Geen dalende trend in zee-ijs vanaf 2007
Een ijzingwekkende analyse van Rob de Vos
Clintel Foundation
Datum: 11 oktober 2024
Lezers weten dat ik rond deze tijd altijd een overzicht geeft van het minimum oppervlak aan zee-ijs op de Noordpool. Samen met de zeespiegelstijging behoort het minimum oppervlak zee-ijs (drijfijs) op de Noordpool tot de heilige graal van klimaatalarmisten. De seizoenschommelingen op de Noordpool zorgen ervoor dat rond maart het maximum oppervlak aan zee-ijs bereikt wordt en rond september het minimum oppervlak. Het kaartje hieronder geeft de situatie weer voor september 2024.
De volgende grafiek toont het verloop van de jaarlijkse minimum sea ice extent van 1979 t/m 2024. Die jaarlijkse gegevens zijn op basis van de 2-dagelijkse (tot 20 augustus 1987) en dagelijkse data (van 20 augustus 1987 tot heden) afkomstig van NOAA/NSIDC.
Duidelijk is de afname te zien van begin jaren ’80 tot 2007. Vanaf 2007 is er geen sprake meer van een trend. Het kleinste zee-ijs oppervlak werd in 2012 gemeten.
Dit artikel werd eerder gepubliceerd op klimaatgek.nl.
meer nieuws
Guus Berkhout: ’Crisis legt pijnlijk bloot hoe weinig verstand ons kabinet heeft van energiezaken’
De energiecrisis toont aan dat Nederland het niet redt op groene energie en hoezeer we afhankelijk zijn van olie en gas. Professor Guus Berkhout mist het leiderschap dat nodig is om met een antwoord te komen in zware tijden. "Nooit is zo duidelijk gebleken hoe weinig verstand ons kabinet heeft van elementaire energiezaken."
Het Energie-Armageddon van Europa
De hooghartige Europese heersende klasse, die inzette op een toekomst met onbetrouwbare wind- en zonne-energie, ontdekt nu de grenzen van haar eigen propaganda. Maar het Europese Armageddon is niet louter een energiecrisis. Het is het moment waarop de naoorlogse geopolitieke illusie ten einde komt — en de echte multipolaire wereld, koud, hard en meedogenloos, begint, aldus Tilak Doshi.
Matt Ridley denkt dat de ‘klimaatpapegaai’ bijna dood is
In zijn recente ICSF/Clintel-lezing betoogde Matt Ridley dat het publieke en politieke momentum achter het verhaal van de ‘klimaatnoodtoestand’ aan het afnemen is, en hij ging in op de redenen voor deze verschuiving en de gevolgen ervan.
