Geen dalende trend in zee-ijs vanaf 2007
Een ijzingwekkende analyse van Rob de Vos
Clintel Foundation
Datum: 11 oktober 2024
Lezers weten dat ik rond deze tijd altijd een overzicht geeft van het minimum oppervlak aan zee-ijs op de Noordpool. Samen met de zeespiegelstijging behoort het minimum oppervlak zee-ijs (drijfijs) op de Noordpool tot de heilige graal van klimaatalarmisten. De seizoenschommelingen op de Noordpool zorgen ervoor dat rond maart het maximum oppervlak aan zee-ijs bereikt wordt en rond september het minimum oppervlak. Het kaartje hieronder geeft de situatie weer voor september 2024.
De volgende grafiek toont het verloop van de jaarlijkse minimum sea ice extent van 1979 t/m 2024. Die jaarlijkse gegevens zijn op basis van de 2-dagelijkse (tot 20 augustus 1987) en dagelijkse data (van 20 augustus 1987 tot heden) afkomstig van NOAA/NSIDC.
Duidelijk is de afname te zien van begin jaren ’80 tot 2007. Vanaf 2007 is er geen sprake meer van een trend. Het kleinste zee-ijs oppervlak werd in 2012 gemeten.
Dit artikel werd eerder gepubliceerd op klimaatgek.nl.
meer nieuws
Matt Ridley denkt dat de ‘klimaatpapegaai’ bijna dood is
In zijn recente ICSF/Clintel-lezing betoogde Matt Ridley dat het publieke en politieke momentum achter het verhaal van de ‘klimaatnoodtoestand’ aan het afnemen is, en hij ging in op de redenen voor deze verschuiving en de gevolgen ervan.
Hoe Horst aan de Maas windreuzen tegenhoudt
De gemeenteraadsverkiezingen van 18 maart hebben de discussie over windreuzen in Horst aan de Maas weer op scherp gezet: voors en tegens in de raad zijn aan elkaar gewaagd. Bij een stemming wordt het kantje-boord, weten de leden van de stichting Tegenwind Horst aan de Maas. Dit strijdbare collectief heeft vooralsnog alle plannen getorpedeerd. Haar aanpak werkt als een magneet op veel bewoners.
Met Office blaast metingen maximumtemperatuur in het VK op
Het onderstaande artikel van Chris Morrison laat overtuigend zien dat de betrouwbaarheid van temperatuurmetingen in het Verenigd Koninkrijk ernstig te wensen overlaat. Op basis van gedetailleerd onderzoek toont dr. Eric Huxter aan dat een groot deel van de gemeten temperatuurpieken niet het gevolg is van natuurlijke variatie, maar van onnatuurlijke invloeden op slecht geplaatste meetstations. Dit werpt fundamentele vragen op over de kwaliteit van de onderliggende data die worden gebruikt voor klimaatrapportages en beleidskeuzes.
