Geen dalende trend in zee-ijs vanaf 2007
Een ijzingwekkende analyse van Rob de Vos
Lezers weten dat ik rond deze tijd altijd een overzicht geeft van het minimum oppervlak aan zee-ijs op de Noordpool. Samen met de zeespiegelstijging behoort het minimum oppervlak zee-ijs (drijfijs) op de Noordpool tot de heilige graal van klimaatalarmisten. De seizoenschommelingen op de Noordpool zorgen ervoor dat rond maart het maximum oppervlak aan zee-ijs bereikt wordt en rond september het minimum oppervlak. Het kaartje hieronder geeft de situatie weer voor september 2024.
De volgende grafiek toont het verloop van de jaarlijkse minimum sea ice extent van 1979 t/m 2024. Die jaarlijkse gegevens zijn op basis van de 2-dagelijkse (tot 20 augustus 1987) en dagelijkse data (van 20 augustus 1987 tot heden) afkomstig van NOAA/NSIDC.
Duidelijk is de afname te zien van begin jaren ’80 tot 2007. Vanaf 2007 is er geen sprake meer van een trend. Het kleinste zee-ijs oppervlak werd in 2012 gemeten.
Dit artikel werd eerder gepubliceerd op klimaatgek.nl.
meer nieuws
Guus Berkhout: “Energiebeleid van overheid moet fundamenteel anders”
Ons land heeft dringend een professioneel energieplan nodig. Het is overduidelijk dat we voortaan verreweg de meeste energie-investeringen moeten stoppen in kerncentrales, betoogt prof. Guus Berkhout, erepresident van Clintel.
Duurzaam is het probleem, niet de oplossing
Als we nog meer hadden ingezet op duurzame energiebronnen, dan hadden we nu niet zo in de problemen gezeten door de oorlog in Iran. Het is een veelgehoorde stelling Maar klopt het ook? Marcel Crok stelt dat juist de fixatie op klimaat en CO2 ons in deze problemen heeft gebracht.
Duitse minister van Energie geeft toe dat hernieuwbare energie haar land te gronde richt
De Duitse minister van Energie heeft onlangs een uitspraak gedaan die een jaar geleden nog als carrièrevernietigende ketterij zou zijn beschouwd: “Eén feit is te lang verzwegen: een energietransitie die de systeemkosten negeert, zal het land dat ze beweert te redden, te gronde richten.” Vijftien jaar na Merkels kernenergie-paniek dringt de kille realiteit zich opnieuw op.








