Het roer moet nu om in Duitsland en Nederland
Duitsland jaagt zijn beroemde maakindustrie met grote stappen het land uit, schrijft Rob de Vos op klimaatgek.nl. Dat geldt ook voor die andere landen die blind achter de ‘energietransitie’ aanjagen, zoals Nederland, België en nog wat Europese landen.
Enkele weken geleden schreef ik over de recente ontwikkelingen van de Energiewende in Duitsland. In deze bijdrage hetzelfde onderwerp, met een terugblik op de energiemarkt van Duitsland gedurende de afgelopen maand.
Fig.1 Bron: Agora
In bovenstaande grafiek zijn voor de periode 23 december 2024 t/m 21 januari 2025 in Duitsland aangegeven de elektriciteitsvraag (rode lijn) en de bijdrage aan die vraag door de zogenaamde ‘duurzame’ energiebronnen. Duurzaam tussen aanhalingstekens omdat met name zonne-energie en windenergie helemaal niet zo duurzaam zijn. Kijk alleen al eens naar het gebruik van grondstoffen en de energie die nodig is om de molens en panelen te produceren. En ‘biomassa’ betekent zoals bekend is vooral bomen verstoken (met dank aan de EU en Frans Timmermans).
Alles wat tussen de rode lijn en het gele vlak wit is, is het tekort aan elektriciteit als Duitsland alleen aangewezen zou zijn geweest op die ‘duurzame’ energiebronnen. Maar gelukkig zijn er ook (nog) fossiele energiebronnen:
Fig.2 Bron: Agora
Figuur 2 laat zien dat een groot deel van het tekort aan elektriciteit van figuur 1 aangevuld is door aardgas, bruinkool (ligniet), steenkool en wat uit ‘overige’ bronnen. Bij dat laatste kun je denken aan brandbare restproducten uit de industrie. Kernenergie ontbreekt zoals bekend sinds kort in ons buurland.
Desondanks lukte het Duitsland niet om in de helft van de weergegeven dagen volledig aan de binnenlandse vraag te voldoen. Dat is opgelost door import uit nabijgelegen landen die wat energie over hadden. Uiteraard is de inkoopprijs op die dagen hoog.
De overige dagen was er vaak sprake van een overschot. Dat is het gevolg van het feit dat met name de bruinkool- en steenkool gestookte centrales niet makkelijk schakelbaar (aan- en uitgezet) zijn. Dat geldt overigens ook voor veel gasgestookte centrales. Het gevolg is dat er op die dagen elektriciteit ‘over’ is. Omdat op die dagen vaak ook in de buurlanden stroom over is, is de verkoopprijs laag of soms zelfs negatief.
Gebruik van wind- en zonne-energie is erg onregelmatig, en dus is de stroomproductie onregelmatig. Die productie is zoals dat heet aanbodgestuurd. De grafieken laten zien dat het opvullen van de tekorten door fossiele energie heel lastig is. Er is te veel of te weinig, zelden matchen vraag- en aanbod.
Wat betekent dit alles? Dat de prijzen van elektriciteit in een dergelijk systeem de pan uit rijzen. En daardoor jaagt Duitsland zijn beroemde maakindustrie met grote stappen het land uit. Dat geldt ook voor die andere landen die blind achter de ‘energietransitie’ aanjagen, zoals Nederland, België en nog wat Europese landen. Armoede ligt dan op de loer. De Nederlandse economie is sterk verbonden met die van Duitsland. Gaat het in Duitsland slecht dan gaat het in Nederland slecht. Het roer moet dus in Duitsland, Nederland en de rest van de EU snel om!
Openingsfoto: Shutterstock
meer nieuws
Moeilijk om Duitse gasopslagplaatsen vóór het stookseizoen te vullen
Zijn de Duitse gasopslagplaatsen toereikend voor de komende winter? In zijn recente nieuwsbrief analyseert dr. Fritz Vahrenholt de ongewoon lage opslagniveaus en laat hij zien waarom politieke beslissingen de gasvoorziening van Duitsland in toenemende mate in gevaar zouden kunnen brengen.
Trump neemt scepticus Matthew Wielicki in dienst om National Climate Assessment te leiden
Het Amerikaanse Global Change Research Program (USGCRP) heeft een nieuwe baas: dr. Matthew Wielicki. Hij is een voormalig geochemicus aan de Universiteit van Alabama, die zichzelf omschrijft als ‘professor in ballingschap’ en die online veel tijd besteedt aan het kritisch analyseren van de gangbare klimaatwetenschap. Hij zal nu leiding geven aan het vlaggenschip van het USGRCP, de door het Congres opgelegde National Climate Assessment.
De donkergroene lobby waar niemand over praat
Er is een zeer invloedrijke lobbyclub in Europa, opgericht en gevestigd in Den Haag, waar u nog nooit van gehoord heeft: de European Climate Foundation. Met een budget van honderden miljoenen euro’s per jaar, afkomstig van Amerikaanse miljardairs, lobbyt zij succesvol voor klimaatneutraliteit in Europa. In de media blijft het oorverdovend stil over deze club.








