Allemaal kijken naar Lindzen en Happer bij Joe Rogan: geld allerbelangrijkste factor bij klimaatgekte
Twee vooraanstaande klimaatsceptici, Richard Lindzen en William Happer, gingen onlangs bij Joe Rogan in gesprek over de stand van de klimaatwetenschap en de krachtige financiële krachten achter de huidige klimaatalarmisme. Peter Baeten blikt terug op dit opmerkelijke gesprek en de bredere betekenis ervan.
Een heuglijke gebeurtenis voor klimaatsceptici: op dinsdag 21 oktober konden twee van ’s wereld meest prominente klimaatsceptici uitgebreid hun verhaal doen bij misschien wel de bekendste podcast ter wereld: de Joe Rogan Experience. Presentator Joe Rogan trekt doorgaans een miljoenenpubliek met zijn uitgebreide gesprekken met allerlei mensen, bijvoorbeeld uit de politiek of het entertainment, en nu dus met wetenschappers William Happer (emeritus-hoogleraar Princeton) en Richard Lindzen (emeritus-hoogleraar MIT).
Het is uitermate belangrijk dat zo veel mogelijk mensen het verhaal van Happer en Lindzen te horen krijgen. Al was het maar omdat ze samen met Rogan rustig de overdrijvingen en misvattingen in het officiële klimaatverhaal doornamen (bv. dat extreem weer niet toeneemt en dat het klimaat voortdurend verandert). Rogan bleek daarbij, voor een leek, vrij aardig op de hoogte van de stand van de klimaatwetenschap en de vele fouten daarin.
Maar nog interessanter werd het twee uur durende gesprek toen het ging over de (psychologische) mechanismes achter het klimaatalarmisme. Lindzen en Happer, ervaren tachtigers, wezen er ten eerste op dat het bepaald niet nieuw is dat de wetenschappelijke wereld kritiekloos achter een gekte aanloopt, zoals bij de rassenleer in de jaren dertig.
Verder leert de ervaring hen dat niets menselijks de individuele wetenschapper vreemd is. Wetenschappers zijn net zo gevoelig voor geld, banen, macht, status en ideologie als andere mensen. Volgens Lindzen is de neiging om kritiekloos mee te lopen in een hype, op de universiteiten zelfs nog sterker dan bij gewone mensen. Maar beide sceptici zien uiteindelijk geld als de allerbelangrijkste factor in de maar voortdurende klimaatgekte. Stop met de financiering van alarmistisch klimaatonderzoek en het hele ideologische kaartenhuis stort volgens hen vanzelf in elkaar. Dit is iets wat Trump momenteel probeert in de Verenigde Staten.
Zelfs voor iemand die zeer kritisch staat ten opzichte van de gevestigde orde, zoals Rogan, is het beeld dat Lindzen en Happer scheppen van de wetenschap(per) nog ontnuchterend en moeilijk te geloven. Hij ziet wetenschappers nog altijd als een betere categorie mensen, qua kennis, wijsheid en morele standaarden. En dat zie je veel, ook bij mensen die zelf niet in de academische wereld hebben verkeerd. Hopelijk opent deze podcast de ogen van miljoenen andere (niet-academisch opgeleide) mensen een beetje.
Daarmee hoeven we de wetenschap zeker niet in haar geheel af te wijzen; ze heeft ons veel vooruitgang gebracht maar is simpelweg te veel op een voetstuk gekomen. Lindzen: Science is not an authority, it’s a methodology.
Climate: The Movie
William Happer en Richard Lindzen zijn te zien in de bekroonde documentaire Climate: The Movie (The Cold Truth) van regisseur Martin Durkin, die te zien is op ons YouTube-kanaal. Daar kun je tevens de lezing van William Happer bij Clintel in Amsterdam, vier jaar geleden, bekijken.
meer nieuws
Matt Ridley denkt dat de ‘klimaatpapegaai’ bijna dood is
In zijn recente ICSF/Clintel-lezing betoogde Matt Ridley dat het publieke en politieke momentum achter het verhaal van de ‘klimaatnoodtoestand’ aan het afnemen is, en hij ging in op de redenen voor deze verschuiving en de gevolgen ervan.
Hoe Horst aan de Maas windreuzen tegenhoudt
De gemeenteraadsverkiezingen van 18 maart hebben de discussie over windreuzen in Horst aan de Maas weer op scherp gezet: voors en tegens in de raad zijn aan elkaar gewaagd. Bij een stemming wordt het kantje-boord, weten de leden van de stichting Tegenwind Horst aan de Maas. Dit strijdbare collectief heeft vooralsnog alle plannen getorpedeerd. Haar aanpak werkt als een magneet op veel bewoners.
Met Office blaast metingen maximumtemperatuur in het VK op
Het onderstaande artikel van Chris Morrison laat overtuigend zien dat de betrouwbaarheid van temperatuurmetingen in het Verenigd Koninkrijk ernstig te wensen overlaat. Op basis van gedetailleerd onderzoek toont dr. Eric Huxter aan dat een groot deel van de gemeten temperatuurpieken niet het gevolg is van natuurlijke variatie, maar van onnatuurlijke invloeden op slecht geplaatste meetstations. Dit werpt fundamentele vragen op over de kwaliteit van de onderliggende data die worden gebruikt voor klimaatrapportages en beleidskeuzes.





