Ed Miliband is de laatste dwaas die nog achter Net Zero staat
Nu de Verenigde Staten belangrijke klimaatregelgeving heroverwegen, krijgt het strenge streven van Groot-Brittannië naar klimaatneutraliteit steeds meer aandacht. In dit commentaar stelt Matt Ridley dat eenzijdige decarbonisatie het risico met zich meebrengt dat het Verenigd Koninkrijk economisch geïsoleerd raakt, terwijl een groot deel van de wereld van koers verandert.
Illustratie ChatGPT
Matt Ridley
Datum: 20 februari 2026
Donald Trump is van plan om de ‘endangerment finding’, de grondslag van de meeste klimaat-regelgeving in Amerika, terug te draaien. Dit is opnieuw een bewijs dat Groot-Brittannië steeds verder achterop raakt in de wereldwijde rush om de klimaatpaniek te ontmantelen. Ed Miliband (Brits energie-minister, red.) staat nu bijna alleen in zijn streven naar versnelde decarbonisatie. Zelfs als je het moedig vindt dat hij uit de loopgraaf springt, moet je toegeven dat het geen zin om dat alleen te doen.
Als je buiten Groot-Brittannië komt, besef je hoe geïsoleerd we aan het raken zijn op het gebied van klimaatbeleid. Amerika schrapt de meeste subsidies en regels op het gebied van klimaatverandering. Stellantis, voorheen bekend als Chrysler, is weer een autofabrikant die een enorme afschrijving neemt omdat het afziet van de overstap naar elektrische auto’s. De AI-industrie omarmt gasgestookte energie om haar onverzadigbare honger naar elektriciteit te stillen. De olie-industrie laat hernieuwbare energiebronnen vallen. De financiële sector heeft veel van zijn klimaatinitiatieven stopgezet. Zelfs de Democratische Partij praat niet meer over het klimaat. China en India bouwen volop kolencentrales. Europa laat zijn klimaatdoelstellingen verwateren.
Binnenkort zijn wij Britten de enige soldaten die nog steeds door het niemandsland naar de vijand stormen. Alle anderen zitten veilig terug in de loopgraven. Met andere woorden, de effecten van kooldioxide op de wereld zullen hoe dan ook plaatsvinden, dus we kunnen ons beter aanpassen dan proberen onze eigen bijdrage te verminderen. Ongeveer 99,2 procent van de wereldwijde uitstoot vindt plaats buiten Groot-Brittannië, dus wat we hier doen, heeft bijna geen effect.
Jarenlang werd mensen zoals ik verteld dat we het niet begrepen. Groot-Brittannië gaf namelijk het goede voorbeeld aan de wereld. We hadden de plicht om het voortouw te nemen en als we als eerste netto nul zouden bereiken, zouden we rijkelijk beloond worden door deze droom te verkopen aan degenen die ons volgden. In plaats daarvan zijn we afhankelijk geworden van geïmporteerd gas en olie en vertrouwen we op onbetrouwbare wind- en zonne-energie. Daardoor zitten we opgezadeld met torenhoge elektriciteitsprijzen, waardoor we de echte economische kansen van eind jaren 2020 grotendeels zullen mislopen: op het gebied van kunstmatige intelligentie.
Om ons ervan te overtuigen dat kooldioxide gevaarlijk was, heeft Groot-Brittannië de wetenschappelijke boeken gemanipuleerd. De technische term voor de netto schade die kooldioxide veroorzaakt, is de “maatschappelijke kosten van koolstof”. Maar als je het standpunt van de regering opzoekt, staat er: “bij de beleidsbeoordeling wordt voor de koolstofwaardering niet langer gebruikgemaakt van de maatschappelijke kosten van koolstof”. De reden hiervoor is dat economen, hoe hard ze ook hun best deden, de maatschappelijke kosten van koolstof niet hoger konden maken dan de maatschappelijke kosten van decarbonisatie. In plaats daarvan hebben ze gewoon besloten om de uitstoot koste wat kost te verminderen.
