Duitse gascrisis escaleert: voorraden midden in de winter vrijwel leeg
Duitsland stevent af op een ernstige gascrisis nu de gasvoorraden midden in de winter snel slinken en sommige opslaglocaties vrijwel leeg zijn. Voor huishoudens is de levering voorlopig nog gegarandeerd, maar de risico’s voor de industrie nemen toe, terwijl de overheid zich grotendeels in stilzwijgen hult.
Symbolische afbeelding gegenereerd door ChatGPT
P. Gosselin
Datum: 1 februari 2026
De Duitse energietransitie richting ‘groene’ energie lijkt uit te draaien op een nachtmerrie. Het is hartje winter en nu al is de eerste gasopslag voor verwarmingsdoeleinden in Duitsland vrijwel leeg: nog slechts 6% gevuld. Wil het land een energiecrisis — en zelfs het uitroepen van de noodtoestand — vermijden, dan lijkt een uitzonderlijk zachte februari inmiddels bittere noodzaak.
Voor particuliere huishoudens is er op dit moment nog geen direct gevaar: hun gasvoorziening is gegarandeerd. De echte risico’s liggen bij de industrie. Zakken de voorraden verder weg, dan dreigt sluiting van energie-intensieve bedrijven — een klap die de toch al kwakkelende Duitse economie zwaar zou treffen.
Gasvoorraden in Beieren op kritiek niveau
Nergens is de situatie zo nijpend als in de zuidelijke deelstaat Beieren. Volgens berichtgeving van Apollo News zijn de gasopslagen daar zorgwekkend laag en blijven ze ver onder de wettelijk vereiste niveaus.
De federale overheid schrijft voor dat de Beierse gasopslagen — vanwege hun strategische belang voor Zuid-Duitsland — per 1 februari voor minimaal 40% gevuld moeten zijn. In werkelijkheid bedraagt het gemiddelde vulniveau in Beieren momenteel slechts 25%.
Nog maar 6% gevuld: feitelijk leeg
Bijzonder zorgwekkend is de situatie bij de opslaglocatie Wolfersberg, die met minder dan 6% praktisch leeg is. Ook andere locaties, zoals Inzenham-West (minder dan 19%) en de grootste Beierse opslag Breitbrunn (ongeveer 20%), blijven ver achter bij de doelstellingen.
Landelijk niveau onder kritieke grens
Ook op nationaal niveau ziet het er niet rooskleurig uit. De totale gasvoorraad in Duitsland is inmiddels onder de 38% gezakt. Volgens het Duitse Noodplan Aardgas worden niveaus onder de 40% officieel als ‘kritiek’ aangemerkt. Toch blijven zowel de Duitse regering als veel media opvallend stil, wat juist speculatie en complottheorieën in de hand werkt. Er gaan zelfs berichten dat de overheid is gestopt met het actualiseren van de opslagcijfers.
Industriegebieden dreigen stil te vallen
Aangezien de grootste gasopslagen van Duitsland zich in het noorden bevinden (Nedersaksen en Noordrijn-Westfalen), zijn de opslaglocaties in Opper-Beieren — goed voor ongeveer een achtste van de totale capaciteit — cruciaal voor de bevoorrading van de industriële kerngebieden in Zuid-Duitsland.
Ter vergelijking: in buurland Oostenrijk liggen de gasvoorraden met ongeveer 50% nog aanzienlijk hoger.
Dit artikel verscheen eerder op notrickszone.com.
(Vertaald voor Clintel Foundation door Tom van Leeuwen.)
meer nieuws
Matt Ridley denkt dat de ‘klimaatpapegaai’ bijna dood is
In zijn recente ICSF/Clintel-lezing betoogde Matt Ridley dat het publieke en politieke momentum achter het verhaal van de ‘klimaatnoodtoestand’ aan het afnemen is, en hij ging in op de redenen voor deze verschuiving en de gevolgen ervan.
Hoe Horst aan de Maas windreuzen tegenhoudt
De gemeenteraadsverkiezingen van 18 maart hebben de discussie over windreuzen in Horst aan de Maas weer op scherp gezet: voors en tegens in de raad zijn aan elkaar gewaagd. Bij een stemming wordt het kantje-boord, weten de leden van de stichting Tegenwind Horst aan de Maas. Dit strijdbare collectief heeft vooralsnog alle plannen getorpedeerd. Haar aanpak werkt als een magneet op veel bewoners.
Met Office blaast metingen maximumtemperatuur in het VK op
Het onderstaande artikel van Chris Morrison laat overtuigend zien dat de betrouwbaarheid van temperatuurmetingen in het Verenigd Koninkrijk ernstig te wensen overlaat. Op basis van gedetailleerd onderzoek toont dr. Eric Huxter aan dat een groot deel van de gemeten temperatuurpieken niet het gevolg is van natuurlijke variatie, maar van onnatuurlijke invloeden op slecht geplaatste meetstations. Dit werpt fundamentele vragen op over de kwaliteit van de onderliggende data die worden gebruikt voor klimaatrapportages en beleidskeuzes.
