We kunnen nog terug uit de Net Zero-fuik
Volgens Kees de Lange en Guus Berkhout is er nog altijd een uitweg uit de net-zero-fuik: wij kunnen terug en kiezen voor een realistische klimaatstrategie in plaats van een onhaalbare utopie.
Clintel Foundation
Datum: 4 juni 2024
Oud-politicus prof. Kees de Lange en Clintel-oprichter prof. Guus Berkhout geven in een nieuw essay aan dat er geen enkele reden is door te gaan met Net Zero-beleid.
In het eerste deel van het essay tonen ze uitgebreid aan dat er geen sprake is van een klimaatcrisis door de uitstoot van het broeikasgas CO2. Ze constateren onder meer dat de pijlen van het klimaatalarmisme zeer eenzijdig zijn gericht op CO2. Ook wordt het dempende verzadigingseffect dat bij alle broeikasgassen optreedt, in de angstverhalen bewust weggelaten. De beperkingen van de huidige klimaatmodellen zijn verder dusdanig dat zij vooralsnog geen serieuze basis vormen voor klimaatbeleid. Hun uitgangspunt dat de menselijke bijdrage aan de CO2-productie het recept is voor een toekomstige klimaatramp, wordt níet ondersteund door waarnemingen. Naast het negeren van het genoemde verzadigingseffect van CO2, is ook de onbegrepen rol van wolken zeer belangrijk. Het is duidelijk dat wolken de achilleshiel zijn van de klimaatwetenschap.
Er is dus geen klimaatcrisis, constateren De Lange en Berkhout. Maar we staan wél aan het begin van een zelfgemaakte energiecrisis. Daar gaat het tweede deel van het essay over. De betrouwbaarheid van vraag-gestuurde fossiele energie wordt momenteel opgeofferd aan aanbod-gestuurde illusies, zoals we zien bij wind- en zonne-energie. Het Westen is kennelijk bereid zijn welvaart op het spel te zetten en de rest van de wereld kijkt met verbazing toe.
Een nieuw kabinet moet daarom stoppen met de angstverhalen over klimaatrampen en nieuwe keuzen maken in energiebeleid. De Lange en Berkhout houden onder meer een pleidooi voor de verdere ontwikkeling van kernenergie, waarbij de optie op basis van de thoriumcyclus en de bijbehorende voordelen daarvan, speciale aandacht krijgt. Dit is op termijn de enige rationele manier om de wereld adequaat van energie te voorzien. Er is dan ook geen enkele reden nog verder de Net Zero-fuik in te zwemmen. We kunnen nog terug.
Voor het essay: klik hier
meer nieuws
De pseudowetenschap achter extreme weersattributie
Extreme weersattributie probeert vast te stellen in welke mate door de mens veroorzaakte klimaatverandering invloed heeft gehad op afzonderlijke gebeurtenissen zoals orkanen, overstromingen en hittegolven. In dit artikel onderzoekt Ralph B. Alexander de wetenschappelijke methoden achter deze studies en stelt hij de vraag of hun conclusies wel voldoende worden ondersteund door betrouwbaar bewijs.
Wie is schuldig aan het overvolle elektriciteitsnet?
De stroomuitval in en rond Tilburg heeft de discussie over de oorzaken van netcongestie opnieuw aangewakkerd. In onderstaand artikel gaat Rob de Vos in op de vraag waardoor het Nederlandse elektriciteitsnet overbelast raakt. Aan de hand van openbare cijfers bespreekt hij de ontwikkeling van het elektriciteitsverbruik en de elektriciteitsproductie.
Europa’s echte crisis is energiearmoede, niet een hittegolf
Terwijl Europa opnieuw een zomerse hittegolf beleeft, krijgt klimaatverandering wederom de schuld van de extreme temperaturen. In dit artikel betoogt Vijay Jayaraj dat de werkelijke crisis niet de hitte is, maar de energiearmoede die voortvloeit uit verkeerd klimaatbeleid. Hij legt uit hoe een natuurlijk weerpatroon, het zogenoemde Omega Block, de recente hittegolf veroorzaakte en waarom betaalbare, betrouwbare energie de meest effectieve bescherming blijft tegen extreem weer.
