Als we niet als de donder het roer omgooien, verzinken we in armoede, stelt Rob de Vos, die in de Europese gas- en stroomprijzen dook. “Dat we afhankelijk zijn van politici die wat betreft energie in sprookjes geloven, maakt de situatie er niet rooskleuriger op.”
Rob de Vos analyseert meteorologische droogte in Nederland: van 1906 t/m 2026 is er in Nederland geen neerslagtrend in de periode april t/m september. Wel neemt de verdamping toe, wat weer komt doordat het invallende zonlicht vanaf eind jaren ’80 sterk is gestegen.
Nederlanders betalen op steeds meer manieren voor energiegebruik en CO2-uitstoot. Soms is die rekening zichtbaar, zoals bij de energiebelasting; andere kosten zitten verwerkt in de prijs van producten en diensten. Tegelijkertijd wordt een deel van de opbrengsten van het klimaatbeleid herverdeeld naar zwakkere EU-landen. Daniël de Liever legt uit hoe dat systeem werkt.
Het ‘dreigende drinkwatertekort’ (zogenaamd door de droogte) is een probleem waar drinkwaterbedrijven al jaren over klagen. Vanaf 1988 is er geen extra drinkwater geproduceerd, terwijl er bijvoorbeeld meer dan 3 miljoen inwoners bijkwamen. Het echte probleem zit hem in de vergunningverlening voor het opschalen van de drinkwaterproductie, legt Rob de Vos uit.
Onze politici blijven volharden in het negeren van de wetenschap. De sombere klimaatscenario’s van de VN kloppen niet, maar het klimaatbeleid blijft ongewijzigd. Stijgende energieprijzen leiden tot inflatie en economische stilstand. Al met al stof voor een horrorscenario, stelt Guus Berkhout, erepresident van Clintel.
De energiecrisis toont aan dat Nederland het niet redt op groene energie en hoezeer we afhankelijk zijn van olie en gas. Professor Guus Berkhout mist het leiderschap dat nodig is om met een antwoord te komen in zware tijden. "Nooit is zo duidelijk gebleken hoe weinig verstand ons kabinet heeft van elementaire energiezaken."
