Geen dalende trend in zee-ijs vanaf 2007
Een ijzingwekkende analyse van Rob de Vos
Clintel Foundation
Datum: 11 oktober 2024
Lezers weten dat ik rond deze tijd altijd een overzicht geeft van het minimum oppervlak aan zee-ijs op de Noordpool. Samen met de zeespiegelstijging behoort het minimum oppervlak zee-ijs (drijfijs) op de Noordpool tot de heilige graal van klimaatalarmisten. De seizoenschommelingen op de Noordpool zorgen ervoor dat rond maart het maximum oppervlak aan zee-ijs bereikt wordt en rond september het minimum oppervlak. Het kaartje hieronder geeft de situatie weer voor september 2024.
De volgende grafiek toont het verloop van de jaarlijkse minimum sea ice extent van 1979 t/m 2024. Die jaarlijkse gegevens zijn op basis van de 2-dagelijkse (tot 20 augustus 1987) en dagelijkse data (van 20 augustus 1987 tot heden) afkomstig van NOAA/NSIDC.
Duidelijk is de afname te zien van begin jaren ’80 tot 2007. Vanaf 2007 is er geen sprake meer van een trend. Het kleinste zee-ijs oppervlak werd in 2012 gemeten.
Dit artikel werd eerder gepubliceerd op klimaatgek.nl.
meer nieuws
Een hele generatie kinderen denkt door RCP 8.5 dat ze geen toekomst hebben
RCP 8.5 heeft zijn officiële overlijdensakte gekregen. Een hele generatie kinderen is verteld dat de wereld ten einde zou komen voordat ze dertig zouden zijn. Ze verdienen het nu om de waarheid te horen. Laten we ervoor zorgen dat de boodschap hen nu bereikt, zegt Anthony Watts.
Nee, Washington Post, ‘CO2-vervuiling’ maakt voedsel níet minder gezond
CO2 is geen gif voor gewassen, zoals The Washington Post onlangs beweerde. Door het af te schilderen als de ‘onzichtbare kracht’ achter de achteruitgang van de voedingswaarde, wordt het bredere plaatje buiten beschouwing gelaten, zegt Anthony Watts. “The Washington Post heeft een bescheiden statistische daling in bepaalde mineralen opgeblazen tot een wereldwijde gezondheidscrisis.”
KNMI zit op zijn handen
Het KNMI baseert zijn zwaarste klimaatscenario’s nog altijd op extreme uitstootpaden die internationaal steeds vaker als onrealistisch worden beschouwd. Toch vormen juist deze scenario’s de basis voor vergaande projecties over opwarming en zeespiegelstijging in Nederland. Volgens Rob de Vos dreigt daardoor een groeiende kloof te ontstaan tussen de nieuwste wetenschappelijke inzichten en het Nederlandse klimaatbeleid. In onderstaande analyse, oorspronkelijk verschenen op klimaatgek.nl, zet hij uiteen waarom de KNMI’23-scenario’s volgens hem dringend aan herziening toe zijn.
