Met Office blaast metingen maximumtemperatuur in het VK op

Het afgelopen jaar is er overtuigend statistisch bewijs naar voren gekomen dat het Britse Met Office de metingen van de maximale temperatuur opblaast. Dit om klimaatpaniek te zaaien ter ondersteuning van de ‘Net Zero’-doelstelling. De afgelopen 30 jaar heeft het Met Office het overgrote deel van zijn gegevens verzameld op onnatuurlijke, door hitte geteisterde ‘rommel’-locaties, met behulp van nieuw geïnstalleerde nauwkeurige elektronische apparaten die warmtepieken van één minuut kunnen registreren. De onafhankelijke onderzoeker dr. Eric Huxter heeft een jaar lang de onnatuurlijke plotselinge stijgingen onderzocht die voor veel dagelijkse ‘records’ zorgen, en heeft de totale gemiddelden van deze pieken vergeleken met een ongerept CIMO Klasse 1-referentiestation. Hij concludeert dat dit “de sprong in de snelheid van de temperatuurverandering en de opvallende toename in het aantal nieuwe dagelijkse maximumrecords sinds 1990 heel goed zou kunnen verklaren”.

Tijdens zijn project van een jaar onderzocht dr. Huxter 340 dagelijkse maximumtemperatuur-pieken die werden geregistreerd bij 96 stations van het Met Office en ontdekte dat deze locaties gemiddelde korte warmtepieken van ongeveer 1,1 °C vertoonden. De meeste van deze pieken deden zich voor rond dagelijkse ‘records’ op onbetrouwbare CIMO-locaties van klasse 3, 4 en 5. Deze locaties hebben internationaal erkende ‘onzekerheden’ of mogelijke fouten van respectievelijk 1 °C, 2 °C en 5 °C. Maar temperatuurpieken kunnen van nature voorkomen, dus raadpleegde Huxter een volledig jaar aan individuele temperatuurcijfers per minuut op een ongerepte klasse 1-locatie in open landbouwgebied in Rothamsted. Op basis van de aangekochte gegevens – in totaal 525.541 – kon hij een waarschijnlijkheidscontrole uitvoeren.

Zeer significant verschil

En nu komt het: bij het vergelijken van Rothamsted met de 360 hittepieken op de grotendeels onbetrouwbare locaties, toonde een zogenoemde chi-kwadraattoets een zeer significant verschil aan van p <0,0001. Dit betekent dat als er werkelijk geen verschil tussen de locaties zou zijn, de kans op het waarnemen van zo’n grote discrepantie in hittepieken, minder dan één op de 10.000 zou zijn – met andere woorden, onwaarschijnlijker dan één op de 10.000 en mogelijk zelfs veel kleiner – bijvoorbeeld één op de 100.000.

Op basis van dergelijke, duidelijk gebrekkige, gegevens roept de hoofdwetenschapper van het Met Office, professor Stephen Belcher, op tot Net Zero. Dit om “het klimaat te stabiliseren”, waarbij hij meldt dat tussen 2014 en 2023 het aantal dagen met 28 °C in het VK meer dan verdubbeld is, terwijl het aantal dagen boven de 30 °C verdrievoudigd is in vergelijking met 1961-1990. Justin Rowlatt, hoofd-klimaatverslaggever bij de BBC, draagt nog meer bij aan de vrolijkheid van de natie door te melden dat het Met Office beweert dat er een toename van 40% is geweest in “aangename dagen”, die worden gedefinieerd als dagen met 20 °C en hoger. “Deze veranderingen klinken misschien positief, maar het veranderende klimaat in het Verenigd Koninkrijk betekent een gevaarlijke omwenteling voor zowel onze ecosystemen als onze infrastructuur”, concludeert hij.

Sleutelcijfer

De dagelijkse maximumtemperatuur is, samen met de minimumtemperatuur, een sleutelcijfer bij het berekenen van gemiddelde temperaturen en ligt ten grondslag aan de alomtegenwoordige beweringen van het Met Office over ‘de warmste dagen ooit’. Als de geautomatiseerde sensoren, die veel sneller reageren dan de oude glazen thermometers met vloeistof, kortstondige, overdreven pieken registreren in plaats van de werkelijke omgevingstemperatuur, dan zullen deze uitschieters uiteindelijk alle dag-, maand-, jaar- en decenniumgemiddelden vertekenen. Uiteindelijk zal een deel van deze informatie in mondiale datasets terechtkomen en bijdragen aan een overdrijving van de snelheid van de recente, cyclische, opwarming van de aarde.

