Geen dalende trend in zee-ijs vanaf 2007
Een ijzingwekkende analyse van Rob de Vos
Lezers weten dat ik rond deze tijd altijd een overzicht geeft van het minimum oppervlak aan zee-ijs op de Noordpool. Samen met de zeespiegelstijging behoort het minimum oppervlak zee-ijs (drijfijs) op de Noordpool tot de heilige graal van klimaatalarmisten. De seizoenschommelingen op de Noordpool zorgen ervoor dat rond maart het maximum oppervlak aan zee-ijs bereikt wordt en rond september het minimum oppervlak. Het kaartje hieronder geeft de situatie weer voor september 2024.
De volgende grafiek toont het verloop van de jaarlijkse minimum sea ice extent van 1979 t/m 2024. Die jaarlijkse gegevens zijn op basis van de 2-dagelijkse (tot 20 augustus 1987) en dagelijkse data (van 20 augustus 1987 tot heden) afkomstig van NOAA/NSIDC.
Duidelijk is de afname te zien van begin jaren ’80 tot 2007. Vanaf 2007 is er geen sprake meer van een trend. Het kleinste zee-ijs oppervlak werd in 2012 gemeten.
Dit artikel werd eerder gepubliceerd op klimaatgek.nl.
meer nieuws
Waar moet al dat afval van zonnepanelen en windturbines heen?
De cumulatieve wereldwijde hoeveelheid windenergieafval (alleen de turbinebladen) zal naar verwachting in 2050 200.000.000 ton bedragen en de cumulatieve wereldwijde hoeveelheid zonne-energieafval 78.000.000 ton. Waar moet al het afval van zonnepanelen, windturbines en EV-batterijen heen, vraagt Paul Driessen zich af.
“Hernieuwbare energie bestaat niet”
Geoloog, energiedeskundige en filmmaker Scott Tinker zette tijdens zijn recente optreden in de populaire podcast Triggernometry enkele van de centrale aannames achter de moderne energietransitie op losse schroeven: “Hernieuwbare energie bestaat niet.”
De klimaatfuik: waarom falend klimaatbeleid tot nóg meer klimaatbeleid leidt
Groepsidentiteit, status en een diplomademocratisch beleidsapparaat maken het klimaatnarratief vrijwel immuun voor tegenvallende resultaten, legt Evert Doornhof van Clintel uit.








