Twentse wethouders in verzet tegen komst windturbines
De provincie Overijssel krijgt stevige tegenwind vanuit de gemeenten bij de plannen voor nieuwe mega-windturbines.
Clintel Foundation
Datum: 18 augustus 2024
Niet alleen burgers gaan de barricade op, dat doen nu ook wethouders. Aanvankelijk was het de bedoeling dat gemeentebesturen zelf plekken zouden aanwijzen waar mega-windturbines moesten komen. Deden ze dat niet, dan bepaalde de provincie.
Maar steeds meer wethouders hebben daar geen zin meer in en verzetten zich openlijk tegen het provinciale beleid. Wethouders Richard Kortenhoeven (Wierden) en Niels van den Berg (Enschede) spreken op een speciale vergadering van Provinciale Staten op 18 september in, om hun bezwaren kenbaar te maken.
Zeer uitzonderlijk
Omroep 1Twente meldt nu dat daar mogelijk een derde wethouder bij zal komen, naast een stoet bezorgde burgers. Dat is in de provinciale politiek zeer uitzonderlijk. Gemeentelijke en provinciale overheden trekken vrijwel altijd gezamenlijk op.
De bezwaren van de gemeentes behelzen de plaatsen waar gedeputeerde Tijs de Bree (GroenLinks/PvdA) megaturbines wil neerzetten. De gemeentebesturen vinden ook dat het tempo veel te hoog ligt. Een aantal Overijsselse gemeenten heeft al laten weten niet mee te zullen werken.
Bezwaren ingeslikt
De gemeente Dinkelland heeft de provincie bijvoorbeeld tevergeefs gevraagd om het Nationaal Landschap Noordoost-Twente te ontzien. De gemeenteraad van Wierden heeft op basis van een rapport van bureau Witteveen+Bos bepaald dat er geen ruimte is voor windturbines. Toch willen De Bree en zijn partij dat er in elke gemeente vier mega-windturbines komen.
In Overijssel speelt de grootste partij, BBB, een sleutelrol. Tijdens de onderhandelingen voor een nieuwe coalitie slikte die de bezwaren tegen de komst van nieuwe windturbines in. Twee fractieleden splitsten zich daarop af.
meer nieuws
Europa’s ‘groene’ keizer is naakt en koud
Europa heef zichzelf gepositioneerd als de kathedraal van de "groene" transitie. Bureaucraten in Brussel en politici in Berlijn hebben decennialang de wereld toegesproken over de morele noodzaak om afstand te nemen van koolwaterstoffen. Ze hebben een verhaal geconstrueerd van de Europese Unie als een stralende stad van energie voorzien door de wind en de zon; het voorbeeld van de Net-Zero-heilstaat.
Noorwegen vermijdt het drijfzand van ‘groene’ energie
Terwijl de rest van Europa rilt onder de zelfopgelegde bezuinigingen van Net-Zeromaatregelen, houdt Noorwegen in het bevroren noorden de lichten aan – en de bankkluizen vol – , terwijl het het "groene" ideologische drijfzand vermijdt dat het energiebeleid van het Europese continent kenmerkt.
De onvermijdelijke teloorgang van de klimaatcultus
Voor iedereen met maar een greintje intellectuele integriteit zijn het uiteenvallen van het Akkoord van Parijs en het onthullen van de Net-Zero-illusie nooit moeilijk te voorspellen geweest. Je had er geen interessante onderzoekstitel of een gevorderde academische graad voor nodig. De tekst stond diep gebeiteld in het graniet van energierealiteit; geen persbericht, geen activistische lobby en geen miljardairsstichting kon deze uitwissen.
