Opwarming van de aarde zorgde voor een zeemacht die de Vikingen in de schaduw stelde

De populaire cultuur staat bol van de grimmige verhalen over Noormannen die rillend in bontvachten Britse kloosters overvallen en over de ijskoude wateren van de Noord-Atlantische Oceaan varen. Maar terwijl deze Vikingen worstelden om in hun levensonderhoud te voorzien aan de smeltende randen van Groenland, ontstond er in de tropische warmte van Zuid-India een veel geavanceerdere, rijkere en machtigere maritieme kolos.

We hebben het over het Chola-rijk.

Op het hoogtepunt tussen 985 en 1044 n.Chr. oefende deze dynastie een macht uit die de invallen van de Vikingschepen deed verbleken. De Chola-schepen waren technologische wonderen voor hun tijd. Deze drijvende forten vervoerden cavalerie, infanterie en proviand voor wekenlange tochten over duizenden kilometers.

De Chola’s lanceerden een zee-expeditie tegen het Srivijaya-rijk, een dominante maritieme macht in wat nu Indonesië en het Maleisische schiereiland is. Dit betrof een landing op duizenden kilometers van hun thuishavens, een logistieke prestatie die niet onderdoet voor de huidige mariene operaties. Ze verdreven koningen, veroverden de belangrijke handelsroute van de Straat van Malakka en zorgden ervoor dat handelsgilden veilig konden handelen van het Midden-Oosten tot China. Op het land onderhielden ze een staand leger met duizenden olifanten.

De Chola’s bouwden de majestueuze Great Living Chola Temples, die zich uitstrekten over heel Zuid-India en de naburige eilanden en die nu op de UNESCO-werelderfgoedlijst staan. Zonder de hulp van moderne machines verplaatsten olifanten enorme rotsblokken van wel 100 kilometer verderop.

De Chola-samenleving was gezegend met een overvloed aan arbeidskrachten, voedsel en rijkdom. Maar hoe dan?

Wat stelde deze beschaving in staat om het enorme energetische en economische overschot te verwerven dat nodig was om gigantische stenen monumenten te bouwen en armada’s over de Indische Oceaan te sturen? Veel van de eer komt toe aan de toenmalige opwarming van de aarde. De opkomst van het Chola-rijk valt namelijk perfect samen met een klimatologisch fenomeen dat bekend staat als de Middeleeuwse Warme Periode – van ongeveer 900 tot 1300 na Christus.

Deze causale relatie tussen warmte en bloeiende beschavingen wordt door de klimaatindustrie genegeerd omdat deze haar verhaal van ‘ondergang’ weerspreekt. Warmte voedt echter de tropische moessons waar een agrarische economie als die van de Chola afhankelijk van was, zoals bevestigd door recent wetenschappelijk onderzoek.

Schommelingen in de Indiase zomermoesson beïnvloedden de landbouw en de opkomst van grote dynastieën. De beschaving in India bloeide tijdens de Romeinse Warme Periode, had het daarna moeilijk tijdens de koude Vroege Middeleeuwen (een periode van politieke versnippering) en bereikte nieuwe hoogten onder de Chola’s en anderen tijdens de Middeleeuwse Warme Periode.

Het Chola-rijk werd gestimuleerd door dezelfde opwarming van de aarde die moderne activisten als een existentiële bedreiging zien. In de delta van de Kaveri, het kerngebied van de Chola’s, veranderde dit klimatologische geschenk de regio in de ‘rijstkom van het zuiden’. Drie oogsten per jaar werd de norm in plaats van de uitzondering.

Met overvolle graanschuren en een schatkist vol inkomsten, konden de Chola-heersers het zich veroorloven om arbeidskrachten weg te halen uit de zelfvoorzienende landbouw en in te zetten voor imperiale ambities. De innovatieve handelsgilden van de Chola’s floreerden met overtollige goederen – textiel, specerijen en granen – die ze verkochten aan de Chinese Song-dynastie, een ander rijk dat bloeide tijdens dit warme tijdperk.

Op dit moment bevinden we ons weer midden in een opwarmingstrend – een herstel van de wrede Kleine IJstijd, die halverwege de 19e eeuw eindigde. De wereldwijde graanproductie heeft de afgelopen decennia herhaaldelijk recordhoogtes bereikt. India is opnieuw een belangrijke exporteur van graan. De aarde ondergaat een ‘vergroening’, omdat hogere concentraties koolstofdioxide in de atmosfeer planten ‘bemesten’ en warmere temperaturen landbouw op hogere breedtes mogelijk maakt.

Toch wordt ons verteld dat we ons schuldig moeten voelen. Kolen, olie en aardgas – brandstoffen die ons beschermen tegen de elementen en onze economie van energie voorzien – worden gedemoniseerd. Milieu-extremisten suggereren dat het ideale klimaat kouder is, zoals het klimaat dat tussen de warme periodes in, pest en hongersnood veroorzaakte.

Het verhaal van het Chola-rijk laat zien wat je met menselijke vindingrijkheid kan bereiken als het klimaat meewerkt. Hun schepen dreven als het ware op welvaart, die werd ondersteund door een warme, vruchtbare planeet. Hun tempels werden gebouwd door een samenleving die rijk was aan energie (calorieën) en zelfvertrouwen. Hun beschaving veroorzaakte afgunst bij de rest van de wereld.

Op dezelfde manier hebben wij vandaag de dag een ‘Gouden Eeuw’ voor ons liggen, op voorwaarde dat we ons niet laten ketenen door angst voor de omstandigheden die onze welvaart juist voortbrengen.