De valkuil van zon en wind
Als het in de zomer flink waait en het zonnig weer is, dan schijnt in Duitsland méér elektriciteit door wind en zon opgewekt te worden dan er verbruikt wordt. Ik heb gelezen dat op dergelijke dagen dat in Nederland ook zo is. Dat klinkt aantrekkelijk en als je alleen maar dáárnaar kijkt en niet naar de schaduwzijde ervan, dan word je vanzelf een gelukkige (=onnozele) aanhanger van energietransitie.
Eerder gepubliceerd op klimaatgek.nl
Fig.1 Naar: energy-charts.info
Afgelopen week (week 50 van 2024) ging het mis: nauwelijks wind in NW. Europa en de zon liet zich ook niet zien. Dat betekende dat windmolens en zonnepanelen nauwelijks energie leverden. In Duitsland noemen ze dat Dunkelflaute. Figuur 1 is een grafiek van de elektriciteitsopwekking in Duitsland in die week 50. Duitsland is het ‘verst’ in de energietransitie, dus daar komt een Dunkelflaute hard aan.
De bovenste zwarte lijn in figuur 1 is het verbruik (de vraag, load), en aan het hogere verbruik is goed te zien dat de eerste 5 dagen doordeweekse dagen waren. De schommelingen laten zien dat er overdag van een hoger verbruik sprake is dan ’s nachts. De laatste 2 dagen waren weekenddagen, met een overall lager verbruik. De kleurtjes geven de diverse ‘bronnen’ van de elektriciteitsopwekking weer.
De kleur rood is een buitenbeentje en geeft het tekort weer, dus opwekking minus verbruik. Dat betekent dan dat er dan geïmporteerd moet worden, maar veel omringende landen hebben dan hetzelfde Dunkelflauteprobleem met wind en zon. Het gevolg is dan dat elektriciteit in een groot gebied schaars wordt en de prijs omhoog vliegt. Ook goed te zien is dat de andere energiebronnen (indien mogelijk) dan bij moeten schakelen. Iets meer hydro-elektriciteit en vooral veel fossiele brandstoffen.
Fig.2 Bron: X
De Zwitserse energiedeskundige Alex Stahel houdt de energietransitie bij en toonde een paar dagen geleden het kaartje van figuur 2. Dat kaartje is afkomstig van Epexspot en toont de veilingprijs van 1 MWh in Euro’s, eind van de middag op 12 december 2024. De prijs van 1 MWh was toen in Duitsland € 936,28. Ter vergelijking, vandaag (maandagmiddag 16 december) was de prijs gezakt naar ruim € 120,- per MWh. Het waait weer.
Kijk ook eens naar de prijzen op die donderdagmiddag in Nederland, Denemarken, Oostenrijk, Zuid Zweden en Zuid Noorwegen. België is ook verhoogd maar niet zo erg als in Nederland, en Frankrijk met zijn vele kerncentrales heeft nergens last van, integendeel, Frankrijk levert elektriciteit aan al die ‘arme’ landen die hun betaalbare energie (=welvaart) op de tocht hebben gezet. Het is als in het sprookje van De Kleren van de Keizer.
De Duitse economie heeft door de vergevorderde Energiewende te kampen met hele hoge energieprijzen. Dat is niet alleen vervelend voor veel huishoudens, maar vooral ook voor de industriesector, die voor de Duitse economie altijd de kip met de gouden eieren was. Steeds meer gerenommeerde industrieën verlaten Duitsland of sluiten de poorten vanwege de exorbitante energieprijzen, en armoede ligt op de loer. Dat geldt overigens niet alleen voor Duitsland maar ook voor veel andere Europese landen, die met dezelfde problemen kampen en nauwe banden hebben met de Duitse economie.
Fig.3 Bron: ourworldindata
Waarom doen we zo gek? Omdat er mensen zijn, vooral binnen de bestuurlijke elites, die geloven dat we het klimaat kunnen ‘redden’ door minder CO2 uit te stoten. Ik denk dat dat onzin is, om velerlei redenen.
Als je de CO2 uitstoot mondiaal bekijkt (figuur 3) dan zien je al één reden, namelijk dat India en vooral China jaarlijks veel meer CO2 emitteren dan wij in de EU besparen. En dat zal nog wel even zo door gaan. Bovendien zijn er nog veel meer ‘armere’ landen die hunkeren naar meer welvaart, en dat gaat niet zonder meer fossiele energie.
Alex Stahel verwoordt het zonder omhaal als volgt:
Fig.4 Bron: X
meer nieuws
EU-verontwaardiging over arrestatie Maduro onthult onwetendheid over olie en energie
De Europese reactie op de arrestatie van Nicolás Maduro laat grote misverstanden zien over de olie-industrie, energie-geopolitiek en de economische realiteit. Professor Samuel Furfari legt uit waarom EU-mediaverhalen de waarheid over Venezuela en olie verdraaien.
Klimaatcrisis onderuitgehaald: 25 jaar data tonen geen toename van weerrampen
In dit artikel onderzoekt dr. Matthew Wielicki officiële rampendata van de afgelopen 25 jaar. Die laten geen toename zien van wereldwijde extreme weersomstandigheden, ondanks stijgende CO₂-concentraties en recordtemperaturen. De analyse laat zien wat de klimaatdata daadwerkelijk onthullen en waarom die botsen met gangbare klimaatverhalen.
Klimaatmodellen versus waarnemingen: temperatuurtrends in de tropische troposfeer (1979–2025)
Klimatoloog Roy W. Spencer, PhD, analyseert temperatuurtrends in de tropische troposfeer over de periode 1979–2025 en constateert een aanhoudende kloof tussen projecties van klimaatmodellen en metingen uit satellieten en weerballonnen. Zijn analyse roept vragen op over klimaatgevoeligheid en de betrouwbaarheid van klimaatmodellen.










