Geen dalende trend in zee-ijs vanaf 2007
Een ijzingwekkende analyse van Rob de Vos
Lezers weten dat ik rond deze tijd altijd een overzicht geeft van het minimum oppervlak aan zee-ijs op de Noordpool. Samen met de zeespiegelstijging behoort het minimum oppervlak zee-ijs (drijfijs) op de Noordpool tot de heilige graal van klimaatalarmisten. De seizoenschommelingen op de Noordpool zorgen ervoor dat rond maart het maximum oppervlak aan zee-ijs bereikt wordt en rond september het minimum oppervlak. Het kaartje hieronder geeft de situatie weer voor september 2024.
De volgende grafiek toont het verloop van de jaarlijkse minimum sea ice extent van 1979 t/m 2024. Die jaarlijkse gegevens zijn op basis van de 2-dagelijkse (tot 20 augustus 1987) en dagelijkse data (van 20 augustus 1987 tot heden) afkomstig van NOAA/NSIDC.
Duidelijk is de afname te zien van begin jaren ’80 tot 2007. Vanaf 2007 is er geen sprake meer van een trend. Het kleinste zee-ijs oppervlak werd in 2012 gemeten.
Dit artikel werd eerder gepubliceerd op klimaatgek.nl.
meer nieuws
Oud-directeur NatLab haalt heilige klimaathuisjes omver
Ad Huijser is oud-directeur van het beroemde NatLab in Eindhoven. Hij heeft zich de laatste jaren intensief bezig gehouden met het onderwerp klimaatverandering en toont vanwege zijn achtergrond als fysicus vaak een ‘frisse’ blik op de problematiek (zie ook dit essay: De Klimaatillusie, uit onze webshop). Dat hij daarbij af en toe heilige huisjes omver haalt, is logisch en soms noodzakelijk, stelt Rob de Vos naar aanleiding van een recente discussie.
Oud-hoofdeconoom ABN AMRO: ‘Het klimaatbeleid behoeft een vergaande aanpassing’
Oud-hoofdeconoom van ABN AMRO Han de Jong, plaatst de recente ommezwaai van de EU over kernenergie in een goede trend naar meer klimaatrealisme. Toch vindt hij de berichtgeving over klimaat in veel media nog altijd uiterst eenzijdig. “Maar uiteindelijk kan het negeren en verdacht maken van inzichten die haaks staan op het alarmistische narratief, geen standhouden.”
Paul Ehrlich (1932-2026): afscheid van de langlevende, mislukte profeet van het ‘miserabilisme’
De auteur van The Population Bomb leidde zelf een lang, welvarend en gezond leven. Iets wat zijn werk aan talloze anderen ontzegde.








