Wie gaat de in Bakoe toegezegde 300 miljard betalen?
Die vraag kwam meerdere keren ter sprake tijdens de Clintel-lezing van Benny Peiser, directeur van de Global Warming Policy Foundation, eind november in Antropia. En hint, hint, Peiser, deels grappend, kwam uit bij Nederland. Want Amerika na Trump gaat niet betalen, China en India zijn volgens het klimaatverdrag van Rio uit 1992 nog altijd ‘ontwikkelingslanden’ en hoeven niet te betalen. Milei trok de Argentijnse delegatie terug uit Bakoe. Blijft over de EU en daarin zullen Duitsland en Nederland belangrijke betalers moeten zijn. Maar in Duitsland gaat het juist als gevolg van de Energiewende zeer slecht met de industrie en dus met de economie. Blijft dus over…Nederland.
Clintel Foundation
Datum: 13 december 2014
Peiser gaat in zijn lezing dieper in op de Netto Nul agenda en hoe die uitpakt in Engeland en Europa. Zijn website netzerowatch.com wordt inmiddels goed gelezen in Engeland, ook door de media. De politieke consensus – dat wil zeggen dat partijen links en rechts van het politieke spectrum de klimaatagenda omarmden – is gebroken, aldus Peiser. Maar hoe lang nog voordat de stekker er daadwerkelijk uitgetrokken wordt?
Deze lezing is echt verplichte kost voor eenieder die wil begrijpen hoe het klimaatbeleid er momenteel in Europa en ook wereldwijd voor staat. De versie hieronder, tevens te bekijken op het Youtube-kanaal van Clintel, is voorzien van Nederlandse ondertiteling.
meer nieuws
Interview met dr. Guus Berkhout: een andere kijk op klimaatwetenschap en energiebeleid
Het grote probleem is dat klimaatmodellen niet geschikt zijn voor hun doel, zegt Clintel-medeoprichter dr. Guus Berkhout. Ze geven geen goed beeld van de werkelijkheid. Dat is de reden waarom het Net Zero-beleid niet werkt. Er zijn fundamentele veranderingen nodig in de klimaatwetenschap en het klimaatbeleid. We zien nu dat deze boodschap steeds meer steun krijgt
India bouwt aan een ‘fossiele toekomst’
Terwijl westerse regeringen de taal van net zero blijven hanteren, breidt India de productie van steenkool, olie en aardgas in hoog tempo uit om zijn energiezekerheid en economische groei veilig te stellen. Door de handel in koolwaterstoffen met de Verenigde Staten en andere partners te versterken, bouwt India aan wat de auteur een ‘fossiele toekomst’ noemt, waarin betrouwbare en betaalbare energie voorrang krijgt boven klimaatbeloften.
‘Computerprognoses over klimaatverandering zijn overduidelijk onjuist en gevaarlijk misleidend’
De vermeende bedreiging voor de planeet door antropogene klimaatverandering staat al een halve eeuw hoog op de agenda van de Australische politiek. Elk jaar, vlak voor de bijeenkomsten van de VN-klimaatconferentie (CoP), worden kleine stijgingen van de kooldioxide-concentratie in de atmosfeer en de mondiale temperatuur in de media afgeschilderd als voorbodes van een rampzalige toekomst. Elke extreme weersomstandigheid wordt voorgesteld als een onheilspellend voorteken van wat ons te wachten staat als fossiele brandstoffen niet worden afgeschaft.
