officiële verklaring voor netcongestie — namelijk een explosief stijgende stroomvraag door burgers — wordt niet ondersteund door de cijfers. Zowel het totale elektriciteitsverbruik als de piekvraag blijken opmerkelijk stabiel, zo stelt energiedeskundige ir. Bert Weteringe in dit recente gesprek bij De Nieuwe Wereld. Weteringe zet derhalve grote vraagtekens bij de manier waarop overheid, media en netbeheerders het Nederlandse energieprobleem presenteren.
TenneT waarschuwt in een nieuw rapport dat er in 2028 al een tekort aan stroom kan ontstaan. Wie echter de situatie in Nederland en Duitsland goed analyseert, ziet dat die boodschap behoorlijk vertekend is. Een overschot aan groene stroom is het echte probleem waar we mee zitten. En dat gaan we niet oplossen met nog meer windmolens en zonneparken, legt Marcel Crok uit.
Beleidsmakers en media onderschatten de gevaren die voortvloeien uit onbetrouwbare energiesystemen en stijgende elektriciteitskosten, zo verklaarde energieanalist Kathryn Porter onlangs in de Heretics podcast. Maar volgens haar is het probleem veel groter dan dat: “Samenlevingen die in periodes van politieke en economische spanning terechtkomen, worden vaak autoritairder. Het hele model begint af te brokkelen.”
