Gedeputeerde straft gemeente met mega-windturbines
Clintel Foundation
Datum: 27 augustus 2024
In Rijssen-Holten willen ze best meewerken aan de energietransitie, maar dan wel in goed overleg. De provincie denkt daar anders over.
Zoals gebruikelijk in het kader van de energietransitie kreeg de gemeente de opdracht om zelf locaties aan te wijzen voor de plaatsing van mega-windturbines. Wat Rijssen-Holten betreft liefst niet in de buurt van beide woonkernen en ook niet vlakbij industriegebieden, waar uitbreiding in de kiem zou worden gesmoord.
Gedeputeerde Tijs de Bree (GroenLinks/PvdA) en zijn ambtenaren denken daar anders over. De Bree weigert rekening te houden met de wensen en verlangens van de gemeente en geeft het omstreden bedrijf Pure Energie nu vrij baan om waar het maar wil in Rijssen-Holten mega-windturbines neer te zetten.
De energieleverancier wil om te beginnen vier windturbines van 280 meter hoog plaatsen bij industrieterrein Vletgaarsmaten, dat hierdoor de facto op slot gaat.
De Statencommissie Milieu & Energie vergadert op 18 september over het windbeleid van de provincie Overijssel. Betrokken burgers en organisaties, maar ook wethouders zullen dan hun bezwaren kenbaar maken.
meer nieuws
“Extra windmolens zijn niet nodig en schaden vooral de Noordzee”
Meer windmolens op de Noordzee leveren volgens Maarten van Andel weinig op: door overschotten en netcongestie draaien ze vaak niet; ze dragen maar ongeveer 3% bij aan onze totale energievoorziening. Ook steeds meer prominenten hebben twijfels bij het nut van windturbines. Daaronder niet Sophie Hermans.
Green New Scam: Trump spot, Europa betaalt
Terwijl de elite met hun privéjets naar Davos vloog, organiseerde het Amerikaanse Heartland Institute een World Prosperity Forum in Zürich. In de lezingen daar, onder andere van Marcel Crok, werd het immense contrast zichtbaar tussen het klimaatbeleid in Europa en de VS.
Ook Steven Koonin denkt dat de ergste klimaathysterie achter de rug is
In een recente ICSF/Clintel lezing betoogde professor Steven Koonin dat het mondiale klimaat- en energiebeleid zich op een kantelpunt bevindt. Na decennialange nadruk op snelle en verregaande emissiereductie ziet hij duidelijke tekenen van een verschuiving richting meer realisme en pragmatisme, ook in de klimaatberichtgeving. De economische, technologische en maatschappelijke realiteit is immers steeds moeilijker te negeren.