Evenzo was de endangerment finding (vaststelling van het gevaar) een politiek gemotiveerde actie van het Environmental Protection Agency onder Barack Obama. Het Hooggerechtshof oordeelde dat de EPA koolstofdioxide in aanmerking mocht nemen in het kader van de Clean Air Act. Dit gaf haar het groene licht om koolstofdioxide als een gevaar voor de volksgezondheid te beschouwen – ondanks het feit dat CO2 reukloze, onzichtbare, niet-giftige plantenvoeding is die door de menselijke longen in veel hogere concentraties wordt geproduceerd dan in normale lucht. Als het een gevaar is, dan is dat ook het geval voor diwaterstofmonoxide, dat regelmatig mensen doodt (d.w.z. H2O).
Wetenschappelijk gezien was de enige rechtvaardiging voor de endangerment finding, dat een kind in Tsjaad bijvoorbeeld over 50 jaar zou kunnen sterven aan een zonnesteek als gevolg van door kooldioxide veroorzaakte opwarming van de aarde. Maar dat is onzin als we weten dat datzelfde kind vandaag misschien niet sterft van de honger als gevolg van de door kooldioxide veroorzaakte wereldwijde vergroening – een effect dat de oogstopbrengsten en het geitenvoer in 40 jaar tijd met ongeveer 15-20 procent heeft doen toenemen.
Meneer Miliband, let op: eenzijdige economische ontwapening is nooit zinvol.
Dit artikel werd voor het eerst gepubliceerd op 12 februari in The Telegraph
Matt Ridley (foto: Peter Walton)
Matt Ridley
Matt Ridley (1958), 5e Viscount Ridley, is een Britse wetenschapsschrijver, journalist en zakenman. Hij behaalde een BA en een DPhil aan de Universiteit van Oxford en werkte negen jaar voor The Economist als wetenschapsredacteur, correspondent in Washington en Amerikaans redacteur, voordat hij zich als zelfstandig schrijver en zakenman in Newcastle vestigde.
Zijn boeken, zoals The Rational Optimist en The Evolution of Everything, zijn bijna twee miljoen keer verkocht, vertaald in 31 talen en bekroond met verschillende prijzen.
Hij was een wekelijkse columnist voor The Telegraph, The Times (Londen) en The Wall Street Journal. Hij schrijft regelmatig voor The Spectator, The Telegraph, de Daily Mail, Spiked en andere publicaties. Zijn TED-lezing ‘When Ideas Have Sex’ is meer dan twee miljoen keer bekeken.
Van 2013 tot 2021 was hij lid van het Britse Hogerhuis, waar hij zitting had in de select committees voor wetenschap en technologie en voor kunstmatige intelligentie.
meer nieuws
Guardian beweert dat we het omslagpunt naderen richting klimaatcatastrofe
De Britse krant The Guardian beweert dat de wereld afstevent op een point of no return, waarna onstuitbare opwarming de aarde zal leiden naar een catastrofale broeikas-toekomst. Maar geologische gegevens vertellen een heel ander verhaal. In het verleden hebben periodes met veel hogere temperaturen en CO₂-niveaus het leven of de vooruitzichten van de beschaving niet beëindigd – ze hebben juist gezorgd voor overvloed en evolutionaire expansie.
Het EV-experiment is uitgelopen op een bloedbad – 140 miljard dollar verspild – en er komt nog meer aan
De stimulering van elektrische voertuigen had de transportwereld moeten transformeren. In plaats daarvan roepen de oplopende verliezen in de EV-industrie en de instortende aandelenkoersen ernstige vragen op: hebben overheden en fabrikanten de markt verkeerd ingeschat? Wat begon als een gewaagde industriële gok, lijkt nu volgens critici een van de duurste beleidsexperimenten in de moderne autogeschiedenis te zijn.
Sacré bleu! Macron geeft hernieuwbare energie de schuld van stroomuitval in Spanje, Frankrijk schrapt doelstellingen voor hernieuwbare energie en breidt kernenergie uit
Het energiedebat in Europa verschuift. Na de grote stroomuitval in Spanje vragen zelfs langdurige voorstanders van strenge doelstellingen voor hernieuwbare energie zich af of energiesystemen wel zo sterk kunnen leunen op wind- en zonne-energie zonder dat dit ten koste gaat van de stabiliteit.
