Ik heb al vaak opgemerkt dat de klimaatzwendel en de daarmee gepaard gaande gedwongen energietransitie op een gegeven moment wel móesten verdwijnen, omdat de voorstellen die worden bepleit om “de planeet te redden” onmogelijk zouden kunnen werken. Maar de open vragen zijn altijd geweest wanneer dat dan gebeurt en hoe dat er uit zou zien. Zouden alle grote milieu-groeperingen, zoals het Environmental Defense Fund, de Natural Resources Defense Council en de Sierra Club, op een avond allemaal op de nationale televisie verschijnen en toegeven dat het hele verhaal vanaf het begin af aan nep-paniek was? In de echte wereld gaan dit soort dingen niet zo. Mensen die absurde standpunten hebben ingenomen, moeten op de een of andere manier hun gezicht redden. Er zou dus een soort geleidelijk proces van terugkrabbelen moeten plaatsvinden.

New York Times

En zo komen we bij de sleutelrol van de New York Times voor links, namelijk het vormgeven en overbrengen van de officiële standpunten aan de kandidaten en influencers van het team. De krant deelt wat instructies over hoe je stilletjes afstand kunt nemen van de Green New Deal.

Vandaag staat er op pagina A-12 van de gedrukte editie een artikel met de kop “Democraten beloofden ooit olie en gas te stoppen. Nu zijn ze daar niet meer zo zeker van.” De ondertitel luidt “Nu de tussentijdse verkiezingen naderen, heroverwegen veel vooraanstaande Democraten hun aanpak van klimaatverandering.” Uit de online-versie blijkt dat het artikel daar vijf dagen geleden, op 11 juni, voor het eerst verscheen. Ze hebben het tot vandaag bewaard voor de gedrukte editie, om het vervolgens diep weg te stoppen op pagina A-12. De toevallige lezer komt misschien niet zo ver, maar degene die het wel zal zien, is de partijfunctionaris die aanwijzingen nodig heeft van het centrale hoofdkwartier. Fragment:

Nu kiezers zich zorgen maken over de stijgende benzineprijzen en de inflatie, pleiten sommige leiders van de [Democratische Partij] ervoor om te stoppen met het aan banden leggen van olie en gas, die bij verbranding de aarde opwarmen. Dit is een afwijzing van de aanpak van de regering-Biden, die klimaatverandering als een existentiële bedreiging beschouwde en probeerde nieuwe boringen en pijpleidingen tegen te houden. . . . Het resultaat zou een minder ambitieuze klimaatagenda kunnen zijn als de partij in Washington weer aan de macht komt. . . . Veel Democraten stellen nu dat de weg terug naar de macht betekent dat ze enkele van hun meest agressieve standpunten over klimaatverandering moeten loslaten.

Afzwakken

Het artikel staat vol met nuttige tips over hoe het catastrofisme kan worden afgezwakt. Het grootste deel daarvan lijkt te gaan over het stoppen met het zwartmaken van olie en gas, terwijl wind- en zonne-energie worden gepromoot als de “goedkoopste” manieren om elektriciteit op te wekken. (Ze hebben nog steeds niet door dat, als je de kosten meerekent voor het integreren van wind- en zonne-energie in het elektriciteitsnet, die vormen een veel duurdere manier zijn om elektriciteit op te wekken dan fossiele brandstoffen). Hier zijn enkele van de tips:

• “In plaats van alleen maar groene oplossingen te promoten, zeggen veel Democraten dat ze een betere manier hebben om de kloof te overbruggen: de partij zijn die ja zegt tegen alle vormen van energie. Ze stellen dat wind- en zonne-energie vaak de goedkoopste vormen van elektriciteit zijn en het snelst kunnen worden ingezet. Op een gelijk speelveld, zo zeggen ze, zouden hernieuwbare energiebronnen fossiele brandstoffen verslaan.”
• “We moeten niet tegen de binnenlandse olie- en gasindustrie zijn, maar we moeten wel voor de energietransitie zijn”, aldus Simon Rosenberg, een Democratisch strateeg. “Democraten zouden daar juist naartoe moeten rennen in plaats van ervan weg te lopen.”
• Rahm Emanuel, voormalig congreslid, stafchef van president Barack Obama en burgemeester van Chicago, die een kandidatuur voor het Witte Huis in 2028 overweegt, zei dat de Democraten zich moeten richten op de huishoudbudgetten, met name de elektriciteits- en gasrekeningen. “Ik ben er niet tegen om over klimaatbeleid te praten, maar je moet het benaderen vanuit het perspectief van energie en energieprijzen”, zei Emanuel, “en je moet het bespreken in relatie tot de bescherming van de consument.”

En als je stopt met het zwartmaken van de olie- en gasindustrie, kun je zelfs hun geld gaan aannemen!:

[Onlangs] in Californië, . . . werd Tom Steyer, een voorvechter in de strijd tegen de opwarming van de aarde, in de voorverkiezingen voor het gouverneurschap van deze maand nipt verslagen door Xavier Becerra. De heer Becerra, een gematigde Democraat, zette vraagtekens bij de strengste klimaatdoelstellingen van de staat, zoals het beëindigen van de verkoop van nieuwe benzineauto’s tegen 2035, en ontving donaties van olie- en gasbedrijven.

Ongelooflijk

Als de Democratische kandidaten deze boodschap begrijpen, zou het kunnen dat de klimaatpaniek plotseling grotendeels verdwijnt uit de komende tussentijdse verkiezingen. Zou dat geen ongelooflijke verandering zijn?!

Aan de andere kant gaat het tot nu toe alleen maar om de boodschap. Zelfs als de boodschap verandert, betekent dat nog niet dat de doelstellingen van de Democraten bij het aan de macht komen, ook zullen zijn veranderd. In de rechtszaak rond de ‘Endangerment Finding’ blijven tientallen milieugroeperingen en alle ‘blauwe’ staten beweren dat CO2 in de atmosfeer (het product van het gebruik van fossiele brandstoffen) een ‘gevaar’ vormt voor de menselijke gezondheid en het welzijn. Waar de Democraten aan de macht zijn, zal het destructieve beleid doorgaan totdat er ofwel een of andere catastrofale stroomstoring plaatsvindt, ofwel de kosten zo buitensporig hoog worden dat ze niet langer geloofwaardig aan een of andere boeman kunnen worden toegeschreven.