Wie gaat de in Bakoe toegezegde 300 miljard betalen?
Die vraag kwam meerdere keren ter sprake tijdens de Clintel-lezing van Benny Peiser, directeur van de Global Warming Policy Foundation, eind november in Antropia. En hint, hint, Peiser, deels grappend, kwam uit bij Nederland. Want Amerika na Trump gaat niet betalen, China en India zijn volgens het klimaatverdrag van Rio uit 1992 nog altijd ‘ontwikkelingslanden’ en hoeven niet te betalen. Milei trok de Argentijnse delegatie terug uit Bakoe. Blijft over de EU en daarin zullen Duitsland en Nederland belangrijke betalers moeten zijn. Maar in Duitsland gaat het juist als gevolg van de Energiewende zeer slecht met de industrie en dus met de economie. Blijft dus over…Nederland.
Clintel Foundation
Datum: 13 december 2014
Peiser gaat in zijn lezing dieper in op de Netto Nul agenda en hoe die uitpakt in Engeland en Europa. Zijn website netzerowatch.com wordt inmiddels goed gelezen in Engeland, ook door de media. De politieke consensus – dat wil zeggen dat partijen links en rechts van het politieke spectrum de klimaatagenda omarmden – is gebroken, aldus Peiser. Maar hoe lang nog voordat de stekker er daadwerkelijk uitgetrokken wordt?
Deze lezing is echt verplichte kost voor eenieder die wil begrijpen hoe het klimaatbeleid er momenteel in Europa en ook wereldwijd voor staat. De versie hieronder, tevens te bekijken op het Youtube-kanaal van Clintel, is voorzien van Nederlandse ondertiteling.
meer nieuws
Vernietigend rapport zonne-energie verdwijnt in la
Bijna alle zonnepanelen die de afgelopen drie jaren in Nederland zijn geïnstalleerd, verdienen de CO2-uitstoot van de productie en installatie niet terug binnen de levensduur en dragen dus in feite bij aan klimaatopwarming, zegt Bert Weteringe.
Japan kiest voor betrouwbare energie in plaats van klimaatonzin
Japan verzet zich inmiddels tegen het klimaatdogma om zijn industriële toekomst veilig te stellen, zo legt Vijay Jayaraj uit.
Klimaatrealisme wint terrein in Denemarken
De toonaangevende Deense zakenkrant Børsen bood onlangs ruimte aan zowel klimaatalarmisme als aan een antwoord daarop van klimaatrealist Karl Iver Dahl-Madsen. Volgens hem een reden tot voorzichtig optimisme.
