Maarten van Andel: Hoekstra is de doodlopende weg van het heilige moeten ingeslagen
Maarten van Andel waarschuwt dat het klimaatbeleid van Wopke Hoekstra de “doodlopende weg van het heilige moeten” is ingeslagen.
Marcel Crok
Datum: 10 september 2025
Maarten van Andel, ondertekenaar van de World Climate Declaration van Clintel, komt binnenkort, net als bij de vorige verkiezingen, met een kieswijzer op het gebied van klimaat- en energiebeleid. Hij publiceert ook geregeld bij Wynia’s Week en in zijn laatste bijdrage geeft hij alvast een inkijkje in de verkiezingsprogramma’s van de grootste partijen.
Zijn analyse is niet mals:
Vrijwel alle politieke partijen bezondigen zich in hun nieuwe verkiezingsprogramma’s aan onrealistisch en soms misleidend klimaatbeleid. Daarnaast hebben ook alle partijen verstandige voorstellen, maar er is er niet één die een samenhangend en waarheidsgetrouw beeld schetst van wat wel en niet mogelijk is. Dat maakt kiezen op 29 oktober lastig.
Van Andel gaat ook in op de beslissing van eurocommissaris Wopke Hoekstra om 90% CO2-reductie als tussendoel vast te leggen voor 2040. Volgens Van Andel rijdt Hoekstra “inmiddels onomkeerbaar in de doodlopende straat van het heilige moeten”.
Eurocommissaris voor Klimaat Wopke Hoekstra lijkt met zijn 90 procent CO2-reductieplan voor 2040 ook al niet meer te overzien wat wel en niet mogelijk is. In de Tweede Kamer groeit terecht het verzet tegen dat plan. NSC-Kamerlid Wytske Postma verwoordt dat verzet treffend: ‘Wij vinden het tussendoel onrealistisch en onhaalbaar.’ Postma kan net als ik en vele anderen uitrekenen dat dat zo is. Hoekstra kan dat ook uitrekenen, maar rijdt inmiddels onomkeerbaar in de doodlopende straat van het heilige moeten. Dat heilige moeten opschroeven van CO2-reductiedoelstellingen is een dogma geworden dat alle realiteitszin dooddrukt en als een luchtspiegeling het zicht op de werkelijkheid blokkeert.
Volgens Van Andel is de huidige energietransitie peperduur en doodlopend. Geen enkele partij – een uitzondering daargelaten – lijkt dit echter hardop te willen zeggen.
Ik vind het onbegrijpelijk dat veel politici, media en burgers na zoveel jaren nog steeds achter die luchtspiegelingen en regenbogen aan blijven lopen. Als we al onze politieke overtuigingen en idealen een ogenblik aan de kant zetten, kunnen we die luchtspiegelingen en regenbogen zien zoals ze werkelijk zijn, doorzichtig en onbereikbaar. Laten we minder hardleers zijn, en aanvaarden dat een energietransitie die na 25 jaar nog niet werkt nooit gaat werken. Er zijn veel betere manieren om het welzijn van mens en natuur te bevorderen. Mijn nieuwe boek licht dat toe. Volgende week meer.
Lees zijn hele analyse, die ook ingaat op het misleidende omrekenen van de output van windmolens in termen van huishoudens, bij Wynia’s Week.
meer nieuws
Van wetenschap naar sciëntisme: de crisis van de moderne wetenschap
In dit essay over de crisis van de moderne wetenschap betoogt Apostolos Efthymiadis dat de hedendaagse wetenschappelijke cultuur is afgedreven van haar filosofische fundamenten en steeds meer is gaan steunen op dogmatisch denken en autoriteit. Vanuit de epistemologie van Aristoteles bekritiseert hij sciëntisme — het idee dat wetenschap tot onbetwistbaar gezag wordt verheven en wordt ingezet om politieke en maatschappelijke beslissingen af te rechtvaardigen —, politisering en consensusdenken, en pleit hij voor herstel van intellectuele scherpte en wetenschappelijke bescheidenheid.
Net-zerowaanzin: hoe Zuid-Korea zijn eigen energiecrisis organiseert
In deze analyse betoogt Vijay Jayaraj dat het net-zerobeleid van Zuid-Korea de energiezekerheid ondermijnt, de industriële stabiliteit bedreigt en het land blootstelt aan langdurige economische achteruitgang.
Aanval op methaanuitstoot door vee is gebaseerd op gebrekkige wetenschap
In deze analyse zet Ralph B. Alexander vraagtekens bij de wetenschap achter methaanuitstoot door vee. Hij betoogt dat boeren onterecht tot zondebok zijn gemaakt, op basis van ondeugdelijke aannames en misleidende meetmethoden.
