Wie gaat de in Bakoe toegezegde 300 miljard betalen?
Die vraag kwam meerdere keren ter sprake tijdens de Clintel-lezing van Benny Peiser, directeur van de Global Warming Policy Foundation, eind november in Antropia. En hint, hint, Peiser, deels grappend, kwam uit bij Nederland. Want Amerika na Trump gaat niet betalen, China en India zijn volgens het klimaatverdrag van Rio uit 1992 nog altijd ‘ontwikkelingslanden’ en hoeven niet te betalen. Milei trok de Argentijnse delegatie terug uit Bakoe. Blijft over de EU en daarin zullen Duitsland en Nederland belangrijke betalers moeten zijn. Maar in Duitsland gaat het juist als gevolg van de Energiewende zeer slecht met de industrie en dus met de economie. Blijft dus over…Nederland.
Peiser gaat in zijn lezing dieper in op de Netto Nul agenda en hoe die uitpakt in Engeland en Europa. Zijn website netzerowatch.com wordt inmiddels goed gelezen in Engeland, ook door de media. De politieke consensus – dat wil zeggen dat partijen links en rechts van het politieke spectrum de klimaatagenda omarmden – is gebroken, aldus Peiser. Maar hoe lang nog voordat de stekker er daadwerkelijk uitgetrokken wordt?
Deze lezing is echt verplichte kost voor eenieder die wil begrijpen hoe het klimaatbeleid er momenteel in Europa en ook wereldwijd voor staat. De versie hieronder, tevens te bekijken op het Youtube-kanaal van Clintel, is voorzien van Nederlandse ondertiteling.
meer nieuws
Boom uit Morteratsch-gletsjer toont aan dat klimaatnarratief niet klopt
Een lariksstam die meer dan 10.000 jaar geleden begon te groeien, werd vervolgens door een Zwitserse gletsjer bedolven en in 2025 weer blootgelegd. Hij laat zien dat het officiële klimaatverhaal simpelweg onjuist is.
Hopen op een energie-intensieve toekomst
Vijay Jayaraj vertelt de ongemakkelijke waarheid die veel beleidsmakers vermijden: een gezin in Lagos of Lahore kan de levensstandaard van een gezin in het Westen niet bereiken met zonnepanelen op het dak en accubanken.
“Het onderzoek van Svensmark moet doorgaan”
Henrik Svensmark is zijn functie kwijtgeraakt aan de Technische Universiteit van Denemarken (DTU), en het onderzoeksgebied dat hij mede heeft opgezet, wordt aanzienlijk teruggeschroefd. Dit is hét moment dat particuliere donateurs, bedrijven, filantropische stichtingen en onderzoeksfinanciers over de hele wereld de kans hebben te laten zien dat zij wetenschappelijke vrijheid daadwerkelijk ondersteunen, aldus Karl Iver Dahl-Madsen.






