Wie gaat de in Bakoe toegezegde 300 miljard betalen?
Die vraag kwam meerdere keren ter sprake tijdens de Clintel-lezing van Benny Peiser, directeur van de Global Warming Policy Foundation, eind november in Antropia. En hint, hint, Peiser, deels grappend, kwam uit bij Nederland. Want Amerika na Trump gaat niet betalen, China en India zijn volgens het klimaatverdrag van Rio uit 1992 nog altijd ‘ontwikkelingslanden’ en hoeven niet te betalen. Milei trok de Argentijnse delegatie terug uit Bakoe. Blijft over de EU en daarin zullen Duitsland en Nederland belangrijke betalers moeten zijn. Maar in Duitsland gaat het juist als gevolg van de Energiewende zeer slecht met de industrie en dus met de economie. Blijft dus over…Nederland.
Clintel Foundation
Datum: 13 december 2014
Peiser gaat in zijn lezing dieper in op de Netto Nul agenda en hoe die uitpakt in Engeland en Europa. Zijn website netzerowatch.com wordt inmiddels goed gelezen in Engeland, ook door de media. De politieke consensus – dat wil zeggen dat partijen links en rechts van het politieke spectrum de klimaatagenda omarmden – is gebroken, aldus Peiser. Maar hoe lang nog voordat de stekker er daadwerkelijk uitgetrokken wordt?
Deze lezing is echt verplichte kost voor eenieder die wil begrijpen hoe het klimaatbeleid er momenteel in Europa en ook wereldwijd voor staat. De versie hieronder, tevens te bekijken op het Youtube-kanaal van Clintel, is voorzien van Nederlandse ondertiteling.
meer nieuws
De klimaatfuik: waarom falend klimaatbeleid tot nóg meer klimaatbeleid leidt
Groepsidentiteit, status en een diplomademocratisch beleidsapparaat maken het klimaatnarratief vrijwel immuun voor tegenvallende resultaten, legt Evert Doornhof van Clintel uit.
De dikke duim van Diederik Samsom
De dikke duim van Diederik Samsom Grafieken zeggen vaak meer dan duizend woorden. Zeker als die woorden uit de dikke duim komen van Diederik Samsom, laat Rob de Vos zien. Bron: Shutterstock Rob de Vos Datum: 16 augustus 2026 [...]
Succes Amerikaanse klimaatsceptici is resultaat van hard werk
Het huidige succes van de klimaatsceptische beweging in de Verenigde Staten is geen toeval. Het is het resultaat van tientallen jaren doelgericht werk, netwerken en strategische campagnes, aldus Craig Rucker van CFACT.
