Geen dalende trend in zee-ijs vanaf 2007
Een ijzingwekkende analyse van Rob de Vos
Lezers weten dat ik rond deze tijd altijd een overzicht geeft van het minimum oppervlak aan zee-ijs op de Noordpool. Samen met de zeespiegelstijging behoort het minimum oppervlak zee-ijs (drijfijs) op de Noordpool tot de heilige graal van klimaatalarmisten. De seizoenschommelingen op de Noordpool zorgen ervoor dat rond maart het maximum oppervlak aan zee-ijs bereikt wordt en rond september het minimum oppervlak. Het kaartje hieronder geeft de situatie weer voor september 2024.
De volgende grafiek toont het verloop van de jaarlijkse minimum sea ice extent van 1979 t/m 2024. Die jaarlijkse gegevens zijn op basis van de 2-dagelijkse (tot 20 augustus 1987) en dagelijkse data (van 20 augustus 1987 tot heden) afkomstig van NOAA/NSIDC.
Duidelijk is de afname te zien van begin jaren ’80 tot 2007. Vanaf 2007 is er geen sprake meer van een trend. Het kleinste zee-ijs oppervlak werd in 2012 gemeten.
Dit artikel werd eerder gepubliceerd op klimaatgek.nl.
meer nieuws
De erfenis van Al Gore’s An Inconvenient Truth, twintig jaar later
“Gore zei tegen klimaatwetenschappers: meng je in de politiek. En ze hebben goed geluisterd.” In dit scherpzinnige artikel analyseert politicoloog Roger Pielke Jr. hoe de oproep van Al Gore twintig jaar na An Inconvenient Truth de politisering van de klimaatwetenschap ingrijpend heeft beïnvloed.
Lelijke waarheid over energietransitie niet lang meer te verhullen
De pogingen om de lelijke waarheid over de energietransitie te verhullen worden steeds krampachtiger en doorzichtiger, vindt Maarten van Andel. “Steeds meer mensen worden daar achterdochtig van. Dat is overduidelijk geen houdbare communicatiestrategie.” Zijn collega-auteur op Wynia’s Week, Johannes Vervloed, is het met hem eens: “Er ontstaat een gevaarlijke kloof tussen beleid en werkelijkheid. De geschiedenis leert dat een dergelijke kloof uiteindelijk niet kan blijven bestaan.”
Steenkool, de brandstof die we negeren maar niet kunnen vervangen
Als je denkt dat steenkool tot het verleden behoort, dan zie je het grote geheel over het hoofd. Dat geheel is veel complexer en relevanter dan de meeste krantenkoppen doen vermoeden, zegt energiedeskundige Lars Schernikau.








