We kunnen nog terug uit de Net Zero-fuik
Volgens Kees de Lange en Guus Berkhout is er nog altijd een uitweg uit de net-zero-fuik: wij kunnen terug en kiezen voor een realistische klimaatstrategie in plaats van een onhaalbare utopie.
Oud-politicus prof. Kees de Lange en Clintel-oprichter prof. Guus Berkhout geven in een nieuw essay aan dat er geen enkele reden is door te gaan met Net Zero-beleid.
In het eerste deel van het essay tonen ze uitgebreid aan dat er geen sprake is van een klimaatcrisis door de uitstoot van het broeikasgas CO2. Ze constateren onder meer dat de pijlen van het klimaatalarmisme zeer eenzijdig zijn gericht op CO2. Ook wordt het dempende verzadigingseffect dat bij alle broeikasgassen optreedt, in de angstverhalen bewust weggelaten. De beperkingen van de huidige klimaatmodellen zijn verder dusdanig dat zij vooralsnog geen serieuze basis vormen voor klimaatbeleid. Hun uitgangspunt dat de menselijke bijdrage aan de CO2-productie het recept is voor een toekomstige klimaatramp, wordt níet ondersteund door waarnemingen. Naast het negeren van het genoemde verzadigingseffect van CO2, is ook de onbegrepen rol van wolken zeer belangrijk. Het is duidelijk dat wolken de achilleshiel zijn van de klimaatwetenschap.
Er is dus geen klimaatcrisis, constateren De Lange en Berkhout. Maar we staan wél aan het begin van een zelfgemaakte energiecrisis. Daar gaat het tweede deel van het essay over. De betrouwbaarheid van vraag-gestuurde fossiele energie wordt momenteel opgeofferd aan aanbod-gestuurde illusies, zoals we zien bij wind- en zonne-energie. Het Westen is kennelijk bereid zijn welvaart op het spel te zetten en de rest van de wereld kijkt met verbazing toe.
Een nieuw kabinet moet daarom stoppen met de angstverhalen over klimaatrampen en nieuwe keuzen maken in energiebeleid. De Lange en Berkhout houden onder meer een pleidooi voor de verdere ontwikkeling van kernenergie, waarbij de optie op basis van de thoriumcyclus en de bijbehorende voordelen daarvan, speciale aandacht krijgt. Dit is op termijn de enige rationele manier om de wereld adequaat van energie te voorzien. Er is dan ook geen enkele reden nog verder de Net Zero-fuik in te zwemmen. We kunnen nog terug.
Voor het essay: klik hier
meer nieuws
De strijd tegen LCOE: wind- en zonne-energie zijn NOOIT de goedkoopste energiebronnen geweest
Veel organisaties erkennen inmiddels dat het opwekken van elektriciteit niet hetzelfde is als het opzetten van een betaalbaar en betrouwbaar elektriciteitsnet. Isaac Orr en Mitch Rolling leggen uit dat dit een erkenning is dat wind- en zonne-energie nooit de goedkoopste energiebronnen zijn geweest — de verborgen kosten werden simpelweg genegeerd door gebruik te maken van de zogenoemde LCOE-maatstaf.
Een goed artikel over de AMOC, net op tijd voor El Niño
El Niño komt eraan, de temperaturen zullen omhoogschieten, en de berichten over de AMOC (Golfstroom) die bijna gaat instorten, zullen ook omhoogschieten, zegt Charles Rotter. Maar zelfs Science concludeerde onlangs dat deze “vitale circulatie in de Atlantische Oceaan de klimaatopwarming wellicht beter weerstaat dan gevreesd”.
Kernenergie: Er gaat niets boven Groningen, zelfs Den Haag niet
Volgens Tennet is de Eemshaven technisch en financieel de meest logische plek voor twee nieuwe kerncentrales. Maar dat zal niet zonder slag of stoot gebeuren, legt Jan van Friesland uit. “Provincies en gemeenten beschikken weliswaar niet over het laatste juridische woord, maar kunnen via ruimtelijke ordening, vergunningverlening en politieke druk de uitvoering effectief vertragen of blokkeren.”






