De wereldwijde (gemiddelde) vergroening van de vegetatie bereikte vorig jaar een recordhoogte, waarmee een reeds aanzienlijke opwaartse trend van meerdere decennia werd voortgezet. Dit blijkt uit recente bevindingen gepubliceerd in Nature. In feite vestigde 2025 een record voor wereldwijde vegetatie-vergroening, waarbij de gemiddelde trend zich nog sterker doorzette. Bovenaan de lijst stonden akkerlanden, waarvan 77,6% extra vergroening vertoonde, wat betekent dat er meer voedsel beschikbaar komt om de wereldwijde voedselsituatie te verbeteren.

Dit verhaal over de vergroening – een verhaal dat elk jaar indrukwekkender wordt – is grotendeels afwezig in de reguliere media. Het ontbrak in ieder geval in een recente bijdrage over het klimaat van Tim ‘uithangbord’ Stanley van de Telegraph, die zonder bronvermelding beweerde dat een derde van de landbouwproductie van Bangladesh “naar verwachting tegen 2050 zal verdwijnen”.

Verzonnen angst

Gelukkig zijn er geen tekenen dat die verzonnen angst werkelijkheid wordt, aangezien de landbouwproductie in het land sinds de eeuwwisseling meer dan verdubbeld is. Stanley merkt op: “Het bewijs stapelt zich op – we hoeven alleen maar uit ons raam te kijken”, een opmerking die suggereert dat journalisten die zijn ingehuurd om meningen en overtuigingen te verspreiden, ver uit de buurt moeten blijven van de wetenschap, waar gegevens en feiten een hogere prioriteit krijgen.

Terug in de echte, steeds groener wordende wereld merken de in Nature gepubliceerde wetenschappers op dat ‘kruidachtige’ ecosystemen, zoals graslanden en akkers, het ‘vergroeningssignaal domineren’. 72,1% van de graslanden vertoonde vergroening, terwijl uit de algemene satellietgegevens blijkt dat 68,2 % van het totale vegetatiegebied een verbetering liet zien, een stijging ten opzichte van het vorige record van 67,7% dat vorig jaar werd gevestigd. Er werden ‘hotspots’ van vergroening waargenomen in zuidelijk Afrika, het zuiden van Zuid-Amerika, het noorden van Australië, Europa, centraal Noord-Amerika en het noorden van China. In Oost-Siberië werd enige ‘verbruining’ waargenomen, wat werd toegeschreven aan afwijkend koude temperaturen tijdens het groeiseizoen.

NDVI

Er worden doorgaans twee verschillende satellietmetingen gebruikt om de wereldwijde vergroening te volgen. De onlangs gepubliceerde studie maakte gebruik van de Normalised Difference Vegetation Index (NDVI), die meet hoe groen het landoppervlak eruitziet. Andere studies maken gebruik van de Leaf Area Index (LAI), die het totale bladoppervlak boven de grond schat en daarmee een maatstaf biedt voor de hoeveelheid vegetatie. Hoewel ze verschillende aspecten van de plantengroei meten, wijzen beide datasets op een aanzienlijke toename van meer dan 15% in de wereldwijde vergroening in de afgelopen 40 jaar, waarbij ongeveer 70% van de toename wordt toegeschreven aan kooldioxide-bemesting.

De huidige CO2-niveaus in de atmosfeer zijn zeer laag in vergelijking met de hoeveelheden die in het verleden, tot 600 miljoen jaar terug, werden waargenomen. In feite is de recente toename in plantengroei niet verrassend, aangezien de planeet zich verwijdert van de gevaarlijke en bijna kale CO2-niveaus uit het recente verleden. Planten hebben zich ontwikkeld om te gedijen bij CO2-niveaus in de atmosfeer die ongeveer drie keer hoger liggen dan de huidige 420 delen per miljoen, en wetenschappelijk bewijs toont duidelijk aan dat stijgende concentratie leidt tot een snellere groei van de flora, die zowel gezonder is als beter bestand tegen natuurlijke gevaren zoals droogte.

Bomen

Tot de planten behoren natuurlijk ook bomen, en deze zijn flink in omvang toegenomen, geholpen door een overvloediger aanbod aan plantenvoeding. Wanneer zelfbenoemde milieuactivisten niet bezig zijn een snelweg door het Amazonewoud aan te leggen om het vervoer naar een COP-conferentie te vergemakkelijken, of het gebied plunderen op zoek naar balsahout om windturbines te bouwen, worden de overgebleven bomen meetbaar groter en dikker. Recent onderzoek, gepubliceerd in Nature Plants, toont aan dat hogere CO2-niveaus hebben geleid tot een aanzienlijke groei van de overgebleven Amazonebomen, waarbij volwassen exemplaren met meer dan 6% per decennium groeien. Maar ‘Vooruit met kooldioxide, niet met kettingzagen’ zal helaas geen nieuwe slogan van de Verenigde Naties worden.

Zoals opgemerkt, besteden de reguliere media nauwelijks aandacht aan de sensationele vergroening van de aarde – om voor de hand liggende redenen natuurlijk, aangezien dit afleidt van de radicaal-linkse politieke boodschap die er dagelijks wordt ingehamerd om de ‘Net Zero’-fantasie te promoten. Stanley met zijn uithangbord is slechts een van de talloze nuttige idioten die commentaar leveren op complexe atmosferische wetenschap door mensen aan te raden uit het raam te kijken wanneer zich een extreme weergebeurtenis voordoet.

BBC

Voor zover men kan nagaan, heeft de BBC de afgelopen jaren niets geschreven over de vergroening van de aarde. De Guardian slaat ondertussen een heel andere weg in en heeft geschreven over groeiende vegetatie in Groenland en Antarctica naarmate, wat het omschrijft als wereldwijde ‘opwarming’, daar voet aan de grond krijgt. Maar deze stripverhaal-verslaggeving staat mijlenver af van de realiteit waarin hongersnood wordt verdrongen door bloeiende gewassen, of waarin dikkere bomen de plundering door heilige groene houthakkers compenseren. Het is, in plaats daarvan, een verhaal over problemen door extra mosgroei en andere eenvoudige vegetatie aan de kustlijnen. Het bredere vraagstuk van de wereldwijde vergroening werd behandeld in een artikel uit februari 2025 met de sombere titel: ‘Planten verliezen hun eetlust voor kooldioxide te midden van de gevolgen van het opwarmende klimaat.’

Op dit punt moeten de laatste woorden gaan naar Jordan Peterson, die een paar dagen later in de Telegraph het volgende schreef als reactie op Stanley’s opmerkingen:

Wijdverspreide catastrofale woestijnvorming en systeemwijde misoogsten zijn grotendeels uitgebleven. In plaats daarvan is de bredere trend er een van toenemende landbouwopbrengsten en vegetatiedichtheid. Wat er daadwerkelijk is gebeurd, kwam niet overeen met de voorspellingen en zou een drastische herwaardering van het gehele klimaatverhaal moeten afdwingen, niet in de laatste plaats onder degenen die zich inzetten voor eerlijkheid en wetenschappelijke integriteit.