Wie gaat de in Bakoe toegezegde 300 miljard betalen?
Die vraag kwam meerdere keren ter sprake tijdens de Clintel-lezing van Benny Peiser, directeur van de Global Warming Policy Foundation, eind november in Antropia. En hint, hint, Peiser, deels grappend, kwam uit bij Nederland. Want Amerika na Trump gaat niet betalen, China en India zijn volgens het klimaatverdrag van Rio uit 1992 nog altijd ‘ontwikkelingslanden’ en hoeven niet te betalen. Milei trok de Argentijnse delegatie terug uit Bakoe. Blijft over de EU en daarin zullen Duitsland en Nederland belangrijke betalers moeten zijn. Maar in Duitsland gaat het juist als gevolg van de Energiewende zeer slecht met de industrie en dus met de economie. Blijft dus over…Nederland.
Peiser gaat in zijn lezing dieper in op de Netto Nul agenda en hoe die uitpakt in Engeland en Europa. Zijn website netzerowatch.com wordt inmiddels goed gelezen in Engeland, ook door de media. De politieke consensus – dat wil zeggen dat partijen links en rechts van het politieke spectrum de klimaatagenda omarmden – is gebroken, aldus Peiser. Maar hoe lang nog voordat de stekker er daadwerkelijk uitgetrokken wordt?
Deze lezing is echt verplichte kost voor eenieder die wil begrijpen hoe het klimaatbeleid er momenteel in Europa en ook wereldwijd voor staat. De versie hieronder, tevens te bekijken op het Youtube-kanaal van Clintel, is voorzien van Nederlandse ondertiteling.
meer nieuws
Doemscenario van het IPCC is dood, maar nog niet begraven
Eindelijk gaat het doemscenario van het IPCC de prullenbak in. De Volkskrant vond het nieuws belangrijk genoeg voor de voorpagina. Marcel Crok schreef al in 2018 dat het extreme scenario van het IPCC onhoudbaar was. De wetenschappelijke molens draaien echter traag en het duurde dus meer dan acht jaar voordat dit inzicht ook door de wetenschap erkend is.
“Diederik Samsom enorme kostenpost voor Nederland”
Geen naoorlogse politicus heeft Nederland meer schade berokkend dan Diederik Samsom, stelde Arnout Jaspers onlangs in een uitstekend artikel in Wynia's Week. Niet alleen ‘zijn’ stikstofbeleid maar ook zijn structurele verzet tegen kernenergie kost de Nederlandse burger miljarden.
Daling van energieproductie belangrijkste factor in Duitse CO2-reductie, niet zon en wind
De vermindering van de CO2-uitstoot in Duitsland met ongeveer 46% in de periode 2007–2023 was niet het gevolg van een simpele vervanging van steenkool door hernieuwbare energiebronnen. De daling werd voornamelijk veroorzaakt door een drastische afname van de totale geproduceerde energiehoeveelheid.






