Natuurkundige Jonathan Cohler heeft controversiële en compromisloze kritiek geuit op een van de centrale aannames in de moderne klimaatwetenschap en -beleid. Hij stelt dat de stijging van de CO2-concentratie in de atmosfeer in de afgelopen decennia niet het gevolg is van menselijke uitstoot, maar het resultaat van natuurlijke processen.
Tijdens de EIKE-conferentie in Halle (Duitsland) gingen Willie Soon en Ronan Connolly van het CERES-team in gesprek met de onlangs ontslagen Deense natuurkundige Henrik Svensmark over zijn onderzoek naar het verband tussen zonneactiviteit, kosmische straling, wolken en het klimaat. Het door hem voorgestelde mechanisme van kosmische straling verdient het om op zijn fysische merites te worden onderzocht, in plaats van terzijde te worden geschoven omdat het niet past binnen bestaande klimaatmodellen.
Chris Martz, meteoroloog en ‘anti-Greta Thunberg’, is van mening dat ten minste een deel van de recente opwarming van de aarde door de mens wordt veroorzaakt. “Maar ik ren ook niet meteen als een kip zonder kop in het rond.”
Het hoogste emissie-scenario voor CO2 (dat het IPCC gaat hanteren voor het volgende rapport) is opnieuw bijgewerkt en opnieuw naar beneden bijgesteld. Het scenario bevat nu minder dan de helft van de CO2-uitstoot van het vorige hoge scenario (RCP8.5), concludeert Roger Pielke Jr. Op zondagmiddag 11 oktober aanstaande geeft hij een lezing voor Clintel in Driebergen.
Clintel-directeur Marcel Crok fileert de antwoorden op Kamervragen van BBB-Kamerlid Henk Vermeer over het omstreden RCP8.5-scenario van het KNMI. Volgens Crok misleiden de ministers Karremans en Van Veldhoven de Tweede Kamer en is veel meer politieke druk nodig om het KNMI eindelijk afstand te laten nemen van dit achterhaalde scenario.
Tijdens de ARC Conference 2026 betoogde de Amerikaanse natuurkundige Steven Koonin dat er een grote kloof bestaat tussen wat de klimaatwetenschap daadwerkelijk zegt en wat het publiek daarover te horen krijgt. De voormalig wetenschappelijk topadviseur van president Obama pleit voor een eerlijker debat over klimaatwetenschap, onzekerheden en klimaatbeleid.
Nicola Scafetta sprak onlangs in de podcast van Tom Nelson over zijn nieuwe boek Frontiers of Climate Science: Solar Variability, Cycles and Model Uncertainty. Het boek is een poging om een bredere discussie op gang te brengen over de onzekerheden die nog steeds bestaan in de klimaatwetenschap en de beperkingen van de huidige mondiale klimaatmodellen.
Extreme weersattributie probeert vast te stellen in welke mate door de mens veroorzaakte klimaatverandering invloed heeft gehad op afzonderlijke gebeurtenissen zoals orkanen, overstromingen en hittegolven. In dit artikel onderzoekt Ralph B. Alexander de wetenschappelijke methoden achter deze studies en stelt hij de vraag of hun conclusies wel voldoende worden ondersteund door betrouwbaar bewijs.
Het klimaat-establishment maakt een ommezwaai van openlijk apocalyptisch denken naar wat je ‘niet-alarmistisch alarmisme’ zou kunnen noemen, aldus Tilak Doshi. Dit is een houding waarbij het in diskrediet geraakte scenario RCP8.5 formeel wel wordt afgezworen, maar alle beleid die door dat scenario werden ondersteund, intact blijft.
In zijn recente ICSF/Clintel-lezing erkent Roger Pielke Jr. dat de wetenschappelijke gemeenschap het probleem met extreme klimaatscenario’s, zoals RCP8.5, aan het corrigeren is. Hij waarschuwt echter dat de gevolgen van het geloof in deze scenario’s nog vele jaren zullen voortduren.
