We kunnen nog terug uit de Net Zero-fuik
Volgens Kees de Lange en Guus Berkhout is er nog altijd een uitweg uit de net-zero-fuik: wij kunnen terug en kiezen voor een realistische klimaatstrategie in plaats van een onhaalbare utopie.
Clintel Foundation
Datum: 4 juni 2024
Oud-politicus prof. Kees de Lange en Clintel-oprichter prof. Guus Berkhout geven in een nieuw essay aan dat er geen enkele reden is door te gaan met Net Zero-beleid.
In het eerste deel van het essay tonen ze uitgebreid aan dat er geen sprake is van een klimaatcrisis door de uitstoot van het broeikasgas CO2. Ze constateren onder meer dat de pijlen van het klimaatalarmisme zeer eenzijdig zijn gericht op CO2. Ook wordt het dempende verzadigingseffect dat bij alle broeikasgassen optreedt, in de angstverhalen bewust weggelaten. De beperkingen van de huidige klimaatmodellen zijn verder dusdanig dat zij vooralsnog geen serieuze basis vormen voor klimaatbeleid. Hun uitgangspunt dat de menselijke bijdrage aan de CO2-productie het recept is voor een toekomstige klimaatramp, wordt níet ondersteund door waarnemingen. Naast het negeren van het genoemde verzadigingseffect van CO2, is ook de onbegrepen rol van wolken zeer belangrijk. Het is duidelijk dat wolken de achilleshiel zijn van de klimaatwetenschap.
Er is dus geen klimaatcrisis, constateren De Lange en Berkhout. Maar we staan wél aan het begin van een zelfgemaakte energiecrisis. Daar gaat het tweede deel van het essay over. De betrouwbaarheid van vraag-gestuurde fossiele energie wordt momenteel opgeofferd aan aanbod-gestuurde illusies, zoals we zien bij wind- en zonne-energie. Het Westen is kennelijk bereid zijn welvaart op het spel te zetten en de rest van de wereld kijkt met verbazing toe.
Een nieuw kabinet moet daarom stoppen met de angstverhalen over klimaatrampen en nieuwe keuzen maken in energiebeleid. De Lange en Berkhout houden onder meer een pleidooi voor de verdere ontwikkeling van kernenergie, waarbij de optie op basis van de thoriumcyclus en de bijbehorende voordelen daarvan, speciale aandacht krijgt. Dit is op termijn de enige rationele manier om de wereld adequaat van energie te voorzien. Er is dan ook geen enkele reden nog verder de Net Zero-fuik in te zwemmen. We kunnen nog terug.
Voor het essay: klik hier
meer nieuws
De EU en het VK lijken steeds meer op de Sovjet-Unie in haar nadagen
Het ancien régime van West-Europa zal niet lang meer standhouden. Populistisch-conservatieve partijen hebben de afgelopen jaren overal op het continent terrein gewonnen, juist omdat de dagelijkse realiteit van de meerderheid haaks staat op de doctrine van de elite. Maar zolang de kiezers niet afdwingen dat er weer economisch gezond verstand, een rationeel energiebeleid en nationale soevereiniteit komen, zullen West-Europa en Groot-Brittannië hun koers in Sovjetstijl voortzetten.
Misbruik van de wetenschap: het toeschrijven van extreem weer aan klimaatverandering
Zowel de reguliere media als overheidsrapporten hebben zich vastgeklampt aan de ‘toeschrijving’ van extreme weersomstandigheden aan klimaatverandering, om het alarmisme aan te wakkeren. Maar dergelijke onderzoeken vertonen ernstige tekortkomingen, met fouten op zowel wetenschappelijk als interpretatief vlak, en zijn eerder om juridische en politieke dan om wetenschappelijke redenen opgesteld, aldus Ralph Alexander.
Europees energiebeleid: versnellen richting de muur
Wat doe je als je merkt dat je de verkeerde kant op rijdt? In Europa is het antwoord simpel: harder gas geven. De energietransitie moet sneller, ambitieuzer, radicaler. Maar ondertussen stapelen de problemen zich op. Evert Doornhof van Clintel vat de belangrijkste feiten nog eens puntsgewijs samen en vraagt zich bijna wanhopig af: waarom trapt er niemand op de rem?
