Een ingenieur kijkt nuchter naar het project Net Zero 2050
“In eerste instantie dacht ik dat het Net Zero 2050-project alleen maar zinloos was, maar na rijp beraad vind ik het krankzinnig.”
Ron Barmby is een ervaren ingenieur uit Canada en een van de ondertekenaars van de World Climate Declaration van Clintel. Zijn eerste boek was Sunlight on Climate Change: A Heretic’s Guide to Global Climate Hysteria; nu is de opvolger er: Sunset on Net Zero: A Heretic’s Guide to the Futile CO2 Target.
Barmby focust op de onzin van Net Zero (in 2050) maar wijdt ook een deel van het boek aan de wetenschappelijke discussie over de rol van CO2 in de opwarming (zie hier een eerder artikel van Barmby over dit onderwerp). Maar het sterkst is hij als hij zijn nuchtere blik als ingenieur werpt op de praktische aspecten van Net Zero; zo beschrijft hij onder meer de technische problemen van elektrische auto’s, warmtepompen, zonnecellen, windturbines en CO2-opslag. Barmby vat dit samen: wat zou een ingenieur (moeten) rapporteren aan zijn baas als hij zou zijn opgezadeld met het project Net Zero in 2050? Hij begint deze conclusie wat cynisch met: “Er valt veel geld te verdienen met Net Zero 2050, aangezien regeringen altijd bereid zijn te investeren in het redden van de wereld.”
Maar dan volgt de rest van de realiteit, zoals Barmby die ziet: Het Akkoord van Parijs is dood; de VN wil dat alleen niet toegeven. Na 10 jaar is 100% van de ondertekenaars er niet in geslaagd hun primaire reductiedoelstellingen te halen, is de totale CO2-uitstoot gestegen en zijn de toezeggingen van banken om netto nul te bereiken, in rook opgegaan. De grootste en meest geavanceerde economie ter wereld trekt zich (opnieuw) terug.
Hij vervolgt: netto nul in 2050 is zinloos; 90% van de opwarming door CO2 ligt in het verleden, omdat de atmosfeer al in een CO2-verzadigde toestand verkeert. Dit is niet langer alleen theoretisch; het is nu ook in de natuur waargenomen. El Niño, wolken, het opwarmingseffect van de beschaving (Urban Heat Island, pb) en ‘s werelds langste thermometerreeks (Central England Mean Temperature) weerleggen de hypothese dat CO2 de thermostaat van onze planeet is. Aangezien de voorspellingen van het IPCC over de opwarming door CO2 allemaal onjuist zijn gebleken, is hun hypothese onjuist. Punt uit. De VN heeft genegeerd dat de toename van CO2 de aarde groener heeft gemaakt en heeft bijgedragen aan de voeding van miljarden mensen.
Net Zero 2050 is onhaalbaar. Een stabiel, betaalbaar elektriciteitsnet zonder CO2-uitstoot kan met de huidige technologieën niet worden gebouwd, tenzij het om kernenergie gaat. Vervoer dat niet is gebaseerd op fossiele brandstoffen en verwarming van woningen, worden bemoeilijkt door koud weer (Barmby woont in Calgary) en hebben weinig of geen voordelen op het gebied van uitstoot, zonder een CO2-vrij elektriciteitsnet. De materialen die nodig zijn om een netto-nuleconomie op te bouwen, zijn niet beschikbaar of in handen van een te klein aantal partijen. Over het algemeen zijn er grote, maar genegeerde milieu- en landbouwkosten en zijn de financiële kosten hoger dan wat een regering of toekomstige generaties zich kunnen veroorloven, en is de timing onhaalbaar.
Net Zero 2050 is oneerlijk. De landen die zich hiervoor inzetten, belasten toekomstige generaties met schulden, een kleiner BBP en minder keuzemogelijkheden op de markt. Landen die lippendienst bewijzen aan Net Zero terwijl ze het gebruik van fossiele brandstoffen uitbreiden, floreren en streven ernaar de toekomst te domineren. Arme landen betalen meer voor voedsel omdat gewassen worden omgezet in biobrandstoffen.
In eerste instantie dacht ik dat het Net Zero 2050-project alleen maar zinloos was, maar na rijp beraad vind ik het krankzinnig.
meer nieuws
Tony Blair: “Laat Net Zero varen en zoek toenadering tot Trump”
In een vernietigende aanval van 5.700 woorden op de huidige premier pleitte Tony Blair ervoor dat de Britse regering ‘Net Zero’ laat varen en de banden met Donald Trump aanhaalt.
“Beschamend pleidooi Milieudefensie in zaak tegen Shell”
Onlangs diende voor de Hoge Raad het cassatieberoep dat Milieudefensie tegen Shell en Stichting Milieu en Mens instelde om alsnog een grote emissiereductie bij het bedrijf af te dwingen. Lucas Bergkamp, arts en advocaat te Brussel, heeft de Stichting Milieu & Mens bijgestaan in de procedure tegen Milieudefensie en deed recent op Wynia's Week verslag van de zitting: “Milieudefensie oogt vermoeid en klonk voor de Hoge Raad als een verwend kind.”
Nog twee weken tot de Clintel-avond in Driebergen!
Over twee weken, op maandag 15 juni, organiseren we in Antropia (Driebergen) een bijzondere avond met Marcel Crok en Maarten van Andel. De kaartverkoop loopt goed. Wil je erbij zijn? Bestel dan snel je tickets!
