Geen dalende trend in zee-ijs vanaf 2007
Een ijzingwekkende analyse van Rob de Vos
Clintel Foundation
Datum: 11 oktober 2024
Lezers weten dat ik rond deze tijd altijd een overzicht geeft van het minimum oppervlak aan zee-ijs op de Noordpool. Samen met de zeespiegelstijging behoort het minimum oppervlak zee-ijs (drijfijs) op de Noordpool tot de heilige graal van klimaatalarmisten. De seizoenschommelingen op de Noordpool zorgen ervoor dat rond maart het maximum oppervlak aan zee-ijs bereikt wordt en rond september het minimum oppervlak. Het kaartje hieronder geeft de situatie weer voor september 2024.
De volgende grafiek toont het verloop van de jaarlijkse minimum sea ice extent van 1979 t/m 2024. Die jaarlijkse gegevens zijn op basis van de 2-dagelijkse (tot 20 augustus 1987) en dagelijkse data (van 20 augustus 1987 tot heden) afkomstig van NOAA/NSIDC.
Duidelijk is de afname te zien van begin jaren ’80 tot 2007. Vanaf 2007 is er geen sprake meer van een trend. Het kleinste zee-ijs oppervlak werd in 2012 gemeten.
Dit artikel werd eerder gepubliceerd op klimaatgek.nl.
meer nieuws
De klimaatcultus zal uiteindelijk op de vuilnisbelt belanden
Over vijftig jaar zullen er wetenschappelijke verhandelingen worden geschreven over de klimaatwaanzin die ooit heerste, aldus William Happer in een nieuw boek. “De klimaatonzin zal uiteindelijk ten einde komen en op de vuilnisbelt van de geschiedenis belanden, waar het thuishoort. Maar hoe langer de cultus voortduurt, hoe meer schade er wordt aangericht.”
Waarom moedigen de media ouders aan om hun kinderen ongerust te maken over klimaatverandering?
De gangbare stijl van klimaatjournalistiek in de westerse mainstream-media: een naadloze versmelting van belangenbehartiging, emotionele oproepen en selectief empirisme, waarin geen ruimte is voor tegenbewijs en geen plaats is voor sceptische geluiden. Onze kinderen betalen daarvoor de prijs, zegt Tilak Doshi.
Warmere lentes: CO2 of zonlicht?
In De Bilt is de instraling van de zon tussen 1989 en 2025 gestegen met ~18 W/m2. Daarmee vergeleken is het opwarmingseffect van het stijgende CO2-gehalte in dezelfde periode verwaarloosbaar klein (~1 W/m2). De opwarming van Nederland en grote delen van Europa is vrijwel geheel het gevolg van de sterk toegenomen instraling van zonlicht sinds eind jaren ’80, schrijft Rob de Vos.
