Nóg meer dwang en nóg meer overheid: het Nationaal Burgerberaad Klimaat vertrouwt de burger voor geen cent
Volgens Lucas Bergkamp is het instrument van het burgerberaad aangeprezen als ‘democratische vernieuwing’. Maar het is iets heel anders. Omdat de progressieven niet altijd meteen hun zin konden krijgen in de Eerste en Tweede Kamer, zijn ze op zoek gegaan naar andere methodes. De gang naar de rechter was de eerste sluiproute, het burgerberaad de tweede. Met parlementaire democratie heeft het niets van doen.
Eerder deze maand stuurde de demissionaire VVD-minister Sophie Hermans (Klimaat en Groene Groei) het eindadvies van het Nationaal Burgerberaad Klimaat naar de Tweede Kamer. ‘Dit burgerberaad,’ schreef ze, ‘is tot stand gekomen via een zorgvuldig proces en in nauwe samenwerking met de Kamer. 175 Nederlanders van 17 tot 87 jaar, uit alle hoeken van het land en met uiteenlopende meningen over klimaatbeleid zijn zeven weekenden bij elkaar gekomen om samen dit advies te maken. Ook de Kamer is van begin tot eind nauw betrokken geweest, middels de door de Kamer aangestelde rapporteurs.’
Het advies van het burgerberaad bevat dertien voorstellen die volgens de organisatie door tenminste 75 procent van de deelnemers werden gesteund en nog eens tien voorstellen die op tenminste 50 procent steun konden rekenen. Die percentages blijken echter te zijn berekend met een methode die de ‘ja’-stemmers op één hoop gooit met de mensen die het niet zeiden te weten, twijfelden of blanco stemden. Het is een procedure die associaties oproept met een apocriefe quote van Jozef Stalin: ‘De mensen die de stemmen uitbrengen beslissen niets. De mensen die de stemmen tellen beslissen alles.’
Lees verder op de website van Wynia’s Week, waar dit artikel van Lucas Bergkamp eerder werd gepubliceerd.
Lees hier de eerdere artikelen, die Clintel heeft gepubliceerd over het Nationaal Burgerberaad Klimaat.
meer nieuws
KNMI zit op zijn handen
Het KNMI baseert zijn zwaarste klimaatscenario’s nog altijd op extreme uitstootpaden die internationaal steeds vaker als onrealistisch worden beschouwd. Toch vormen juist deze scenario’s de basis voor vergaande projecties over opwarming en zeespiegelstijging in Nederland. Volgens Rob de Vos dreigt daardoor een groeiende kloof te ontstaan tussen de nieuwste wetenschappelijke inzichten en het Nederlandse klimaatbeleid. In onderstaande analyse, oorspronkelijk verschenen op klimaatgek.nl, zet hij uiteen waarom de KNMI’23-scenario’s volgens hem dringend aan herziening toe zijn.
KNMI weigert het gevallen RCP8.5-scenario te vervangen bij de KNMI-scenario’s
Het IPCC heeft afstand genomen van het omstreden rampscenario RCP8.5, maar het KNMI houdt er voorlopig aan vast. In dit artikel laat Marcel Crok zien hoe jarenlang met extreme klimaatscenario’s werd gewerkt — en waarom de discussie daarover nog lang niet voorbij is.
Waarom zonne-energie in Duitsland veel duurder is dan steenkool
Hoe meer zonne- en windenergie er wordt ingezet, hoe meer het omringende systeem daardoor verandert en hoe meer kosten er verschuiven naar gebieden die vaak niet direct zichtbaar zijn. Maar die kosten moeten wel in aanmerking worden genomen, zegt energie-expert Lars Schernikau.






