Nóg meer dwang en nóg meer overheid: het Nationaal Burgerberaad Klimaat vertrouwt de burger voor geen cent
Volgens Lucas Bergkamp is het instrument van het burgerberaad aangeprezen als ‘democratische vernieuwing’. Maar het is iets heel anders. Omdat de progressieven niet altijd meteen hun zin konden krijgen in de Eerste en Tweede Kamer, zijn ze op zoek gegaan naar andere methodes. De gang naar de rechter was de eerste sluiproute, het burgerberaad de tweede. Met parlementaire democratie heeft het niets van doen.
Eerder deze maand stuurde de demissionaire VVD-minister Sophie Hermans (Klimaat en Groene Groei) het eindadvies van het Nationaal Burgerberaad Klimaat naar de Tweede Kamer. ‘Dit burgerberaad,’ schreef ze, ‘is tot stand gekomen via een zorgvuldig proces en in nauwe samenwerking met de Kamer. 175 Nederlanders van 17 tot 87 jaar, uit alle hoeken van het land en met uiteenlopende meningen over klimaatbeleid zijn zeven weekenden bij elkaar gekomen om samen dit advies te maken. Ook de Kamer is van begin tot eind nauw betrokken geweest, middels de door de Kamer aangestelde rapporteurs.’
Het advies van het burgerberaad bevat dertien voorstellen die volgens de organisatie door tenminste 75 procent van de deelnemers werden gesteund en nog eens tien voorstellen die op tenminste 50 procent steun konden rekenen. Die percentages blijken echter te zijn berekend met een methode die de ‘ja’-stemmers op één hoop gooit met de mensen die het niet zeiden te weten, twijfelden of blanco stemden. Het is een procedure die associaties oproept met een apocriefe quote van Jozef Stalin: ‘De mensen die de stemmen uitbrengen beslissen niets. De mensen die de stemmen tellen beslissen alles.’
Lees verder op de website van Wynia’s Week, waar dit artikel van Lucas Bergkamp eerder werd gepubliceerd.
Lees hier de eerdere artikelen, die Clintel heeft gepubliceerd over het Nationaal Burgerberaad Klimaat.
meer nieuws
Klimaatcrisis onderuitgehaald: 25 jaar data tonen geen toename van weerrampen
In dit artikel onderzoekt dr. Matthew Wielicki officiële rampendata van de afgelopen 25 jaar. Die laten geen toename zien van wereldwijde extreme weersomstandigheden, ondanks stijgende CO₂-concentraties en recordtemperaturen. De analyse laat zien wat de klimaatdata daadwerkelijk onthullen en waarom die botsen met gangbare klimaatverhalen.
Klimaatmodellen versus waarnemingen: temperatuurtrends in de tropische troposfeer (1979–2025)
Klimatoloog Roy W. Spencer, PhD, analyseert temperatuurtrends in de tropische troposfeer over de periode 1979–2025 en constateert een aanhoudende kloof tussen projecties van klimaatmodellen en metingen uit satellieten en weerballonnen. Zijn analyse roept vragen op over klimaatgevoeligheid en de betrouwbaarheid van klimaatmodellen.
Amerika stapt uit het klimaatverdrag van Rio
De Amerikaanse president Trump heeft een meer dan symbolische daad verricht door de VS terug te trekken uit 66 internationale organisaties, waaronder het belangrijke klimaatverdrag van Rio uit 1992 en het VN-klimaatpanel IPCC. Als belangrijkste financier van de VN geeft Amerika daarmee een belangrijk signaal af dat het afgelopen moet zijn met de globalistische en misantropische VN-agenda’s.






