Maarten van Andel: Hoekstra is de doodlopende weg van het heilige moeten ingeslagen
Maarten van Andel waarschuwt dat het klimaatbeleid van Wopke Hoekstra de “doodlopende weg van het heilige moeten” is ingeslagen.
Marcel Crok
Datum: 10 september 2025
Maarten van Andel, ondertekenaar van de World Climate Declaration van Clintel, komt binnenkort, net als bij de vorige verkiezingen, met een kieswijzer op het gebied van klimaat- en energiebeleid. Hij publiceert ook geregeld bij Wynia’s Week en in zijn laatste bijdrage geeft hij alvast een inkijkje in de verkiezingsprogramma’s van de grootste partijen.
Zijn analyse is niet mals:
Vrijwel alle politieke partijen bezondigen zich in hun nieuwe verkiezingsprogramma’s aan onrealistisch en soms misleidend klimaatbeleid. Daarnaast hebben ook alle partijen verstandige voorstellen, maar er is er niet één die een samenhangend en waarheidsgetrouw beeld schetst van wat wel en niet mogelijk is. Dat maakt kiezen op 29 oktober lastig.
Van Andel gaat ook in op de beslissing van eurocommissaris Wopke Hoekstra om 90% CO2-reductie als tussendoel vast te leggen voor 2040. Volgens Van Andel rijdt Hoekstra “inmiddels onomkeerbaar in de doodlopende straat van het heilige moeten”.
Eurocommissaris voor Klimaat Wopke Hoekstra lijkt met zijn 90 procent CO2-reductieplan voor 2040 ook al niet meer te overzien wat wel en niet mogelijk is. In de Tweede Kamer groeit terecht het verzet tegen dat plan. NSC-Kamerlid Wytske Postma verwoordt dat verzet treffend: ‘Wij vinden het tussendoel onrealistisch en onhaalbaar.’ Postma kan net als ik en vele anderen uitrekenen dat dat zo is. Hoekstra kan dat ook uitrekenen, maar rijdt inmiddels onomkeerbaar in de doodlopende straat van het heilige moeten. Dat heilige moeten opschroeven van CO2-reductiedoelstellingen is een dogma geworden dat alle realiteitszin dooddrukt en als een luchtspiegeling het zicht op de werkelijkheid blokkeert.
Volgens Van Andel is de huidige energietransitie peperduur en doodlopend. Geen enkele partij – een uitzondering daargelaten – lijkt dit echter hardop te willen zeggen.
Ik vind het onbegrijpelijk dat veel politici, media en burgers na zoveel jaren nog steeds achter die luchtspiegelingen en regenbogen aan blijven lopen. Als we al onze politieke overtuigingen en idealen een ogenblik aan de kant zetten, kunnen we die luchtspiegelingen en regenbogen zien zoals ze werkelijk zijn, doorzichtig en onbereikbaar. Laten we minder hardleers zijn, en aanvaarden dat een energietransitie die na 25 jaar nog niet werkt nooit gaat werken. Er zijn veel betere manieren om het welzijn van mens en natuur te bevorderen. Mijn nieuwe boek licht dat toe. Volgende week meer.
Lees zijn hele analyse, die ook ingaat op het misleidende omrekenen van de output van windmolens in termen van huishoudens, bij Wynia’s Week.
meer nieuws
‘Drinkwatertekort’ niet door klimaat maar door bureaucratie en bezwaren
Het ‘dreigende drinkwatertekort’ (zogenaamd door de droogte) is een probleem waar drinkwaterbedrijven al jaren over klagen. Vanaf 1988 is er geen extra drinkwater geproduceerd, terwijl er bijvoorbeeld meer dan 3 miljoen inwoners bijkwamen. Het echte probleem zit hem in de vergunningverlening voor het opschalen van de drinkwaterproductie, legt Rob de Vos uit.
Zowel bij Covid als Klimaat: de waarheid komt altijd aan het licht
Anthony Fauci is op heterdaad betrapt op het verdraaien van wetenschappelijke feiten tijdens de Covid-pandemie; dit om een autoritaire agenda te dienen. Een soortgelijke afrekening staat de ‘wetenschappers’ te wachten die een klimaatramp prediken, aldus dr. Tilak Doshi.
Geen bewijs dat extreme weersomstandigheden vaker voorkomen of intenser worden: (2) Droogte
In een serie artikelen over extreem weer onderzoekt natuurkundige Ralph B. Alexander of waarnemingen aantonen dat weersextremen steeds vaker voorkomen of intenser worden. In navolging van zijn vorige artikel over hittegolven, richt deze aflevering zich op droogte.
