En de recensenten haten de film

De enige recensenten die iets positiefs over de film te zeggen hebben, zijn – ‘verrassend genoeg’ – de ABC (Australian Broadcasting Corporation) en de BBC. “Digger is misschien wel de beste film van het jaar — als je het proces vertrouwt”, zegt de ABC cryptisch. Maar bij het hoofdkwartier van links kopt de New York Times: “Zelfs Tom Cruise kan deze geforceerde satire niet redden”. Zo slecht is het.

Tom Cruise speelt een lelijke, oude, blanke oliemagnaat wiens team een gletsjer in Groenland doormidden breekt. Volgens de BBC is dit het moment “waarop de realiteit toeslaat wanneer een ijsberg ter grootte van een klein land zich van de gletsjer afsplitst en richting Noord-Europa begint te drijven. Binnen enkele dagen zal een tsunami verschillende grote steden onder water zetten.” Juist. Dus ze hebben 180 miljoen dollar uitgegeven, maar geen cent verspild aan het inhuren van wetenschappers om te helpen met het script? Drijvend ijs zorgt niet voor een grote stijging van de zeespiegel als het smelt.

De recensent van de BBC, Nicholas Barber, vervolgt dat een wetenschapper (een personage in de film) het team helpt te overtuigen van een plan om het leger in te zetten “om de koers van de ijsberg te veranderen”. Ik blijf wachten tot Barber uitlegt waarom dit niet het sterke punt van het script was, maar hij zegt: “Het fascinerende aan het scenario is dat het een paar jaar geleden nog beschamend overdreven zou hebben geleken, maar nu net zo aannemelijk lijkt als een documentaire.” (Alleen als je bij de BBC werkt, hè?)

Andere reacties

De Wikipedia-pagina beschrijft de reacties van andere recensenten:

Robert Daniels van RogerEbert.com gaf de film 2 van de 4 sterren en verklaarde dat “het ondraaglijk pijnlijk is dat deze trage, zelfgenoegzame film niet werkt”. Bilge Ebiri van Vulture beschreef Digger als “een martelende ervaring, soms met opzet, vaak onbedoeld”. Peter Bradshaw van The Guardian gaf de film 2 van de 5 sterren en noemde het “een irritant oppervlakkige, moeizame, zelfgenoegzame satire met een truc achter de hand, waarin zeer goede acteurs niet erg goede prestaties leveren”.

Het probleem met politiek correcte satire is dat er niets grappigs te zeggen valt. Een komiek moet het publiek een stap voor zijn, maar als ze je al dertig jaar lang met de boodschap om de oren slaan, zijn er geen verrassingen meer over. Ze kunnen geen verborgen pareltjes van waarheid meer vinden om te delen, omdat elk stukje grond al is omgewoeld en met een theelepeltje gezeefd, en zelfs de wormen die ze vonden zijn omgezet in zesdelige marketingplannen.

Zoals Luke Buckmaster zegt: “Digger is de waanzinnige klimaatsatire die niemand van Tom Cruise had verwacht”.

Vreemde films

De film is geregisseerd door de Mexicaan Alejandro G. Iñárritu, bekend om zijn vreemde films.

Nikki Gemmel in The Australian was vernietigend:

Tom Cruise levert een uitputtende mislukking af in de nieuwe satire Digger

Digger is een Dr. Strangelove-wannabe. Maar waar de knaller uit 1964 meeslepend was, is deze afstotelijk. Een rommelige, onaangename, sub-Kubrickiaanse mislukking. Je kunt de paniek in de schrijfkamer bijna op het scherm voelen doorsijpelen; Warner Bros raakt op dit moment misschien ook in paniek.

Digger is de lelijkste film van het jaar, en dat is ook de bedoeling, maar de meedogenloze irritatie is uitputtend. Dan is er nog de ballengrijpende, bombastische lelijkheid van Tom Cruise’ Texaanse miljardair.

Het is een vernietigende afrekening met de kortzichtige hebzucht van het Amerikaanse kapitalisme; Amerika gezien door de ogen van een vijandige waarnemer. Alleen een niet-Amerikaan zou zo’n film maken. Inarritu houdt vol dat Digger een komedie is, maar de satire is grotendeels geforceerd, irritant en meedogenloos ongrappig; humor ligt bij de filmmaker achter Amores Perros en The Revenant, niet zo natuurlijk. We krijgen thermometers die worden besnuffeld na rectale onderzoeken bij katten. Overgeven. Plassen. Boeren. Extreme close-ups waarbij de kin volledig in beeld is. Lelijk, lelijk, lelijk.

Ik wilde Digger graag leuk vinden, maar het is een complete puinhoop

Door Josh Rosenberg, Esquire

Digger zou een leuk personage moeten zijn. Mensen zouden zich voor Halloween als Digger moeten verkleden, en “Fuck the polar bears” zou op T-shirts gedrukt moeten staan. In plaats daarvan voelt Digger aan als ‘Captain Obvious’. En niemand houdt van Captain Obvious. Dus wat heeft Cruise er in vredesnaam toe gebracht om mee te doen aan zo’n film waar je alleen maar van kunt zuchten?

De echte reden dat ik geen antwoorden op mijn vragen heb, is dat Digger ze nauwelijks stelt. Als de aftiteling begint te rollen, is het idee onmogelijk dat je een nieuwe gedachte hebt gehad over de toestand van de wereld. Je zou letterlijk uit de olieramp van Digger tevoorschijn moeten zijn gekomen en naar de bioscoop zijn gekropen om je allereerste film te zien, wil Digger betekenisvol aanvoelen.

Maar misschien is dit gewoon Cruise die op jacht is naar een weg naar zijn eerste Oscar, zoals toen DiCaprio tegen beren vocht in Iñárritu’s The Revenant. Of is het mogelijk dat Cruise zich, op 64-jarige leeftijd, kan vinden in Diggers boodschap dat zijn generatie ons volkomen zonder hoop op een leefbare toekomst heeft achtergelaten? Dat het geen zin had om zijn leven te riskeren voor acht Mission: Impossible-films als er geen generaties meer zijn om ervan te genieten?

Satire op een satire

Dus nadat iedereen bij ABC, BBC, CBC, Hollywood en de Groenen de film heeft gezien, zal de kaartverkoop vermoedelijk opdrogen. Mensen zullen terugkijken en zich afvragen of het een onbedoelde satire op een satire was – waarbij de miljonair-acteur werd gebruikt om een miljardair-oliemagnaat te bespotten, en de wetenschappelijke beweging, gebaseerd op pseudowetenschap, een film voortbracht die op vrijwel geen enkele wetenschap berustte.

De film Digger draait dit weekend en zal naar verwachting slechts 12 miljoen dollar opbrengen, waardoor hij mogelijk de flop van 2026 wordt. Maar je weet maar nooit: misschien krijgt Tom Cruise wel een Oscar, want de Hollywood-mensen die op de Oscars stemmen, behoren tot de 2% waarop deze film is gericht.