Het verstoorde paradijs van Fred Sissing
Voormalig touringcar- en streekvervoerchauffeur Fred Sissing dacht samen met zijn vrouw het paradijs te hebben gevonden. Dat pakte door de komst van windturbines anders uit.
Enno de Witt
Datum: 24 april 2024
Nadat de kinderen het huis uit waren, gingen de Sissings op zoek naar een woonboerderij in het groen. “Ik kom uit Groningen, mijn vrouw uit Papendrecht”, zegt hij. “Zij wilde niet naar het noorden, het westen was onbetaalbaar, na drie jaar zoeken vonden we in 2001 deze woning in het Limburgse dorpje Heythuysen, een oase tussen de weilanden. We hadden het hier naar onze zin, tot een buurvrouw ons vroeg of we al hadden gehoord dat er vier windturbines zouden worden gebouwd, aan de andere kant van het kanaal. Iedereen die binnen anderhalve kilometer van de locatie woonde zou een uitnodiging krijgen voor een voorlichtingsbijeenkomst, alleen de mensen aan deze kant van het kanaal ontvingen niets.”
Wat vreemd was, want Sissing en nog vier anderen wonen binnen de cirkel van anderhalve kilometer. Ze besloten verhaal te gaan halen bij de Coöperatie Zuidenwind, die het initiatief had genomen voor de bouw en de bijeenkomst organiseerde. Dat leverde niets op, dus richtten ze een eigen stichting op. Ze organiseerden samen met omwonenden een handtekeningactie en benaderden ook de gemeente Nederweert, maar kregen daar te horen dat de vergunningen waren verleend en dat ze onherroepelijk waren. “Het vreemde is”, zegt Sissing, “dat de gemeenteraad er binnenkort weer over praat, dus zo definitief is het allemaal niet.”
Voor Sissing was het allemaal aanleiding om met andere omwonenden naar de rechter te stappen. “Ik heb gelukkig een rechtsaansprakelijkheidsverzekering van zesduizend euro en twee andere mensen hier ook, met het potje van achttienduizend euro gaan we het wel redden in de intrekkingszaak namens de omwonenden. Daarnaast gaan ook de stichting en nog een ondernemer naar de rechtbank dus we gaan met drie partijen en drie advocaten voor intrekking van de vergunningen. Daarnaast loopt er nog een handhavingszaak van twee omwonenden dus er komt nogal wat werk en budget aan te pas.”
Fred Sissing
Sissing lijdt al enige tijd aan een zeldzame aandoening, waardoor zijn zenuwuiteinden geleidelijk afsterven. Sinds de komst van de windturbines is dat proces in een stroomversnelling gekomen, wat volgens Sissing wordt veroorzaakt door het laagfrequente geluid dat de turbines voortbrengen. “Dat is alleen moeilijk vast te stellen, de aandoening komt ook zo weinig voor. Ik heb sinds de turbines er staan wel veel meer pijn. De neuroloog heeft een neurostimulator bij mij geplaatst, maar die helpt niet altijd. Ik slaap bovendien nog hooguit vier en een half uur per nacht. Mijn vrouw slaapt wel door, maar die heeft last van spontane bloedneuzen sinds de turbines er staan. Het ligt niet aan haar bloeddruk, want die is normaal. Ik hoor ook van mensen die door slaapgebrek en laagfrequent geluid gedesoriënteerd raken. Maar het is niet alleen het laagfrequente geluid, ook van het hoorbare geluid hebben we last. Als het waait is het net alsof drie, vier helikopters om je huis cirkelen.”
Het liefste zou Sissing zien dat de rechter bevel geeft de turbines te slopen, hoewel hij beseft dat die kans klein is. “Maar al zetten ze die dingen alleen ’s avonds en ’s nachts stil, dan zou dat al veel schelen. Tot die tijd ontvluchten mijn vrouw en ik minstens twee keer per maand ons huis. We gaan dan naar een hotel of Airbnb, maar moeten dan wel oppassen dat er geen turbines in een straal van negen kilometer staan, want zo ver reikt het laagfrequente geluid. Dat wordt steeds lastiger.”
Zoals veel omwonenden van windturbines heeft Sissing nagedacht over verhuizen, maar dat zou teveel bezwaren met zich meebrengen. “Waar vind je ooit een plek als deze? Bovendien moet je dan altijd maar weer afwachten of daar ook geen plannen voor windturbines zijn, en heb je niets aan garanties. Het vertrouwen in de overheid is hier allang verdwenen, zeker op dit niveau. Het lag ook aan onze onwetendheid, maar we zijn alerter nu en op onze hoede. We zorgen er voortaan voor dat we mee kunnen praten want van het toezien van de gemeente op informatievoorziening door de projectleiders kunnen we niet op aan.”
In de appgroep van de Omwonenden Windparken Nederland loopt het inmiddels storm. Niet alleen in de gemeente Nederweert wakkert het protest aan, ook in buurgemeenten Leudal en Maas en Peel, waar plannen zijn voor nog meer en nog hogere turbines. “Er wordt al gebrainstormd over nieuwe politieke partijen, want de oude politiek geloven we niet meer”, besluit Sissing.
Over de windturbines
| Locatie windturbines | Ospeldijk, Limburg |
| Tiphoogte | 210 meter |
| Aantal windturbines | 4 |
| Bouwjaar | 2021 |
| Afstand van de omwonende tot de windturbine(s) | 1460 tot 1510 meter |
| Websites | www.zuidenwind.org en www.wml.nl |
meer nieuws
Alwéér een klimaatpamflet vermomd als wetenschappelijk rapport en iedereen trapt erin
Agendajournalistiek is een plaag. Een groot deel van de kranten en nieuwsprogramma’s op tv wordt gevuld met ‘nieuws’ dat nekdiep is ingestoken door de politiek, het OM, bestuursorganen en allerlei nationale en internationale milieuclubs en ngo’s.
Geen dalende trend in zee-ijs vanaf 2007
Een ijzingwekkende analyse van Rob de Vos
Nieuwe EU-richtlijn maakt ‘klimaatzaak van de eeuw’ overbodig
De EU heeft onlangs de CS3D aangenomen. Deze richtlijn verplicht bedrijven een ‘klimaattransitieplan’ aan te nemen en uit te voeren dat voorziet in zodanige emissiereductie dat de doelstelling van niet meer dan 1,5 graden temperatuurstijging en ‘klimaatneutraliteit’ wordt gehaald. Daarmee is de ‘klimaatzaak van de eeuw’ van Milieudefensie tegen Shell die hangende is voor het Gerechtshof Den Haag overbodig geworden. Sterker nog, met de CS3D is er voor de Nederlandse rechter geen ruimte meer om op kop te lopen in het klimaat zonder het Europese recht te schenden. De EU heeft de Nederlandse rechter links gepasseerd.
