Geen dalende trend in zee-ijs vanaf 2007
Een ijzingwekkende analyse van Rob de Vos
Lezers weten dat ik rond deze tijd altijd een overzicht geeft van het minimum oppervlak aan zee-ijs op de Noordpool. Samen met de zeespiegelstijging behoort het minimum oppervlak zee-ijs (drijfijs) op de Noordpool tot de heilige graal van klimaatalarmisten. De seizoenschommelingen op de Noordpool zorgen ervoor dat rond maart het maximum oppervlak aan zee-ijs bereikt wordt en rond september het minimum oppervlak. Het kaartje hieronder geeft de situatie weer voor september 2024.
De volgende grafiek toont het verloop van de jaarlijkse minimum sea ice extent van 1979 t/m 2024. Die jaarlijkse gegevens zijn op basis van de 2-dagelijkse (tot 20 augustus 1987) en dagelijkse data (van 20 augustus 1987 tot heden) afkomstig van NOAA/NSIDC.
Duidelijk is de afname te zien van begin jaren ’80 tot 2007. Vanaf 2007 is er geen sprake meer van een trend. Het kleinste zee-ijs oppervlak werd in 2012 gemeten.
Dit artikel werd eerder gepubliceerd op klimaatgek.nl.
meer nieuws
Overheid misleidt publiek: stroomvraag stijgt niet!
De officiële verklaring voor netcongestie — namelijk een explosief stijgende stroomvraag door burgers — wordt niet ondersteund door de cijfers. Zowel het totale elektriciteitsverbruik als de piekvraag blijken opmerkelijk stabiel, zo stelt energiedeskundige ir. Bert Weteringe in dit recente gesprek bij De Nieuwe Wereld. Weteringe zet derhalve grote vraagtekens bij de manier waarop overheid, media en netbeheerders het Nederlandse energieprobleem presenteren.
Er is een stroomoverschot, geen tekort
TenneT waarschuwt in een nieuw rapport dat er in 2028 al een tekort aan stroom kan ontstaan. Wie echter de situatie in Nederland en Duitsland goed analyseert, ziet dat die boodschap behoorlijk vertekend is. Een overschot aan groene stroom is het echte probleem waar we mee zitten. En dat gaan we niet oplossen met nog meer windmolens en zonneparken, legt Marcel Crok uit.
Overdrijft het IPCC de klimaatwetenschap?
Uit een nieuw onderzoek blijkt dat de Samenvatting voor Beleidsmakers van de IPCC-rapporten de uitkomsten van de klimaatwetenschap stelselmatig heeft aangedikt. De media doen er vervolgens nog een schepje bovenop, legt Roger Pielke uit.