Extreme voorbeelden van hittepieken zijn niet ongewoon. Op 1 mei vorig jaar beweerde het Met Office dat zijn station in Kew Gardens om 14.59 uur een temperatuur van 29,3 °C registreerde. Dit werd door de BBC uitgedragen als de hoogste temperatuur die ooit op deze dag in het Verenigd Koninkrijk was gemeten. Maar de temperatuur was maar liefst 2,6 °C hoger dan die geregistreerd om 14.00 uur en maar liefst 0,76 °C boven het cijfer dat een minuut later, op het hele uur, werd geregistreerd. Veranderingen in de temperatuur van minuut tot minuut zouden in het verleden niet zijn opgemerkt, en het is om die reden dat de Wereld Meteorologische Organisatie (WMO) aanbeveelt om elektronische metingen over vijf minuten te middelen om gegevens te standaardiseren en kortstondige ‘ruis’ te minimaliseren. Om een of andere onverklaarbare reden lijkt het Met Office, ondanks zijn belangrijke rol in de beraadslagingen van de WMO, dit verstandige wetenschappelijke advies niet te willen opvolgen.

Half miljoen metingen

Op de controle-locatie in Rothamsted varieert het overgrote deel van de half miljoen metingen van minuut tot minuut, met individuele verschillen in een bereik tussen –0,15 en 0,25 °C. De meeste individuele veranderingen ten opzichte van het voorgaande uur lagen tussen –0,35 °C en 0,45 °C. En, zoals de onderstaande grafiek laat zien, vertoonden de meeste metingen aanzienlijk minder afwijking.

Het is nauwelijks een verrassing dat warmtepieken het temperatuur-meetprogramma van het Met Office in bijna het gehele landelijke netwerk ontsieren. Een recent verzoek om openbaarmaking van informatie door Daily Sceptic onthulde dat het aantal meetstations van de klassen 4 en 5 de afgelopen 18 maanden aanzienlijk is toegenomen en nu een schrikbarende 80,6% van het gehele netwerk van bijna 400 stations uitmaakt.

Ongerepte meetlocaties van klasse 1, zoals Rothamsted, waar geen onzekerheden bestaan, maken slechts 4,9% van het totaal uit, en in de afgelopen 18 maanden is hun aantal gedaald van 24 naar 19.

Aangetast

Nog erger is dat het Met Office de omvang van het probleem niet lijkt te beseffen. Locaties van slechtere klasse worden aangetast door onnatuurlijke warmtebronnen, of het nu gaat om straalvliegtuigen, hoofdwegen, zonneparken, elektriciteitsonderstations of hoge, met glas beklede gebouwen. Er lijkt weinig moeite te zijn gedaan om de situatie te verbeteren. In de afgelopen 18 maanden lijken er 20 nieuwe meetpunten te zijn geopend, waarvan maar liefst 67,7% in de rommelklasse 4/5 is begonnen. Waarom zou een gerenommeerde wetenschappelijke instantie dat in vredesnaam doen, vragen sommigen zich misschien af. Liefhebbers van complottheorieën zullen waarschijnlijk geen gebrek hebben aan ongemakkelijke suggesties.

Structureel vertekende temperatuurmetingen ondermijnen klimaatclaims

Het belang van Huxters poging om duidelijkheid en realiteit te brengen in de temperatuurclaims van het Met Office, mag niet worden onderschat. Zijn werk maakt het glashelder: het Britse Met Office beschikt niet over een landelijk temperatuur-meetnetwerk dat in staat is om dagelijkse, maandelijkse of jaarlijkse maxima en gemiddelden tot op een honderdste graad Celsius nauwkeurig te bepalen. Evenmin zou het deze gegevens moeten gebruiken voor de temperatuur-computermodellen die het maakt op niet-bestaande locaties met behulp van ‘goed-gecorreleerde naburige stations’. Een groot deel van de temperatuurmetingen wordt vertekend door cijfers die een valse weergave geven van de werkelijke temperatuur van de omgevingslucht. Het Met Office heeft toegestaan dat zijn netwerk in de loop der jaren is vervuild door stedelijke warmte en het heeft geen rekening gehouden met veranderingen in meetapparatuur. Activisten bij de organisatie moeten ophouden al deze dubieuze gegevens te misbruiken voor politieke Net Zero-doeleinden. Anders loopt de goede naam van het Met Office, die sinds de Victoriaanse tijd in de loop van decennia is opgebouwd, het risico ernstig te worden aangetast.