We kunnen nog terug uit de Net Zero-fuik
Volgens Kees de Lange en Guus Berkhout is er nog altijd een uitweg uit de net-zero-fuik: wij kunnen terug en kiezen voor een realistische klimaatstrategie in plaats van een onhaalbare utopie.
Clintel Foundation
Datum: 4 juni 2024
Oud-politicus prof. Kees de Lange en Clintel-oprichter prof. Guus Berkhout geven in een nieuw essay aan dat er geen enkele reden is door te gaan met Net Zero-beleid.
In het eerste deel van het essay tonen ze uitgebreid aan dat er geen sprake is van een klimaatcrisis door de uitstoot van het broeikasgas CO2. Ze constateren onder meer dat de pijlen van het klimaatalarmisme zeer eenzijdig zijn gericht op CO2. Ook wordt het dempende verzadigingseffect dat bij alle broeikasgassen optreedt, in de angstverhalen bewust weggelaten. De beperkingen van de huidige klimaatmodellen zijn verder dusdanig dat zij vooralsnog geen serieuze basis vormen voor klimaatbeleid. Hun uitgangspunt dat de menselijke bijdrage aan de CO2-productie het recept is voor een toekomstige klimaatramp, wordt níet ondersteund door waarnemingen. Naast het negeren van het genoemde verzadigingseffect van CO2, is ook de onbegrepen rol van wolken zeer belangrijk. Het is duidelijk dat wolken de achilleshiel zijn van de klimaatwetenschap.
Er is dus geen klimaatcrisis, constateren De Lange en Berkhout. Maar we staan wél aan het begin van een zelfgemaakte energiecrisis. Daar gaat het tweede deel van het essay over. De betrouwbaarheid van vraag-gestuurde fossiele energie wordt momenteel opgeofferd aan aanbod-gestuurde illusies, zoals we zien bij wind- en zonne-energie. Het Westen is kennelijk bereid zijn welvaart op het spel te zetten en de rest van de wereld kijkt met verbazing toe.
Een nieuw kabinet moet daarom stoppen met de angstverhalen over klimaatrampen en nieuwe keuzen maken in energiebeleid. De Lange en Berkhout houden onder meer een pleidooi voor de verdere ontwikkeling van kernenergie, waarbij de optie op basis van de thoriumcyclus en de bijbehorende voordelen daarvan, speciale aandacht krijgt. Dit is op termijn de enige rationele manier om de wereld adequaat van energie te voorzien. Er is dan ook geen enkele reden nog verder de Net Zero-fuik in te zwemmen. We kunnen nog terug.
Voor het essay: klik hier
meer nieuws
De energie-armoedeval staat wijd open
Als we niet als de donder het roer omgooien, verzinken we in armoede, stelt Rob de Vos, die in de Europese gas- en stroomprijzen dook. “Dat we afhankelijk zijn van politici die wat betreft energie in sprookjes geloven, maakt de situatie er niet rooskleuriger op.”
New York Times probeert klimaatverandering een nieuwe naam te geven: “energiezekerheid”
Klimaat is tegenwoordig zo’n vies woord geworden, dat zelfs het hoofdkwartier van de globalistische linkse communicatie (The New York Times) nu pleit voor de term “energiezekerheid”, aldus Jo Nova. “Ze veranderen nooit het beleid, ze veranderen alleen de bewoordingen.”
Armste landen van Afrika hebben energie nodig, geen medeleven
Afrikaanse regeringen zouden moeten eisen dat de Afrikaanse Ontwikkelingsbank en de Wereldbank de financiering voor fossiele brandstofcentrales en de bijbehorende infrastructuur, weer op gang brengen. Dit is het absolute minimum dat nodig is om de meest behoeftigen van het continent uit de armoede te helpen, aldus Vijay Jayaraj.
